Language of document : ECLI:EU:F:2014:223

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

(τρίτο τμήμα)

της 25ης Σεπτεμβρίου 2014

Υπόθεση F‑101/13

Carla Osorio κ.λπ.

κατά

Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ)

«Υπαλληλική υπόθεση — Αποδοχές — Προσωπικό της ΕΥΕΔ τοποθετημένο σε τρίτη χώρα — Απόφαση της ΑΔΑ περί τροποποιήσεως του καταλόγου των τρίτων χωρών για τις οποίες οι συνθήκες διαβιώσεως είναι αντίστοιχες με τις συνήθεις συνθήκες εντός της Ένωσης — Πράξη γενικής ισχύος — Παραδεκτό της προσφυγής — Ετήσια εκτίμηση της αποζημιώσεως συνθηκών διαβιώσεως — Κατάργηση»

Αντικείμενο:      Προσφυγή ασκηθείσα δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ, το οποίο έχει εφαρμογή στη Συνθήκη ΕΚΑΕ βάσει του άρθρου 106α της Συνθήκης αυτής, με την οποία η C. Osorio και οι λοιποί προσφεύγοντες των οποίων τα ονόματα περιλαμβάνονται στο παράρτημα ζητούν από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης να ακυρώσει την από 19 Δεκεμβρίου 2012 απόφαση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ), στο μέτρο που καταργεί, από 1ης Ιουλίου 2013, την καταβολή αποζημιώσεως συνθηκών διαβιώσεως (στο εξής: ΑΣΔ) στο προσωπικό που είναι τοποθετημένο στον Μαυρίκιο.

Απόφαση:      Η προσφυγή απορρίπτεται. Η C. Osorio και οι λοιποί προσφεύγοντες των οποίων τα ονόματα περιλαμβάνονται στο παράρτημα φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους. Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης φέρει τα δικαστικά έξοδά της.

Περίληψη

1.      Υπαλληλικές προσφυγές — Βλαπτική πράξη — Έννοια — Προσφυγή στρεφόμενη κατά αποφάσεως της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής περί καταργήσεως της αποζημιώσεως συνθηκών διαβιώσεως που χορηγείται στους υπαλλήλους που είναι τοποθετημένοι σε ορισμένες τρίτες χώρες — Εμπίπτει

(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρα 90 και 91, και παράρτημα X, άρθρο 10, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1023/2013)

2.      Υπάλληλοι — Αποδοχές — Καθεστώς αποδοχών το οποίο ισχύει για τους υπαλλήλους που είναι τοποθετημένοι σε τρίτη χώρα — Αποζημίωση συνθηκών διαβιώσεως — Προϋποθέσεις χορηγήσεως — Υποχρέωση των θεσμικών οργάνων να θεσπίζουν γενικές εκτελεστικές διατάξεις — Παράβαση — Επίκληση εκ μέρους υπαλλήλου που αμφισβητεί τη νομιμότητα αποφάσεως περί χορηγήσεως της αποζημιώσεως — Προϋποθέσεις

(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 110 και παράρτημα X, άρθρο 1, εδ. 3, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1023/2013)

3.      Υπάλληλοι — Αποδοχές — Καθεστώς αποδοχών το οποίο ισχύει για τους υπαλλήλους που είναι τοποθετημένοι σε τρίτη χώρα — Αποζημίωση συνθηκών διαβιώσεως — Προϋποθέσεις χορηγήσεως — Καθορισμός από θεσμικό όργανο της Ένωσης που βρίσκεται σε περίοδο προσαρμογής χωρίς θέσπιση των γενικών εκτελεστικών διατάξεων — Επιτρέπεται

(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, παράρτημα X, άρθρο 10 § 1, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1023/2013)

1.      Οι μόνιμοι υπάλληλοι και τα μέλη του λοιπού προσωπικού νομιμοποιούνται να ασκήσουν προσφυγή κατά βλαπτικού για αυτούς μέτρου γενικού χαρακτήρα της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής, εφόσον, αφενός, το μέτρο αυτό δεν χρειάζεται εκτελεστικά μέτρα για να αναπτύξει έννομα αποτελέσματα ή δεν αφήνει, για την εφαρμογή του, περιθώριο εκτιμήσεως στις αρχές που είναι αρμόδιες να το εφαρμόσουν και, αφετέρου, θίγει άμεσα τα συμφέροντα των υπαλλήλων, μεταβάλλοντας ουσιωδώς την έννομη κατάστασή τους.

Αυτό ισχύει στην περίπτωση αποφάσεως που εξέδωσε η εν λόγω αρχή κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 10 του παραρτήματος Χ του ΚΥΚ, η οποία επιφέρει για τους υπαλλήλους που είναι τοποθετημένοι σε ορισμένες αντιπροσωπείες και γραφεία της Ένωσης σε τρίτες χώρες την κατάργηση της αποζημιώσεως συνθηκών διαβιώσεως. Μια τέτοια απόφαση παρίσταται αρκούντως σαφής και απαλλαγμένη αιρέσεων ώστε να μην απαιτεί τη λήψη ειδικών εκτελεστικών μέτρων για να αναπτύξει έννομα αποτελέσματα έναντι των υπαλλήλων που είναι τοποθετημένοι στις οικείες τρίτες χώρες.

Συναφώς, εάν η εφαρμογή της αποφάσεως απαιτεί τη λήψη ατομικών διοικητικών μέτρων, προκειμένου να παύσει η καταβολή της εν λόγω αποζημιώσεως, η λήψη τέτοιου είδους μέτρων, που λαμβάνει χώρα χωρίς οι αρχές που διαχειρίζονται το ζήτημα να διαθέτουν περιθώριο εκτιμήσεως, δεν είναι ικανή να εμποδίσει τον άμεσο χαρακτήρα του επηρεασμού της έννομης καταστάσεως των οικείων υπαλλήλων, οι οποίοι πρέπει κατ’ ανάγκην να αναμένουν ότι θα απολέσουν το ευεργέτημα της αποζημιώσεως συνθηκών διαβιώσεως από την πραγματική ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως.

(βλ. σκέψεις 14 έως 16)

Παραπομπή:

ΔΕΕ: αποφάσεις de Dapper κ.λπ. κατά Κοινοβουλίου, 54/75, EU:C:1976:127· Diezler κ.λπ. κατά ΕΟΚΕ, 146/85 και 431/85, EU:C:1987:457, σκέψεις 6 και 7, και Brown κατά Δικαστηρίου, 125/87, EU:C:1988:136, σκέψη 16

2.      Οι γενικές εκτελεστικές διατάξεις κατά την έννοια του άρθρου 110 του ΚΥΚ αναφέρονται, κατ’ αρχάς, στα μέτρα εφαρμογής που προβλέπονται ρητώς από ορισμένες ειδικές διατάξεις του ΚΥΚ, ελλείψει δε ρητής διατάξεως, υποχρέωση θεσπίσεως εκτελεστικών μέτρων πληρούντων τους τυπικούς όρους του εν λόγω άρθρου μπορεί να γίνει δεκτή μόνον κατ’ εξαίρεση, ήτοι στις περιπτώσεις κατά τις οποίες οι διατάξεις του ΚΥΚ στερούνται σαφήνειας και ακρίβειας σε βαθμό ώστε να επιδέχονται αυθαίρετη εφαρμογή.

Συναφώς, οι διατάξεις του άρθρου 1, τρίτο εδάφιο, του παραρτήματος X του ΚΥΚ έχουν γενική ισχύ και οι γενικές εκτελεστικές διατάξεις τη θέσπιση των οποίων προβλέπει το εν λόγω άρθρο αφορούν το σύνολο του παραρτήματος Χ του ΚΥΚ, συμπεριλαμβανομένων των διατάξεων που διέπουν τη χορήγηση της αποζημιώσεως συνθηκών διαβιώσεως. Κατά συνέπεια, θεσμικό όργανο της Ένωσης που εφαρμόζει τις εν λόγω διατάξεις υποχρεούται να θεσπίσει γενικές εκτελεστικές διατάξεις του άρθρου 10 του παραρτήματος Χ του ΚΥΚ, σύμφωνα με το άρθρο 1, τρίτο εδάφιο, του εν λόγω παραρτήματος.

Εντούτοις, υπάλληλος που αμφισβητεί απόφαση με την οποία αναθεωρείται το ποσό της αποζημιώσεως που καταβάλλεται στους υπαλλήλους που είναι τοποθετημένοι σε τρίτες χώρες μπορεί να επικαλεστεί λυσιτελώς την έλλειψη γενικών εκτελεστικών διατάξεων μόνο στην περίπτωση που η προβαλλόμενη παρατυπία μπορεί να τον επηρεάσει προσωπικά. Συναφώς, πρέπει να υπογραμμιστεί ότι οι γενικές εκτελεστικές διατάξεις έχουν ως κύριο σκοπό τον καθορισμό κριτηρίων ικανών να καθοδηγούν τη Διοίκηση κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειάς της ή να διευκρινίζουν το περιεχόμενο διατάξεων του ΚΥΚ που στερούνται σαφήνειας και ακρίβειας σε βαθμό ώστε να επιδέχονται αυθαίρετη εφαρμογή. Εφόσον η ασάφεια διατάξεως δεν είναι αυτή καθεαυτή αρκετή να οδηγήσει σε αυθαίρετη εφαρμογή της, ο ενδιαφερόμενος έχει συμφέρον να προβάλει τέτοιο λόγο ακυρώσεως μόνο στην περίπτωση που η παράλειψη της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης να θεσπίσει τις γενικές εκτελεστικές διατάξεις τον βλάπτει προσωπικά, οδηγώντας την αρμόδια για τους διορισμούς αρχή να εφαρμόσει στην περίπτωσή του τις διατάξεις του άρθρου 10 του παραρτήματος Χ του ΚΥΚ κατά τρόπο μεροληπτικό και αυθαίρετο.

(βλ. σκέψεις 21, 23, 29 και 33)

Παραπομπή:

ΔΕΕ: απόφαση Deboeck κατά Επιτροπής, 90/74, EU:C:1975:109

ΓΔΕΕ: απόφαση Ianniello κατά Επιτροπής, T‑308/04, EU:T:2007:347, σκέψη 38

ΔΔΔΕΕ: απόφαση Behmer κατά Κοινοβουλίου, F‑47/07, EU:F:2009:103, σκέψη 47

3.      Όσον αφορά την αναφερόμενη στο παράρτημα Χ του ΚΥΚ αποζημίωση συνθηκών διαβιώσεως, ο νομοθέτης της Ένωσης, παραλείποντας να καθορίσει κριτήρια για τον καθορισμό της αντιστοιχίας των συνθηκών διαβιώσεως μεταξύ των χωρών της Ένωσης και των τρίτων χωρών, σκόπευε να αφήσει ευρύ περιθώριο εκτιμήσεως στην αρμόδια για τους διορισμούς αρχή, στο πλαίσιο των γενικών εκτελεστικών του ΚΥΚ διατάξεων που η αρχή αυτή όφειλε να θεσπίσει για το μέλλον. Υπό τις συνθήκες αυτές, στην περίπτωση θεσμικού οργάνου της Ένωσης που βρίσκεται, κατά τον χρόνο εκδόσεως αποφάσεως με την οποία αναθεωρείται το ποσό της αποζημιώσεως που καταβάλλεται στους υπαλλήλους που είναι τοποθετημένοι σε τρίτες χώρες, σε περίοδο προσαρμογής, το εν λόγω όργανο μπορούσε, χωρίς να υποπέσει σε πλάνη περί το δίκαιο και στο πλαίσιο του περιθωρίου εκτιμήσεως που διαθέτει, να λάβει υπόψη άλλα κριτήρια, διαφορετικά από τις παραμέτρους που απαριθμούνται ρητώς στο άρθρο 10, παράγραφος 1, τέταρτο εδάφιο, του παραρτήματος Χ του ΚΥΚ, προκειμένου να εκτιμήσει την εν λόγω αντιστοιχία.

Συναφώς, η χρησιμοποίηση των δεδομένων που αφορούν το επίπεδο οικονομικής αναπτύξεως που έχουν επιτύχει οι εν λόγω τρίτες χώρες και η μέθοδος που χρησιμοποιείται για τον καθορισμό της αντιστοιχίας των συνθηκών διαβιώσεως μεταξύ των χωρών της Ένωσης και των τρίτων χωρών, η οποία ευνοεί μια συνολική οικονομική προσέγγιση που στηρίζεται στη σύγκριση των επιπέδων οικονομικής αναπτύξεως και λαμβάνει υπόψη τις αναλύσεις στις οποίες έχουν προβεί άλλοι διεθνείς οργανισμοί ή ορισμένα κράτη για το διπλωματικό προσωπικό τους, δεν φαίνεται να είναι αντίθετες προς το άρθρο 10, παράγραφος 1, του παραρτήματος Χ του ΚΥΚ.

(βλ. σκέψεις 57, 58 και 60)