Language of document : ECLI:EU:F:2011:103

POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ
(pierwsza izba)

z dnia 5 lipca 2011 r.

Sprawa F-38/11

Gianluigi Alari

przeciwko

Parlamentowi Europejskiemu

Służba publiczna – Urzędnicy – Awans – Postępowanie w sprawie awansu za 2009 r. – Przeniesienie do innej instytucji w trakcie postępowania w sprawie awansu, w ramach którego skarżący otrzymałby awans w poprzedniej instytucji – Instytucja właściwa do wydania decyzji o awansowaniu przeniesionego urzędnika

Przedmiot:      Skarga wniesiona na podstawie art. 270 TFUE znajdującego zastosowanie do traktatu EWEA na mocy jego art. 106a, w której G. Alari żąda stwierdzenia nieważności decyzji Parlamentu o nieawansowaniu go do grupy zaszeregowania AD 7 w ramach postępowania w sprawie awansu za 2009 r.

Orzeczenie:      Skarga zostaje oddalona jako oczywiście bezzasadna. Parlament pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez skarżącego.

Streszczenie

Urzędnicy – Awans – Porównanie osiągnięć – Przeniesienie do innej instytucji w trakcie postępowania w sprawie awansu – Właściwość instytucji pochodzenia do wydania decyzji w sprawie awansu

(regulamin pracowniczy, art. 45)

Zgodnie z wymogami art. 45 regulaminu pracowniczego, jeśli urzędnik może zostać awansowany w trakcie roku, w którym został przeniesiony do innej instytucji, organem powołującym właściwym do wydania decyzji w sprawie awansu jest organ instytucji pochodzenia.

Artykuł 45 regulaminu pracowniczego stanowi, że awans następuje po porównaniu osiągnięć urzędników mających prawo do ubiegania się o awans i że przy porównaniu osiągnięć organ powołujący w szczególności uwzględnia sprawozdania dotyczące urzędników.

Tymczasem, aby podjąć decyzję, czy urzędnik powinien zostać awansowany z mocą wsteczną w dniu 1 stycznia roku N (a nawet ogólnie, w trakcie roku N), organ powołujący instytucji przyjmującej może w praktyce przystąpić jedynie do porównania dawnych osiągnięć urzędników, w szczególności w trakcie roku N˗1 (i w świetle sprawozdań z oceny wyników pracy tych urzędników w latach N˗1 i wcześniejszych). W tym zakresie jest bowiem konieczne porównanie osiągnięć urzędników przeniesionych z osiągnięciami urzędników, którzy byli jeszcze ich współpracownikami w roku poprzedzającym przeniesienie. Taka ocena natomiast może zostać skutecznie przeprowadzona jedynie przez instytucję pochodzenia.

(zob. pkt 26, 27, 31)