Language of document : ECLI:EU:F:2011:87

ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ (δεύτερο τμήμα)

της 20ής Ιουνίου 2011

Υπόθεση F‑67/10

Luigi Marcuccio

κατά

Ευρωπαϊκής Επιτροπής

«Υπαλληλική υπόθεση – Υπάλληλοι – Αγωγή αποζημιώσεως με αντικείμενοτον καθορισμό των δικαστικών εξόδων – Απαράδεκτο»

Αντικείμενο:      Αγωγή ασκηθείσα δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ, το οποίο έχει εφαρμογή στη Συνθήκη ΕΚAΕ βάσει του άρθρου 106α της Συνθήκης αυτής, με την οποία ο L. Marcuccio ζητεί, ιδίως, να υποχρεωθεί η Επιτροπή σε αποκατάσταση της ζημίας που ο ίδιος υπέστη λόγω της αρνήσεώς της να του επιστρέψει έξοδα δυνάμενα να αναζητηθούν, στα οποία υποστηρίζει ότι υποβλήθηκε στο πλαίσιο της υποθέσεως επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση του Δικαστηρίου Δημοσίας Διοίκησης της 4ης Νοεμβρίου 2008, F‑41/06, Marcuccio κατά Επιτροπής, επί της οποίας έχει ασκηθεί αναίρεση που εκκρεμεί ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου (υπόθεση T‑20/09 P).

Απόφαση:      Η αγωγή απορρίπτεται ως προδήλως απαράδεκτη. Ο L. Marcuccio καταδικάζεται στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Περίληψη

Διαδικασία – Δικαστικά έξοδα – Καθορισμός των εξόδων – Αντικείμενο

(Άρθρο 270 ΣΛΕΕ· Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 91· Κανονισμός Διαδικασίας του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης, άρθρο 92 § 1)

Το υπαλληλικό δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης προβλέπει μια ειδική διαδικασία καθορισμού των δικαστικών εξόδων όταν οι διάδικοι διαφωνούν ως προς το ποσό και τη φύση των δικαστικών εξόδων που μπορούν να αναζητηθούν κατόπιν αποφάσεως με την οποία το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης έθεσε τέρμα σε μια διαφορά και αποφάνθηκε επί των δικαστικών εξόδων. Στο πλαίσιο αυτό, κατά το άρθρο 92, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης, αν γεννηθεί αμφισβήτηση σχετικά με το ποσό και τη φύση των δυνάμενων να αναζητηθούν εξόδων, το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφαίνεται με αιτιολογημένη διάταξη, κατόπιν αιτήσεως του ενδιαφερομένου διαδίκου και αφού ο αντίδικος υποβάλει προηγουμένως τις παρατηρήσεις του.

Εξάλλου, η ειδική διαδικασία του εν λόγω άρθρου 92, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, η οποία σκοπεί στον καθορισμό των δικαστικών εξόδων, αποκλείει τη διεκδίκηση των ιδίων ποσών, ή ποσών που δαπανήθηκαν για τους ίδιους σκοπούς, στο πλαίσιο αγωγής για την αναγνώριση της εξωσυμβατικής ευθύνης της Ένωσης. Επομένως, ο ενάγων δεν μπορεί, βάσει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ και του άρθρου 91 του ΚΥΚ, να ασκήσει παραδεκτώς αγωγή η οποία έχει στην πραγματικότητα το ίδιο αντικείμενο με την αίτηση καθορισμού των δικαστικών εξόδων.

(βλ. σκέψεις 20 και 21)

Παραπομπή:

ΔΕΕ: 16 Ιουλίου 2009, C-440/07 P, Επιτροπή κατά Schneider Electric

ΓΔΕΕ: 11 Ιουλίου 2007, T‑351/03, Schneider Electric κατά Επιτροπής, σκέψη 297, μερικώς ακυρωθείσα κατόπιν αναιρέσεως με την προαναφερθείσα απόφαση του Δικαστηρίου

ΔΔΔΕΕ: 10 Νοεμβρίου 2009, F‑70/07, Marcuccio κατά Επιτροπής, σκέψη 17