Language of document : ECLI:EU:F:2013:163

POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ
UNII EUROPEJSKIEJ
(pierwsza izba)

z dnia 23 października 2013 r.

Sprawa F‑7/12

Aristidis Psarras

przeciwko

Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA)

Służba publiczna – Członek personelu tymczasowego – Ocena – Postępowanie w sprawie oceny za 2009 r. – Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej – Żądanie stwierdzenia nieważności sprawozdania z oceny – Akt niekorzystny – Skarga oczywiście niedopuszczalna

Przedmiot:      Skarga wniesiona na podstawie art. 270 TFUE, znajdującego zastosowanie do traktatu EWEA na mocy jego art. 106a, w której A. Psarras żąda stwierdzenia nieważności sprawozdania z przebiegu swojej kariery zawodowej za 2009 r. (zwanego dalej „REC 2009”) i stwierdzenia nieważności decyzji Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA) z dnia 16 listopada 2010 r. ustalającej listę pracowników, którym zmieniono zaszeregowanie w postępowaniu w sprawie zmiany zaszeregowania (2010).

Orzeczenie:      Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna. Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez A. Psarrasa.

Streszczenie

1.      Skargi urzędników – Przesłanki dopuszczalności – Akt niekorzystny –Bezwzględna przesłanka procesowa – Badanie z urzędu przez sąd

(art. 263 TFUE; regulamin pracowniczy, art. 91)

2.      Skargi urzędników – Akt niekorzystny – Pojęcie – Decyzja w sprawie ustalenia listy członków personelu tymczasowego, którym zmieniono zaszeregowanie – Włączenie

(regulamin pracowniczy, art. 90, 91)

1.      Istnienie aktu niekorzystnego, na który wnosi się skargę o stwierdzenie nieważności zgodnie z art. przepisami art. 263 TFUE lub art. 91 regulaminu pracowniczego, stanowi przesłankę dopuszczalności o zasadniczym znaczeniu, a jego brak może być uwzględniony z urzędu przez sąd Unii. Wynika z tego, że skarga o stwierdzenie nieważności sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej, które nie zostało sporządzone w sposób ostateczny i tym samym nie istniało w chwili wniesienia skargi, jest oczywiście niedopuszczalna.

(zob. pkt 36, 43, 47)

Odesłanie:

Trybunał: sprawa 78/85 Groupe des droites européennes przeciwko Parlamentowi, 4 czerwca 1986 r., pkt 11; sprawa 248/86 Brüggemann przeciwko KES, 7 października 1987 r., pkt 6

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑64/89 Automec przeciwko Komisji, 10 lipca 1990 r., pkt 41; sprawaT‑16/91 Rendo i in. przeciwko Komisji, 18 listopada 1992 r., pkt 39

2.      Zgodnie z art. 1 ust. 2 decyzji Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji w sprawie ustanowienia ogólnych przepisów wykonawczych do art. 43 regulaminu pracowniczego i art. 15 warunków zatrudnienia innych pracowników zmiana zaszeregowania jest awansem z dotychczasowej grupy zaszeregowania do grupy znajdującej się bezpośrednio powyżej w ramach tej samej grupy funkcyjnej. Zgodnie z art. 10 ust. 10 wspomnianej decyzji listę członków personelu tymczasowego, którym zmieniono zaszeregowanie, sporządza organ upoważniony do zawierania umów.

Z tego wynika, że decyzja tego organu ustalająca listę członków personelu tymczasowego, którym zmieniono zaszeregowanie, stanowi końcową decyzję, ponieważ wskazuje, którzy z członków personelu tymczasowego zmieniają grupę zaszeregowania w danym postępowaniu w sprawie zmiany zaszeregowania. Zatem to w chwili opublikowania tej listy członkowie personelu tymczasowego, którzy uważają, że mogli zmienić kategorię, dowiadują się w sposób pewny i ostateczny o tym, jak oceniono ich osiągnięcia, i mogą stwierdzić, że ma to wpływ na ich sytuację prawną. Stąd też taka decyzja stanowi zasadniczo akt niekorzystny, który może zostać zaskarżony przez członków personelu tymczasowego, którzy uważają się za pokrzywdzonych przez ten akt, gdyż ich zaszeregowanie nie uległo zmianie.

(zob. pkt 51, 52)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑144/95 Michaël przeciwko Komisji, 21 listopada 1996 r., pkt 30, 31; sprawa T‑216/03 Tenreiro przeciwko Komisji, 28 września 2004 r., pkt 47, 48