Language of document : ECLI:EU:F:2012:96

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ
(πρώτο τμήμα)

της 10ης Ιουλίου 2012

Υπόθεση F‑4/11

AV

κατά

Ευρωπαϊκής Επιτροπής

«Υπαλληλική υπόθεση — Έκτακτος υπάλληλος — Πρόσληψη — Επιφύλαξη για ιατρικούς λόγους — Αναδρομική εφαρμογή της επιφυλάξεως για ιατρικούς λόγους — Γνωμοδότηση της επιτροπής αναπηρίας»

Αντικείμενο:      Προσφυγή ασκηθείσα δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ, το οποίο έχει εφαρμογή στη Συνθήκη ΕΚΑΕ βάσει του άρθρου 106α της Συνθήκης αυτής, με την οποία ο AV ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως που έλαβε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή περί εφαρμογής στην περίπτωση του προσφεύγοντος της επιφυλάξεως για ιατρικούς λόγους, την οποία προβλέπει το άρθρο 32 του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΚΛΠ), και περί μη παροχής σε αυτόν του ευεργετήματος του επιδόματος αναπηρίας.

Απόφαση:      Η απόφαση της 12ης Απριλίου 2010 ακυρώνεται. Η απόφαση της 16ης Απριλίου 2010 ακυρώνεται. Η Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα του AV.

Περίληψη

Υπάλληλοι — Έκτακτοι υπάλληλοι — Πρόσληψη — Ιατρική εξέταση — Υποχρέωση την οποία υπέχει ο υποψήφιος να απαντήσει στις υποβαλλόμενες ερωτήσεις — Συνέπειες ανακριβών ή ελλιπών δηλώσεων — Δικαιολόγηση της αναδρομικής εφαρμογής επιφυλάξεως για ιατρικούς λόγους — Προϋπόθεση — Προηγούμενη γνωμάτευση του ιατρού-συμβούλου

(Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού, άρθρο 32)

Από τις διατάξεις του άρθρου 32 ΚΛΠ προκύπτει ότι, καίτοι η αρμόδια για τη σύναψη συμβάσεων προσλήψεως αρχή δύναται να αποφασίσει την υπαγωγή του υπαλλήλου που έχει προσβληθεί από ασθένεια ή αναπηρία στο ευεργέτημα των εγγυήσεων που προβλέπονται για την περίπτωση αναπηρίας ή θανάτου μόνο στο τέλος περιόδου πέντε ετών που αρχίζει από την ημερομηνία αναλήψεως υπηρεσίας στο όργανο για τα επακόλουθα και τις συνέπειες αυτής της ασθενείας ή αναπηρίας, η απόφαση αυτή μπορεί να ληφθεί μόνο βάσει ιατρικής γνωματεύσεως του ιατρού-συμβούλου ή, σε περίπτωση ενστάσεως, της ιατρικής επιτροπής, σχετικά με το αν ο υπάλληλος έχει πράγματι προσβληθεί από ασθένεια ή αναπηρία ικανή, λαμβανομένων υπόψη των επακόλουθων και των συνεπειών, να δικαιολογήσει την εφαρμογή επιφυλάξεως για ιατρικούς λόγους.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση στην οποία, μετά την ιατρική εξέταση πριν από την πρόσληψη, προκύπτει ότι ο υπάλληλος δεν απάντησε ειλικρινώς και πλήρως στις ερωτήσεις που του υπέβαλε σχετικά με την κατάσταση της υγείας του ο ιατρός-σύμβουλος κατά την εξέταση αυτή, η αρμόδια για τη σύναψη συμβάσεων προσλήψεως αρχή δύναται να ανακαλέσει την αρχική της απόφαση περί μη εφαρμογής της επιφυλάξεως για ιατρικούς λόγους και να λάβει νέα απόφαση περί αναδρομικής εφαρμογής της επιφυλάξεως αυτής. Η εν λόγω αρχή οφείλει ωστόσο προηγουμένως να τηρήσει τη διαδικασία του άρθρου 32 ΚΛΠ, ήτοι, αφενός, να ζητήσει γνωμάτευση από τον ιατρό-σύμβουλο σχετικά με το ζήτημα αν η ασθένεια ή η αναπηρία δικαιολογεί το να συνοδευθεί η πρόσληψη του ενδιαφερομένου από επιφύλαξη για ιατρικούς λόγους, αφετέρου, να κοινοποιήσει στον υπάλληλο την απόφαση που έλαβε βάσει της γνωματεύσεως αυτής, προκειμένου ο υπάλληλος να μπορεί, ενδεχομένως, να προσβάλει την απόφαση αυτή ενώπιον της επιτροπής αναπηρίας. Συγκεκριμένα, το ζήτημα αυτό, που προϋποθέτει τον καθορισμό του αν η ασθένεια ή αναπηρία αυτή μπορούσε να έχει ως συνέπεια την αναπηρία ή τον θάνατο του υπαλλήλου εντός χρονικού διαστήματος πέντε ετών από της ημερομηνίας αναλήψεως υπηρεσίας στο θεσμικό όργανο, αποτελεί ζήτημα ιατρικής φύσεως και υπάγεται αυστηρώς στην αρμοδιότητα του ιατρού-συμβούλου και, σε περίπτωση ενστάσεως, της επιτροπής αναπηρίας.

(βλ. σκέψεις 33 και 34)