Language of document : ECLI:EU:F:2010:168

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ (τρίτο τμήμα)

της 15ης Δεκεμβρίου 2010

Υπόθεση F-66/09

Roberta Saracco

κατά

Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας

«Υπαλληλική υπόθεση — Προσωπικό της ΕΚΤ — Άδεια για προσωπικούς λόγους — Ανώτατη διάρκεια — Απόρριψη του αιτήματος παρατάσεως»

Αντικείμενο: Προσφυγή ασκηθείσα βάσει του άρθρου 36.2 του πρωτοκόλλου για το καταστατικό του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, που προσαρτάται στη Συνθήκη ΕΚ, με την οποία η R. Saracco ζητεί, κατ’ ουσίαν, την ακύρωση της αποφάσεως της ΕΚΤ, της 14ης Οκτωβρίου 2008, με την οποία δεν της χορηγήθηκε παράταση, έως την 31η Οκτωβρίου 2009, της άδειας για προσωπικούς λόγους, στην οποία τελούσε μέχρι τότε.

Απόφαση: Η προσφυγή απορρίπτεται. Η προσφεύγουσα φέρει το σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Περίληψη

1.      Υπάλληλοι — Υπάλληλοι της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας — Προσφυγή — Αντικείμενο

(Όροι απασχολήσεως του προσωπικού της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, άρθρο 42)

2.      Υπάλληλοι — Υπάλληλοι της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας — Άδεια για προσωπικούς λόγους — Ανώτατη διάρκεια

(Εσωτερικός κανονισμός της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, άρθρο 11.2· όροι απασχολήσεως του προσωπικού της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, άρθρο 30· κανόνες της ΕΚΤ για θέματα προσωπικού)

3.      Πράξεις των οργάνων — Διαχρονική εφαρμογή

4.      Υπάλληλοι — Υπάλληλοι της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας — Γενικοί όροι σε θέματα κινητικότητας — Πεδίο εφαρμογής — Υπάλληλοι σε άδεια για προσωπικούς λόγους — Εμπίπτουν

(Όροι απασχολήσεως του προσωπικού της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, άρθρο 30· κανόνες της ΕΚΤ για θέματα προσωπικού, άρθρο 5.12)

5.      Υπάλληλοι — Υπάλληλοι της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας — Άδεια για προσωπικούς λόγους — Ανώτατη διάρκεια — Εκτίμηση — Συνεκτίμηση της περιόδου πριν την έναρξη ισχύος των γενικών όρων σε θέματα κινητικότητας — Επιτρέπεται

6.      Υπάλληλοι — Καθήκον αρωγής που υπέχει η διοίκηση — Περιεχόμενο — Σεβασμός εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας

1.      Στο πλαίσιο του ελέγχου νομιμότητας κατά το άρθρο 42 των όρων απασχολήσεως του προσωπικού της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ο δικαστής της Ένωσης δεν είναι αρμόδιος να διατυπώνει τέτοιες αναγνωριστικού χαρακτήρα κρίσεις.

(βλ. σκέψη 39)

2.      Δυνάμει του άρθρου 11.2 του εσωτερικού κανονισμού της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, η εκτελεστική επιτροπή είναι αρμόδια να θεσπίζει οργανωτικούς κανόνες που επιβάλλονται στα μέλη του προσωπικού, τούτο δε ισχύει, μεταξύ άλλων και για τον τομέα των εργασιακών σχέσεων μεταξύ της ΕΚΤ και του προσωπικού της.

Επιπλέον, ουδεμία διάταξη των όρων απασχολήσεως του προσωπικού και των κανόνων της ΕΚΤ για θέματα προσωπικού απαγορεύει τη μείωση της προβλεπόμενης στο άρθρο 30 των προαναφερθέντων όρων απασχολήσεως διάρκειας της άδειας για προσωπικούς λόγους. Ως εκ τούτου, η εκτελεστική επιτροπή της ΕΚΤ δύναται νομίμως να θεσπίσει έναν κανόνα με τον οποίο να μειώνεται στα τρία έτη η μέγιστη διάρκεια μιας άδειας άνευ αποδοχών στην περίπτωση που η άδεια χορηγείται σε μέλος του προσωπικού το οποίο επιθυμεί να εργασθεί σε άλλον οργανισμό, παρότι τέτοιος κανόνας ενδέχεται να συνεπάγεται τη μείωση της διάρκειας της άδειας για προσωπικούς λόγους που δικαιούνται τα μέλη του προσωπικού, βάσει του άρθρου 30 των όρων απασχολήσεως.

(βλ. σκέψεις 62, 65, 66 και 82)

3.      Οι ουσιαστικοί κανόνες πρέπει να ερμηνεύονται ως έχοντες εφαρμογή επί καταστάσεων που έχουν ήδη διαμορφωθεί προ της ενάρξεως της ισχύος τους, μόνον εφόσον προκύπτει σαφώς από το γράμμα τους, τους σκοπούς ή την οικονομία τους ότι πρέπει να τους αναγνωριστεί τέτοια ισχύς.

Μολοταύτα, ένας νέος κανόνας, ιδίως όταν πρόκειται για ουσιαστικό κανόνα, εφαρμόζεται κατ’ αρχήν πάραυτα, μεταξύ άλλων και στα μελλοντικά αποτελέσματα μιας καταστάσεως γεννηθείσας προτού τεθεί αυτός σε ισχύ.

Συναφώς, σε ό,τι αφορά πράξη καθορίζουσα την ανώτατη διάρκεια που εφαρμόζεται στην άδεια άνευ αποδοχών, βάσει του άμεσου αποτελέσματος των νέων κανόνων και ελλείψει μνείας μιας ημερομηνίας πριν από την οποία οι περίοδοι άδειας δεν πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, οι διατάξεις της πράξεως εφαρμόζονται άμεσα, μεταξύ άλλων και στα μελλοντικά αποτελέσματα των καταστάσεων που γεννήθηκαν προτού τεθούν σε ισχύ οι εν λόγω διατάξεις.

(βλ. σκέψεις 75 έως 77)

Παραπομπή:

ΔΕΕ: 29 Ιανουαρίου 2002, C‑162/00, Pokrzeptowicz-Meyer, Συλλογή 2002, σ. I‑1049, σκέψεις 49 και 50

4.      Οι γενικοί όροι σε θέματα κινητικότητας στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα καθορίζουν το νομικό καθεστώς που εφαρμόζεται στα μέλη του προσωπικού της ΕΤΚ που τελούν σε θέση «εξωτερικής κινητικότητας». Διευκρινίζουν ότι η θέση αυτή καλύπτει, ιδίως, τις περιπτώσεις ατόμων στα οποία έχει χορηγηθεί άδεια άνευ αποδοχών προκειμένου να εργασθούν για λογαριασμό άλλων οργανισμών.

Εντούτοις, το γεγονός ότι η άδεια αυτή άνευ αποδοχών εμπίπτει στο άρθρο 30 των όρων απασχολήσεως του προσωπικού της ΕΚΤ, καθώς και στο άρθρο 5.12 των κανόνων της ΕΚΤ για θέματα προσωπικού, και συνιστά, συνεπώς, άδεια για προσωπικούς λόγους, δεν συνεπάγεται, καθαυτό, ότι ο δικαιούχος της άδειας αυτής δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής των προαναφερθέντων γενικών όρων σε θέματα κινητικότητας στην ΕΚΤ.

(βλ. σκέψεις 79 και 81)

5.      Η εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας συνεκτίμηση της περιόδου της άδειας για προσωπικούς λόγους που είχε χορηγηθεί σε μέλος του προσωπικού της προτού τεθούν σε ισχύ οι γενικοί όροι σε θέματα κινητικότητας στην ΕΚΤ, προκειμένου να εκτιμηθεί κατά πόσο συμπληρώθηκε η ανώτατη διάρκεια που εφαρμόζεται στην άνευ αποδοχών άδεια για προσωπικούς λόγους, δεν θέτει υπό αμφισβήτηση μια δημιουργηθείσα κατάσταση ούτε ένα κεκτημένο δικαίωμα στο μέτρο που: πρώτον, ο ενδιαφερόμενος επωφελήθηκε της άδειας για προσωπικούς λόγους που του είχε χορηγηθεί έως το τέλος αυτής· δεύτερον, οι προαναφερθέντες γενικοί όροι δεν καθιερώνουν δικαίωμα των μελών του προσωπικού για λήψη, από την ημερομηνία έναρξης ισχύος τους, άδειας άνευ αποδοχών τριετούς διάρκειας, αλλά προβλέπουν απλώς την ανώτατη διάρκεια της άδειας αυτής, ως προς την οποία πρέπει να γίνει δεκτό ότι, ελλείψει σχετικής διευκρινίσεως στη διάταξη, δεν εφαρμόζεται αποκλειστικώς στις αιτήσεις άδειας άνευ αποδοχών που θα υποβάλλονταν μετά την έναρξη ισχύος των εν λόγω γενικών όρων· τρίτον, προτού τεθούν σε ισχύ οι εν λόγω γενικοί όροι, ο ενδιαφερόμενος δεν δικαιούτο, δυνάμει διατάξεως ή αποφάσεως της διοικήσεως, να λάβει άδεια άνευ αποδοχών διάρκειας άνω των τριών ετών· τέταρτον, δεν αποδεικνύεται ούτε μάλιστα προβάλλεται ότι τίθεται υπό αμφισβήτηση ένα κεκτημένο δικαίωμα, διαφορετικό από το δικαίωμα άδειας.

(βλ. σκέψεις 89 έως 91, 93 και 95)

6.      Η έννοια του καθήκοντος αρωγής της διοικήσεως απηχεί την ισορροπία αμοιβαίων δικαιωμάτων και υποχρεώσεων που δημιούργησε ο Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως (στο εξής. ΚΥΚ) στο πλαίσιο των σχέσεων μεταξύ της δημόσιας αρχής και των υπαλλήλων της δημοσίας υπηρεσίας. Η ισορροπία αυτή έχει κυρίως ως συνέπεια ότι η αρχή, οσάκις λαμβάνει απόφαση σχετικά με την κατάσταση υπαλλήλου, λαμβάνει υπόψη το σύνολο των στοιχείων τα οποία είναι ικανά να καθορίσουν την απόφασή της και ότι, ενεργώντας κατά τον τρόπο αυτό, λαμβάνει υπόψη το συμφέρον όχι μόνον της υπηρεσίας αλλά και του οικείου υπαλλήλου.

Το καθήκον αρωγής, το οποίο πρέπει να λαμβάνεται υπόψη από τα θεσμικά όργανα οσάκις εκδίδουν για κάποιον εκ των υπαλλήλων τους βλαπτική για αυτόν πράξη, βαρύνει επίσης την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα οσάκις εκδίδει τέτοια πράξη για κάποιο από τα μέλη του προσωπικού της.

(βλ. σκέψεις 106 και 107)

Παραπομπή:

ΔΕΕ: 28 Μαΐου 1980, 33/79 και 75/79, Kuhner κατά Επιτροπής, Συλλογή τόμος 1980/II, σ. 221, σκέψη 22· 29 Ιουνίου 1994, C‑298/93 P, Klinke κατά Δικαστηρίου, Συλλογή 1994, σ. I‑3009, σκέψη 38