Language of document : ECLI:EU:C:2014:2271

Υπόθεση C‑268/13

Elena Petru

κατά

Casa Judeţeană de Asigurări de Sănătate Sibiu

και

Casa Naţională de Asigurări de Sănătate

(αίτηση του Tribunalul Sibiu
για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως)]

«Προδικαστική παραπομπή — Κοινωνική ασφάλιση — Κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 — Άρθρο 22, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο — Ασφάλιση υγείας — Νοσοκομειακή περίθαλψη παρεχόμενη εντός άλλου κράτους μέλους — Μη χορήγηση προηγούμενης εγκρίσεως — Έλλειψη φαρμάκων και ιατρικού υλικού πρώτης ανάγκης»

Περίληψη — Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 9ης Οκτωβρίου 2014

1.        Προδικαστικά ερωτήματα — Παραδεκτό — Προϋποθέσεις — Ερωτήματα που σχετίζονται με το υποστατό ή το αντικείμενο της διαφοράς — Αίτηση με την οποία παρέχονται στο Δικαστήριο επαρκείς διευκρινίσεις όσον αφορά το πραγματικό και νομοθετικό πλαίσιο

(Άρθρο 267 ΣΛΕΕ)

2.        Κοινωνική ασφάλιση των διακινουμένων εργαζομένων — Ασφάλιση υγείας — Παροχές σε είδος χορηγούμενες εντός άλλου κράτους μέλους — Υποχρέωση της αρμόδιας αρχής να χορηγήσει προηγούμενη έγκριση — Προϋποθέσεις — Περίθαλψη μη δυνάμενη να παρασχεθεί εγκαίρως εντός του κράτους μέλους όπου διαμένει ο ασφαλισμένος λόγω ελλείψεως φαρμάκων και ιατρικού υλικού πρώτης ανάγκης — Αδυναμία η οποία πρέπει να εκτιμάται λαμβανομένου υπόψη του συνολικού επιπέδου των νοσοκομειακών ιδρυμάτων αυτού του κράτους μέλους και του χρονικού διαστήματος κατά το οποίο μπορεί να παρασχεθεί η περίθαλψη αυτή

(Κανονισμός 1408/71 του Συμβουλίου, άρθρο 22 § 2, εδ. 2)

1.        Βλ. το κείμενο της αποφάσεως.

(βλ. σκέψεις 23, 25-27)

2.        Το άρθρο 22, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 1408/71, όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό 118/97, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 592/2008, έχει την έννοια ότι η έγκριση που απαιτείται βάσει της παραγράφου 1, στοιχείο γ΄, περίπτωση i, του ιδίου αυτού άρθρου δεν δύναται να μη δοθεί σε περίπτωση κατά την οποία η οικεία νοσοκομειακή περίθαλψη δεν μπορεί να παρασχεθεί εγκαίρως εντός του κράτους μέλους όπου διαμένει ο ασφαλισμένος λόγω ελλείψεως φαρμάκων και ιατρικού υλικού πρώτης ανάγκης. Η αδυναμία αυτή πρέπει να εκτιμάται λαμβανομένου υπόψη του συνολικού επιπέδου των νοσοκομειακών ιδρυμάτων αυτού του κράτους μέλους τα οποία δύνανται να παράσχουν την οικεία περίθαλψη και του χρονικού διαστήματος κατά το οποίο η περίθαλψη αυτή μπορεί να παρασχεθεί εγκαίρως.

(βλ. σκέψη 36 και διατακτ.)