Language of document : ECLI:EU:F:2013:198

WYROK SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ UNII EUROPEJSKIEJ
(pierwsza izba)

z dnia 12 grudnia 2013 r.

Sprawa F‑68/12

Giorgio Lebedef

przeciwko

Komisji Europejskiej

Służba publiczna – Urzędnicy – Sprawozdanie z oceny – Postępowanie w sprawie oceny (2010) – Żądanie stwierdzenia nieważności sprawozdania z oceny – Żądanie stwierdzenia nieważności przyznanej liczby punktów awansu

Przedmiot:      Skarga wniesiona na podstawie art. 270 TFUE, znajdującego zastosowanie do traktatu EWEA na mocy jego art. 106a, w której G. Lebedef żąda stwierdzenia nieważności sprawozdania z oceny za okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2010 r., a konkretnie oceny wydajności, oraz stwierdzenia nieważności przyznanej mu w konsekwencji liczby punktów awansu.

Orzeczenie:      Skarga zostaje oddalona. G. Lebedef pokrywa własne koszty oraz zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

Streszczenie

1.      Urzędnicy – Ocena – Sprawozdanie z oceny – Zakres uznania przysługujący oceniającym – Kontrola sądowa – Granice

(regulamin pracowniczy, art. 43)

2.      Urzędnicy – Środki dyscyplinarne – Sankcja – Obniżenie grupy zaszeregowania – Pojęcie – Zmniejszenie liczby punktów awansu uzyskiwanych w kolejnych postępowaniach w sprawie oceny – Włączenie

(regulamin pracowniczy, art. 43, 86; załącznik IX, art. 9)

1.      Oceniającym przysługuje szeroki zakres uznania w odniesieniu do wyrażanych przez nich sądów na temat pracy urzędników podlegających ich ocenie. Tym samym kontrola sądowa sprawowana przez sąd w przedmiocie treści sprawozdań z oceny ogranicza się do kontroli ich prawidłowości pod względem proceduralnym, prawidłowości ustaleń faktycznych, a także braku oczywistych błędów w ocenie lub nadużycia władzy. Zatem zadaniem Sądu do spraw Służby Publicznej nie jest kontrola zasadności dokonanej przez administrację oceny umiejętności zawodowych urzędnika, ponieważ zawiera ona złożone oceny wartościujące, które ze względu na sam swój charakter nie mogą podlegać obiektywnemu sprawdzeniu.

(zob. pkt 53)

Odesłanie:

Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F‑74/10 Kimman przeciwko Komisji, 29 września 2011 r., pkt 89

2.      Obniżenie liczby punktów awansu uzyskiwanych w kolejnych postępowaniach w sprawie oceny przez urzędnika, wobec którego wydano decyzję o obniżeniu zaszeregowania, stanowi konsekwencję tej decyzji, a nie dodatkową sankcję. Utrzymanie liczby punktów awansu na poziomie sprzed decyzji o obniżeniu zaszeregowania skutkowałoby bowiem przyznaniem danemu urzędnikowi większej niż jego kolegom szansy na szybki awans do kolejnej grupy zaszeregowania, co byłoby wbrew zasadzie równego traktowania, wymagającej, by wszyscy urzędnicy awansowani do tej samej grupy mieli przy równych osiągnięciach te same szanse na awans. Z tych samych względów urzędnik nie może domagać się zachowania swojego stażu. Przeciwne stwierdzenie prowadziłoby do zniweczenia, przynajmniej częściowo, skutków sankcji polegającej na obniżeniu zaszeregowania.

(zob. pkt 63)