Language of document : ECLI:EU:F:2011:128

POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ
(druga izba)

z dnia 8 września 2011 r.


Sprawa F‑69/10


Luigi Marcuccio

przeciwko

Komisji Europejskiej

Służba publiczna – Urzędnicy – Skarga o odszkodowanie lub zadośćuczynienie – Bezprawność – Przesłanie pisma dotyczącego kosztów postępowania adwokatowi, który reprezentował skarżącego w tym postępowaniu – Skarga oczywiście pozbawiona podstawy prawnej – Artykuł 94 regulaminu postępowania

Przedmiot:      Skarga wniesiona na podstawie art. 270 TFUE, znajdującego zastosowanie do traktatu EWEA na mocy jego art. 106a, w której L. Marcuccio żąda, po pierwsze, stwierdzenia nieważności odmownej decyzji Komisji w sprawie jego wniosku o naprawienie krzywdy spowodowanej jego zdaniem przesłaniem do jego przedstawiciela w sprawie T‑184/04 Marcuccio przeciwko Komisji, zakończonej wyrokiem Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 czerwca 2008 r., pisma w sprawie zapłaty kosztów tego postępowania, a po drugie, zasądzenia od Komisji na jego rzecz zadośćuczynienia.

Orzeczenie:      Skarga zostaje oddalona jako oczywiście pozbawiona podstawy prawnej. Skarżący zostaje obciążony całością kosztów postępowania oraz zapłatą na rzecz Sądu kwoty 2000 EUR.

Streszczenie

1.      Urzędnicy – Skarga – Skarga o odszkodowanie lub zadośćuczynienie – Wniosek o stwierdzenie nieważności poprzedzającej wniesienie skargi decyzji oddalającej wniosek o odszkodowanie – Wniosek niemający autonomicznego charakteru w stosunku do żądań o odszkodowanie

(regulamin pracowniczy, art. 90, 91)

2.      Odpowiedzialność pozaumowna – Przesłanki – Bezprawność – Szkoda – Związek przyczynowy – Przesłanki kumulatywne

(art. 340 akapit drugi TFUE)

3.      Postępowanie – Koszty – Nieuzasadnione lub wynikające ze złej wiary koszty, na które naraziła Sąd do spraw Służby Publicznej stanowiąca nadużycie skarga urzędnika

(regulamin postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, art. 94)

1.      Żądania stwierdzenia nieważności skierowane przeciwko stanowisku w sprawie odszkodowania zajętemu przez instytucję podczas postępowania poprzedzającego wniesienie skargi nie mogą być oceniane w sposób niezależny w stosunku do żądań odszkodowawczych.

(zob. pkt 20)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑256/02 I przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości, 14 października 2004 r., pkt 47 i przytoczone tam orzecznictwo

2.      Powstanie odpowiedzialności pozaumownej Unii w rozumieniu art. 340 akapit drugi TFUE jest uzależnione od spełnienia trzech kumulatywnych przesłanek, a mianowicie bezprawności aktu administracyjnego lub zachowania zarzucanego instytucjom, rzeczywistego charakteru szkody i istnienia związku przyczynowego pomiędzy zarzucanym zachowaniem i podnoszoną szkodą. Wynika z tego, że niespełnienie jednej z tych trzech przesłanek wystarczy do oddalenia skargi o odszkodowanie.

(zob. pkt 22, 23)

Odesłanie:

Trybunał: sprawa C‑257/98 P Lucaccioni przeciwko Komisji, 9 września 1999 r., pkt 11, 14 i przytoczone tam orzecznictwo

Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F‑4/07 Skoulidi przeciwko Komisji, 21 lutego 2008 r., pkt 43; sprawa F‑7/09 Faria przeciwko OHIM, 23 lutego 2010 r., pkt 62 i przytoczone tam orzecznictwo

3.      Zgodnie z art. 94 regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, jeżeli Sąd poniósł koszty, których można było uniknąć, zwłaszcza jeżeli skarga stanowi oczywiste nadużycie, Sąd może zasądzić od strony, która je spowodowała, zwrot całości lub części tych kosztów, przy czym kwota zwrotu nie może przekraczać 2000 EUR.

Należy ten przepis zastosować w wypadku skargi urzędnika, którego bardzo liczne skargi przedłożone przed sądami Unii zostały już odrzucone bądź oddalone, w co najmniej części jako oczywiście niedopuszczalne lub oczywiście pozbawione podstawy prawnej, i którego skarga ma charakter wyraźnie nieuzasadniony lub wynikający ze złej wiary, ponieważ skarżący wybrał drogę sądową bez żadnego uzasadnienia.

(zob. pkt 31, 33, 34)

Odesłanie:

Trybunał: sprawa C‑59/06 P Marcuccio przeciwko Komisji, 6 grudnia 2007 r.; sprawa C‑513/08 P Marcuccio przeciwko Komisji, 9 grudnia 2009 r.; sprawa C‑528/08 P Marcuccio przeciwko Komisji, 9 grudnia 2009 r.

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑9/04 Marcuccio przeciwko Komisji, 5 lipca 2005 r.; sprawa T‑143/08 Marcuccio przeciwko Komisji, 9 września 2008 r.; sprawa T‑144/08 Marcuccio przeciwko Komisji, 9 września 2008 r.; sprawa T‑114/08 P Marcuccio przeciwko Komisji, 26 czerwca 2009 r.; sprawa T‑46/08 P Marcuccio przeciwko Komisji, 28 września 2009 r.

Sąd Unii Europejskiej: sprawa T‑16/09 P Marcuccio przeciwko Komisji, 23 marca 2010 r.; sprawa T‑32/09 P Marcuccio przeciwko Komisji, 28 października 2010 r.

Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F‑2/06 Marcuccio przeciwko Komisji, 11 maja 2007 r.; sprawa F‑40/06 Marcuccio przeciwko Komisji, 6 grudnia 2007 r.; sprawa F‑21/07 Marcuccio przeciwko Komisji, 14 grudnia 2007 r.; sprawa F‑18/07 Marcuccio przeciwko Komisji, 4 listopada 2008 r.; sprawa F‑87/07 Marcuccio przeciwko Komisji, 4 listopada 2008 r.; sprawa F‑70/07 Marcuccio przeciwko Komisji, 18 lutego 2009 r.; sprawa F‑146/07 Marcuccio przeciwko Komisji, 31 marca 2009 r.; sprawa F‑86/07 Marcuccio przeciwko Komisji, 20 lipca 2009 r.; sprawa F‑122/07 Marcuccio przeciwko Komisji, 7 października 2009 r.; sprawa F‑3/08 Marcuccio przeciwko Komisji, 7 października 2009 r.; sprawa F‑21/10 Marcuccio przeciwko Komisji, 16 marca 2011 r.