Language of document : ECLI:EU:F:2013:153

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

(δεύτερο τμήμα)

της 17ης Οκτωβρίου 2013

Υπόθεση F‑60/09 RENV

Gerhard Birkhoff

κατά

Ευρωπαϊκής Επιτροπής

«Υπαλληλική υπόθεση — Υπάλληλοι — Αναπομπή στο Γενικό Δικαστήριο κατόπιν αναιρέσεως — Αποδοχές — Οικογενειακά επιδόματα — Επίδομα συντηρούμενου τέκνου — Τέκνο που προσβλήθηκε από σοβαρή ασθένεια ή αναπηρία και αδυνατεί να καλύψει τις ανάγκες του — Αίτηση περί παρατάσεως της καταβολής του επιδόματος»

Αντικείμενο:      Αναπομπή της προσφυγής F—60/09, που ασκήθηκε αρχικά δυνάμει των άρθρων 236 ΕΚ και 152 ΕΑ, με την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 29ης Νοεμβρίου 2011, T‑10/11 P, Birkhoff κατά Επιτροπής (στο εξής: απόφαση περί αναπομπής), που αναίρεσε την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 27ης Οκτωβρίου 2010, F‑60/09, Birkhoff κατά Επιτροπής (στο εξής: απόφαση της 27ης Οκτωβρίου 2010), επί της προσφυγής που περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης στις 24 Ιουνίου 2009, με την οποία ο G. Birkhoff είχε ζητήσει, κατ’ ουσίαν, την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 14ης Νοεμβρίου 2008, περί απορρίψεως του αιτήματος παρατάσεως, πέραν της 31ης Δεκεμβρίου 2008, της καταβολής του επιδόματος συντηρούμενου τέκνου (στο εξής: επίμαχο επίδομα) που ελάμβανε από το 1978 δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 5, του παραρτήματος VII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΚΥΚ), λόγω της αναπηρίας της θυγατέρας του.

Απόφαση:      Η προσφυγή απορρίπτεται. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο G. Birkhoff στην υπόθεση F-60/09 και στην υπόθεση T‑10/11 P. Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα στην υπόθεση F‑60/09 RENV.

Περίληψη

1.      Υπαλληλικές προσφυγές — Αντικατάσταση της αιτιολογίας της επίδικης πράξεως κατά τη διάρκεια της δίκης — Δεν επιτρέπεται — Εξαίρεση

(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρα 90 και  91)

2.      Υπάλληλοι — Αποδοχές — Οικογενειακά επιδόματα — Επίδομα συντηρουμένου τέκνου — Δικαίωμα παρατάσεως της καταβολής του χωρίς περιορισμό ηλικίας σε περίπτωση αδυναμίας του τέκνου να καλύψει τις ανάγκες του — Υποχρεώσεις της Διοικήσεως — Δέσμια αρμοδιότητα

(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, παράρτημα VII, άρθρο 2 § 5)

1.      Κατά τη διάρκεια της δίκης, η Διοίκηση δεν μπορεί να αντικαταστήσει την αιτιολογία μιας αποφάσεως ή να προσθέσει ένα λόγο, εκτός εάν αποδεικνύεται ότι τελεί σε κατάσταση δέσμιας αρμοδιότητας, οπότε η τυχόν ακύρωση της επίδικης αποφάσεως θα είχε ως αποτέλεσμα να υποχρεωθεί η Διοίκηση να λάβει νέα απόφαση, όμοια επί της ουσίας με την ακυρωθείσα απόφαση.

(βλ. σκέψη 39)

Παραπομπή:

ΔΔΔΕΕ: 17 Ιουνίου 2008, F‑97/07, De Fays κατά Επιτροπής, σκέψη 70·14 Απριλίου 2011, F‑113/07, Šimonis κατά Επιτροπής, σκέψη 93 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία

2.      Η καταβολή του προβλεπόμενου στο άρθρο 2, παράγραφος 5, του παραρτήματος VII του ΚΥΚ επιδόματος παρατείνεται χωρίς κανένα όριο ηλικίας, αν το τέκνο προσβληθεί από βαριά ασθένεια ή αναπηρία που το εμποδίζει να καλύψει τις ανάγκες του καθόλη τη διάρκεια της ασθένειας ή της αναπηρίας του. Η διάταξη αυτή δεν παρέχει στην αρμόδια αρχή διακριτική ευχέρεια σχετικά με τη χορήγηση ή μη του επίμαχου επιδόματος, αλλά της παρέχει δέσμια αρμοδιότητα, υπό την έννοια ότι από την επιτακτική διατύπωσή της προκύπτει ότι η αρχή υποχρεούται να χορηγήσει το επίδομα συντηρούμενου τέκνου, εφόσον διαπιστώσει ότι πληρούνται οι αριθμούμενες στη διάταξη αυτή προϋποθέσεις, και να αρνηθεί τη χορήγησή του στην αντίθετη περίπτωση.

(βλ. σκέψη 40)

Παραπομπή:

ΓΔΕΕ: 21 Οκτωβρίου 2003, T‑302/01, Šimonis κατά Επιτροπής, σκέψη 38