Language of document : ECLI:EU:C:2014:2086





Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 17ης Ιουλίου 2014 — Επιτροπή κατά Ελλάδας

(Υπόθεση C‑600/12) 1(1)

«Παράβαση κράτους μέλους — Περιβάλλον — Διαχείριση αποβλήτων — Οδηγίες 2008/98/ΕΚ, 1999/31/ΕΚ και 92/43/ΕΟΚ — Χώρος υγειονομικής ταφής αποβλήτων στη Ζάκυνθο — Εθνικό θαλάσσιο πάρκο Ζακύνθου — Περιοχή Natura 2000 — Θαλάσσια χελώνα Caretta caretta — Παράταση της ισχύος των περιβαλλοντικών όρων — Έλλειψη σχεδίου διευθετήσεως — Λειτουργία χώρου υγειονομικής ταφής — Δυσλειτουργίες — Κορεσμός του χώρου υγειονομικής ταφής — Διήθηση στραγγισμάτων — Ανεπαρκής κάλυψη και διασπορά των αποβλήτων — Επέκταση του χώρου υγειονομικής ταφής»

1.                     Κράτη μέλη — Υποχρεώσεις — Εκτέλεση των οδηγιών — Παράβαση — Δικαιολογητικός λόγος αντλούμενος από την εσωτερική έννομη τάξη — Δεν επιτρέπεται (Άρθρο 258 ΣΛΕΕ· οδηγία 2008/98 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου· οδηγίες του Συμβουλίου 92/43 και 1999/31) (βλ. σκέψεις 39, 41)

2.                     Προσφυγή λόγω παραβάσεως — Εξέταση του βασίμου από το Δικαστήριο — Κατάσταση που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη — Κατάσταση κατά την εκπνοή της ταχθείσας με την αιτιολογημένη γνώμη προθεσμίας (Άρθρο 258 ΣΛΕΕ) (βλ. σκέψεις 42, 54)

3.                     Προσφυγή λόγω παραβάσεως — Εξέταση του βασίμου από το Δικαστήριο — Αναγνώριση της παραβάσεως από το οικείο κράτος μέλος — Δεν ασκεί επιρροή (Άρθρο 258 ΣΛΕΕ) (βλ. σκέψη 46)

4.                     Προσφυγή λόγω παραβάσεως — Απόδειξη της παραβάσεως — Η Επιτροπή φέρει το βάρος αποδείξεως — Προσκόμιση στοιχείων από τα οποία προκύπτει η παράβαση — Αμφισβήτηση εκ μέρους του ενδιαφερομένου κράτους μέλους (Άρθρο 258 ΣΛΕΕ) (βλ. σκέψεις 49, 50)

5.                     Περιβάλλον — Απόβλητα — Οδηγία 2008/98 — Υποχρέωση των κρατών μελών να εξασφαλίσουν την ανάκτηση ή τη διάθεση των αποβλήτων — Υποχρέωση αποτελέσματος — Περιθώριο εκτιμήσεως των κρατών μελών όσον αφορά τα προς θέσπιση μέτρα — Όρια — Εξακολούθηση μη συνάδουσας καταστάσεως για μακρό διάστημα συνεπαγόμενη σημαντική επιδείνωση του περιβάλλοντος — Παράβαση (Οδηγία 2008/98 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 13) (βλ. σκέψεις 51, 52)

6.                     Περιβάλλον — Απόβλητα — Υγειονομική ταφή αποβλήτων — Οδηγία 1999/31 — Εθνικό μέτρο για άδεια εκμεταλλεύσεως χώρου υγειονομικής ταφής χωρίς σχέδιο διευθετήσεως και ελλείψει οριστικής αποφάσεως ως προς την εξακολούθηση της εκμεταλλεύσεως βάσει εγκεκριμένου σχεδίου διευθετήσεως — Παράβαση (Άρθρο 258 ΣΛΕΕ· οδηγία 1999/31 του Συμβουλίου, άρθρο 14, στοιχεία α΄ έως γ΄) (βλ. σκέψη 72)

7.                     Περιβάλλον — Διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας — Οδηγία 92/43 — Έγκριση σχεδίου ή προγράμματος επί ενός προστατευόμενου τόπου — Προϋποθέσεις — Προσήκουσα αξιολόγηση των επιπτώσεών του — Προσδιορισμός των στοιχείων που δύνανται να θίξουν τους σκοπούς διατηρήσεως του εν λόγω τόπου (Οδηγία 92/43 του Συμβουλίου, άρθρα 6 § 3, πρώτη περίοδος, και 4) (βλ. σκέψεις 74‑76, 79)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Η Ελληνική Δημοκρατία,

–        διατηρώντας σε λειτουργία έναν δυσλειτουργικό και κορεσμένο χώρο υγειονομικής ταφής αποβλήτων (ΧΥΤΑ) στη Ζάκυνθο, στη θέση Γρυπαραίικα της περιοχής Καλαμακίου, ο οποίος δεν πληροί τις προϋποθέσεις και απαιτήσεις της περιβαλλοντικής νομοθεσίας της Ένωσης, οι οποίες καθορίζονται με τα άρθρα 13 και 36, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/98/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 2008, για τα απόβλητα και την κατάργηση ορισμένων οδηγιών, καθώς και τα άρθρα 8, 9, 11, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, 12 και 14 της οδηγίας 1999/31/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999, περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων, και,

–        έχοντας ανανεώσει την άδεια λειτουργίας του συγκεκριμένου ΧΥΤΑ χωρίς να τηρήσει τη διαδικασία που προβλέπεται από το άρθρο 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων, καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας,

παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από εν λόγω διατάξεις.

2)

Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.


1 ΕΕ C 63 της 2.3.2013.