Language of document : ECLI:EU:F:2012:187

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ
(τρίτο τμήμα)

της 12ης Δεκεμβρίου 2012

Υπόθεση F‑77/11

Kris Van Neyghem

κατά

Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

«Υπαλληλική υπόθεση — Υπάλληλοι — Προαγωγή — Περίοδος προαγωγών 2007 — Άρνηση προαγωγής — Ακύρωση — Μέτρα εκτελέσεως — Νέα συγκριτική εξέταση των προσόντων»

Αντικείμενο: Προσφυγή-αγωγή ασκηθείσα δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ, το οποίο έχει εφαρμογή στη Συνθήκη ΕΚΑΕ βάσει του άρθρου 106α της Συνθήκης αυτής, με την οποία ο Κ. Van Neyghem ζητεί, κατ’ ουσίαν, αφενός, την ακύρωση της αποφάσεως περί μη προαγωγής του στον βαθμό 7 της ομάδας καθηκόντων των βοηθών (AST) για την περίοδο προαγωγών 2007, την οποία εξέδωσε το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης την 1η Οκτωβρίου 2010 κατόπιν νέας συγκριτικής εξέτασης των προσόντων που πραγματοποιήθηκε σε εκτέλεση της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 5ης Μαΐου 2010, F‑53/08, Bouillez κ.λπ. κατά Συμβουλίου (στο εξής: απόφαση της 5ης Μαΐου 2010), και, αφετέρου, την ικανοποίηση της ηθικής βλάβης και αποκατάσταση της υλικής ζημίας που φέρεται ότι υπέστη.

Απόφαση: Η προσφυγή-αγωγή απορρίπτεται. Το Συμβούλιο φέρει τα δικαστικά έξοδά του και καταδικάζεται στην καταβολή του ενός τετάρτου των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκε ο Κ. Van Neyghem. Ο προσφεύγων-ενάγων φέρει τα τρίτα τέταρτα των δικαστικών εξόδων του.

Περίληψη

Υπάλληλοι — Προαγωγή — Συγκριτική εξέταση των προσόντων — Εξουσία εκτιμήσεως της Διοικήσεως — Δικαστικός έλεγχος — Όρια

(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 45)

Για τους σκοπούς της συγκριτικής εξέτασης των προσόντων που πρέπει να ληφθούν υπόψη στο πλαίσιο αποφάσεως περί προαγωγής προβλεπόμενης στο άρθρο 45 του ΚΥΚ, η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή διαθέτει ευρεία εξουσία εκτιμήσεως.

Ειδικότερα, η Διοίκηση διαθέτει ευρεία εξουσία εκτιμήσεως όσον αφορά την αντίστοιχη σημασία που αποδίδει σε έκαστο των τριών κριτηρίων που προβλέπει το άρθρο 45, παράγραφος 1, του ΚΥΚ, καθόσον οι διατάξεις του άρθρου αυτού δεν αποκλείουν τη δυνατότητα σταθμίσεως μεταξύ των κριτηρίων αυτών.

Ωστόσο, η διακριτική εξουσία που διαθέτει η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή περιορίζεται από την ανάγκη της διεξαγωγής της εξετάσεως αυτής με προσοχή και αμεροληψία, προς το συμφέρον της υπηρεσίας και σύμφωνα με την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως. Στην πράξη, η εξέταση αυτή πρέπει να διενεργείται με ίσους όρους και βάσει συγκρίσιμων πηγών πληροφοριών και στοιχείων.

Συναφώς, ο έλεγχος του δικαστή πρέπει να περιορίζεται στο ζήτημα αν, δεδομένων των λόγων και μέσων που οδήγησαν τη Διοίκηση στην εκτίμησή της, η Διοίκηση παρέμεινε εντός μη επιλήψιμων ορίων και δεν έκανε χρήση της εξουσίας της κατά τρόπο προδήλως εσφαλμένο.

(βλ. σκέψεις 38 έως 41)

Παραπομπή:

ΓΔΕΕ: 15 Σεπτεμβρίου 2005, T‑132/03, Casini κατά Επιτροπής, σκέψη 52 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία.

ΔΔΔΕΕ: 24 Μαρτίου 2011, F‑104/09, Canga Fano κατά Συμβουλίου, σκέψη 68, κατά της οποίας ασκήθηκε αναίρεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπόθεση T‑281/11 P· 28 Σεπτεμβρίου 2011, F‑9/10, AC κατά Συμβουλίου, σκέψη 14