Language of document : ECLI:EU:F:2014:92

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ (τρίτο τμήμα)

της 14ης Μαΐου 2014

Υπόθεση F‑17/13

Patricia Cocco

κατά

Ευρωπαϊκής Επιτροπής

«Υπαλληλική υπόθεση – Συμβασιούχος υπάλληλος – Πρόσληψη – Πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος EPSO/CAST/02/2010»

Αντικείμενο:      Προσφυγή-αγωγή ασκηθείσα δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ, το οποίο έχει εφαρμογή στη Συνθήκη ΕΚΑΕ βάσει του άρθρου 106α της Συνθήκης αυτής, με την οποία η Ρ. Cocco ζητεί να ακυρωθεί η από 25 Απριλίου 2012 απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με την οποία απορρίφθηκε η αίτησή της να προσληφθεί ως συμβασιούχος υπάλληλος στην ομάδα καθηκόντων III, καθώς και να της καταβληθεί αποζημίωση για τη ζημία που ισχυρίζεται ότι υπέστη.

Απόφαση:      Η απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 25ης Απριλίου 2012, περί μη προσλήψεως της Patricia Cocco ως συμβασιούχου υπαλλήλου της ομάδας καθηκόντων III, ακυρώνεται. Η προσφυγή‑αγωγή απορρίπτεται κατά τα λοιπά. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της Patricia Cocco.

Περίληψη

Υπάλληλοι – Συμβασιούχοι υπάλληλοι – Πρόσληψη – Κατάταξη σε βαθμό – Συνυπολογισμός της επαγγελματικής πείρας – Διακριτική ευχέρεια της αρμοδίας για τη σύναψη των συμβάσεων προσλήψεως αρχής – Ερμηνεία των νομοθετικών κειμένων της Ένωσης – Όρια

(Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού, άρθρο 82 § 2, στοιχείο β΄)

Η Διοίκηση διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια κατά την εξακρίβωση του ζητήματος αν η προηγούμενη επαγγελματική πείρα ενός υποψηφίου μπορεί να συνεκτιμηθεί για την πρόσληψή του ως συμβασιούχου υπαλλήλου της ομάδας καθηκόντων III, ωστόσο, η ευρεία αυτή διακριτική ευχέρεια πρέπει, μεταξύ άλλων, να ασκείται τηρουμένων όλων των εφαρμοστέων διατάξεων.

Για την ερμηνεία διατάξεως του δικαίου της Ένωσης πρέπει να λαμβάνεται υπόψη όχι μόνον το γράμμα της και το πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται η οικεία διάταξη, αλλά και οι σκοποί που επιδιώκει η ρύθμιση της οποίας αποτελεί μέρος. Επομένως, οσάκις ο νομοθέτης και η διοικητική αρχή χρησιμοποιούν, στην ίδια πράξη γενικής ισχύος, δύο διαφορετικούς όρους, δεν πρέπει, για λόγους συνοχής και ασφάλειας δικαίου, να τους αποδίδεται το ίδιο περιεχόμενο. Τούτο ισχύει κατά μείζονα λόγο όταν οι όροι αυτοί έχουν διαφορετική έννοια στην καθομιλουμένη. Τέτοια ακριβώς είναι η περίπτωση των επιθέτων «κατάλληλος» και «ισοδύναμος». Κατά τη συνήθη έννοιά του, το επίθετο «κατάλληλος» σημαίνει «προσαρμοσμένος σε συγκεκριμένη χρήση». Αντιθέτως, το επίθετο «ισοδύναμος» σημαίνει «ίδιας αξίας» και έχει, επομένως, πιο στενή έννοια.

Συναφώς, πρέπει να επισημανθεί ότι το άρθρο 82, παράγραφος 2, στοιχείο β΄, του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού απαιτεί, ελλείψει διπλώματος τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, είτε κατάλληλη επαγγελματική πείρα, όταν ο ενδιαφερόμενος έχει ολοκληρώσει επίπεδο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που πιστοποιείται με δίπλωμα το οποίο παρέχει δικαίωμα εισόδου στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, είτε, όταν δεν συντρέχει η περίπτωση αυτή, επαγγελματική κατάρτιση ή επαγγελματική πείρα ισοδυνάμου επιπέδου.

Συνεπώς, η διάταξη αυτή έχει την έννοια ότι ο υποψήφιος για πρόσληψη ως συμβασιούχος υπάλληλος της ομάδας καθηκόντων III πρέπει να είναι σε θέση να αποδείξει ότι διαθέτει τριετή επαγγελματική πείρα προσαρμοσμένη στα προς ανάληψη καθήκοντα, χωρίς ωστόσο να είναι ισοδύναμη προς αυτά.

(βλ. σκέψεις 26, 30, 32, 33 και 37)

Παραπομπή:

ΔΕΕ: 17 Νοεμβρίου 1983, 292/82, Merck, σκέψη 12

ΓΔΕΕ: 8 Ιουλίου 2010, T‑160/08 P, Επιτροπή κατά Putterie-De-Beukelaer, σκέψη 70

ΔΔΔΕΕ: 28 Οκτωβρίου 2010, F‑6/09, Fares κατά Επιτροπής, σκέψεις 38 και 39· 10 Μαρτίου 2011, F‑27/10, Begue κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 40· 25 Σεπτεμβρίου 2013, F‑158/12, Marques κατά Επιτροπής, σκέψεις 21 έως 23