Language of document : ECLI:EU:F:2013:156

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

(μονομελές)

της 23ης Οκτωβρίου 2013

Υπόθεση F‑98/12

Kathleen Verstreken

κατά

Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

«Υπαλληλική υπόθεση – Υπάλληλοι – Προαγωγή – Περίοδος προαγωγών 2008 – Περίοδος προαγωγών 2009 – Απόφαση περί μη προαγωγής της προσφεύγουσας – Αιτιολογία – Γενική και στερεότυπη αιτιολογία»

Αντικείμενο:      Προσφυγή ασκηθείσα δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ, το οποίο έχει εφαρμογή στη Συνθήκη ΕΚΑΕ βάσει του άρθρου 106α της Συνθήκης αυτής, με την οποία η Κ. Verstreken ζητεί τη ακύρωση της αποφάσεως της 7ης Νοεμβρίου 2011 περί μη προαγωγής της στον βαθμό AD12 κατά τις περιόδους προαγωγών 2008 και 2009, την οποία έλαβε το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε εκτέλεση της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημοσίας Διοίκησης της 15ης Δεκεμβρίου 2010, F‑14/09, Almeida Campos κ.λπ. κατά Συμβουλίου (στο εξής: απόφαση Almeida Campos).

Απόφαση:      Η απόφαση του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 7ης Νοεμβρίου 2011 περί μη προαγωγής της K. Verstreken κατά τις περιόδους προαγωγών 2008 και 2009 ακυρώνεται. Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει τα δικαστικά έξοδά του και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της Κ. Verstreken.



Περίληψη

Υπάλληλοι – Προαγωγή – Ένσταση υποψηφίου που δεν προήχθη – Απορριπτική απόφαση – Υποχρέωση αιτιολογήσεως – Περιεχόμενο – Γενική και στερεότυπη αιτιολογία ισοδύναμη με πλήρη έλλειψη αιτιολογίας

(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρα 25, 45 και 90 § 2)

Μολονότι η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή δεν υποχρεούται να αιτιολογεί τις αποφάσεις περί προαγωγής έναντι των μη προαχθέντων υποψηφίων, υποχρεούται να αιτιολογεί την απόφασή της με την οποία απέρριψε διοικητική ένσταση υποβληθείσα από μη προαχθέντα υποψήφιο δυνάμει του άρθρου 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ, καθόσον η αιτιολογία της αποφάσεως αυτής θεωρείται ότι συμπίπτει με την αιτιολογία κατά της οποίας στρεφόταν η διοικητική ένσταση.

Επιπλέον, δεν μπορεί να απαιτηθεί από την αρμόδια για τους διορισμούς αρχή να αιτιολογεί την απόφασή της περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως πέραν των αιτιάσεων των οποίων γίνεται επίκληση στην εν λόγω ένσταση, εξηγώντας, μεταξύ άλλων, για ποιους λόγους έκαστος προαγώγιμος υπάλληλος είχε προσόντα ανώτερα αυτών του ενισταμένου. Εφόσον, σύμφωνα με το άρθρο 45 του ΚΥΚ, οι προαγωγές γίνονται κατ’ επιλογήν, αρκεί η αιτιολογία της απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως να αναφέρεται στην εφαρμογή των εκ του νόμου και του ΚΥΚ προϋποθέσεων προαγωγής στην ατομική περίπτωση του υπαλλήλου.

Μια γενική και στερεότυπη αιτιολογία της αποφάσεως περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως, η οποία δεν περιέχει καμία ένδειξη αναφορικά με την ειδική περίπτωση του ενδιαφερομένου και, κυρίως, ουδόλως εξηγεί για ποιο λόγο η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή εφάρμοσε στην περίπτωσή του τα προβλεπόμενα στο άρθρο 45 του ΚΥΚ κριτήρια, ισοδυναμεί, στην πραγματικότητα, με πλήρη έλλειψη αιτιολογίας

(βλ. σκέψεις 29 έως 32)

Παραπομπή:

ΓΔΕΕ: 20 Φεβρουαρίου 2002, T‑117/01, Roman Parra κατά Επιτροπής, σκέψεις 27 και 31· 29 Σεπτεμβρίου 2005, T‑218/02, Napoli Buzzanca κατά Επιτροπής, σκέψη 74

ΔΔΔΕΕ: 28 Σεπτεμβρίου 2011, F‑9/10, AC κατά Συμβουλίου, σκέψη 29· 10 Νοεμβρίου 2011, F‑18/09, Merhzaoui κατά Συμβουλίου, σκέψεις 71 και 75· 8 Φεβρουαρίου 2012, F‑11/11, Bouillez κ.λπ. κατά Συμβουλίου, σκέψη 22· 14 Νοεμβρίου 2012, F‑75/11, Bouillez κατά Συμβουλίου, σκέψη 26