Language of document : ECLI:EU:F:2013:152

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

(πρώτο τμήμα)

της 17ης Οκτωβρίου 2013

Υπόθεση F‑59/12

BF

κατά

Ελεγκτικού Συνεδρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

«Υπαλληλική υπόθεση – Διορισμός – Πλήρωση θέσεως διευθυντή – Ανακοίνωση κενής θέσεως – Βλαπτική πράξη – Δεν υφίσταται – Απαράδεκτο»

Αντικείμενο:      Προσφυγή-αγωγή ασκηθείσα δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ, το οποίο έχει εφαρμογή στη Συνθήκη ΕΚΑΕ βάσει του άρθρου 106α της Συνθήκης αυτής, με την οποία ο BF, προσφεύγων-ενάγων, ζητεί, κατ’ ουσίαν, την ακύρωση της ανακοινώσεως κενής θέσεως ECA/2011/67 για την πλήρωση θέσεως διευθυντή στη Διεύθυνση Ανθρωπίνων Πόρων της Γενικής Γραμματείας του Ελεγκτικού Συνεδρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και την αποκατάσταση της υλικής ζημίας και ικανοποίηση της ηθικής βλάβης την οποία ισχυρίζεται ότι υπέστη.

Απόφαση:      Η προσφυγή-αγωγή απορρίπτεται. Ο BF φέρει τα δικαστικά έξοδά του και καταδικάζεται στα έξοδα του Ελεγκτικού Συνεδρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Περίληψη

Υπαλληλικές προσφυγές – Βλαπτική πράξη – Έννοια – Ανακοίνωση κενής θέσεως μη θίγουσα τη νομική θέση του προσφεύγοντος – Δεν εμπίπτει

(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 90)

Συνιστούν βλαπτικές πράξεις δυνάμενες να αποτελέσουν αντικείμενο προσφυγής του άρθρου 91 του ΚΥΚ τα μέτρα των οποίων τα έννομα αποτελέσματα είναι δεσμευτικά και ικανά να επηρεάσουν ευθέως και αμέσως τα συμφέροντα του προσφεύγοντος, μεταβάλλοντας κατά τρόπο σαφή τη νομική του θέση.

Στο πλαίσιο προσφυγής βάλλουσας κατά ανακοινώσεως κενής θέσεως με την οποία κινείται, για δεύτερη φορά, διαδικασία προσλήψεως και η οποία δεν αποκλείει την υποψηφιότητα του προσφεύγοντος, τα αποτελέσματα που ο προσφεύγων αποδίδει στην εν λόγω ανακοίνωση κενής θέσεως, ήτοι ότι καθιστά αδύνατο στην πράξη τον διορισμό του στην επίμαχη θέση σε εκτέλεση ενδεχόμενης αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης ακυρώνουσας τις αποφάσεις περί διορισμού τρίτου στην επίμαχη θέση και περί απορρίψεως της υποψηφιότητας του ιδίου, οι οποίες ελήφθησαν στο πλαίσιο μιας πρώτης διαδικασίας προσλήψεως, είναι, κατά την ημερομηνία της δημοσιεύσεως της ανακοινώσεως κενής θέσεως, καθαρώς υποθετικά και, συνεπώς, η ανακοίνωση αυτή δεν επηρεάζει ευθέως και αμέσως τα συμφέροντά του.

Πράγματι, κατά το πέρας της δεύτερης διαδικασίας προσλήψεως, η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή δεν υποχρεούται να πληρώσει την επίμαχη θέση. Περαιτέρω, τίποτε δεν επιτρέπει να θεωρηθεί, κατά την ημερομηνία δημοσιεύσεως της προσβαλλομένης ανακοινώσεως κενής θέσεως, ότι, σε περίπτωση που η δεύτερη διαδικασία προσλήψεως ολοκληρωθεί, ο προσφεύγων δεν θα διοριστεί στην επίμαχη θέση. Όσον αφορά τα αποτελέσματα της αποφάσεως που πρόκειται να εκδοθεί στην υπόθεση στο πλαίσιο της οποίας ζητείται η ακύρωση των αποφάσεων που ελήφθησαν κατά το πέρας της πρώτης διαδικασίας προσλήψεως, υπέρ των αποφάσεων αυτών ισχύει τεκμήριο νομιμότητας, το γεγονός δε απλώς και μόνον ότι έχει ασκήσει προσφυγή δεν απονέμει στον προσφεύγοντα υποκειμενικό δικαίωμα διορισμού του στην επίμαχη θέση ούτε το δικαίωμα να παραλύσει οποιαδήποτε τυχόν διοικητική πρωτοβουλία για την πλήρωση της εν λόγω θέσεως. Επιπλέον, σε περίπτωση που το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης ακυρώσει τις αποφάσεις που ελήφθησαν κατά το πέρας της πρώτης διαδικασίας προσλήψεως, θα εναπόκειται στο συγκεκριμένο θεσμικό όργανο να λάβει τα κατάλληλα μέτρα προς εκτέλεση της αποφάσεως, μέτρα τα οποία ο προσφεύγων μπορεί, εν ανάγκη, να προσβάλει σε εύθετο χρόνο.

Κατά συνέπεια, η προσβαλλόμενη ανακοίνωση κενής θέσεως και η δεύτερη διαδικασία προσλήψεως δεν παράγουν, αυτές καθαυτές, δεσμευτικό έννομο αποτέλεσμα ικανό να επηρεάσει ευθέως και αμέσως τα συμφέροντα του προσφεύγοντος. Συνεπώς, η προσβαλλόμενη ανακοίνωση κενής θέσεως δεν αποτελεί, για μόνο τον λόγο ότι δημοσιεύθηκε, βλαπτική για τον προσφεύγοντα πράξη.

(βλ. σκέψεις 20 έως 26)

Παραπομπή:

ΔΕΕ: 11 Μαΐου 1978, 25/77, De Roubaix κατά Επιτροπής, σκέψεις 7 και 8

ΔΔΔΕΕ: 18 Μαΐου 2006, F‑13/05, Corvoisier κ.λπ. κατά ΕΚΤ, σκέψη 44· 9 Ιουλίου 2009, F‑91/07, Torijano Montero κατά Συμβουλίου, σκέψεις 24 και 27 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία