Language of document :

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Βέλγιο) στις 11 Δεκεμβρίου 2014 – Commissaire général aux réfugiés et aux apatrides κατά Mostafa Lounani

(Υπόθεση C-573/14)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Conseil d’État

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Commissaire général aux réfugiés et aux apatrides

κατά

Mostafa Lounani

Προδικαστικά ερωτήματα

Έχει το σημείο γ΄ του άρθρου 12, παράγραφος 2, της οδηγίας 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους1 , την έννοια ότι συνεπάγεται κατ’ ανάγκην ότι, για την εφαρμογή της ρήτρας αποκλεισμού την οποία προβλέπει, πρέπει ο αιτών άσυλο να έχει καταδικαστεί για ένα από τα τρομοκρατικά εγκλήματα που προβλέπονται από το άρθρο 1, παράγραφος 1, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/475/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας2 , η οποία μεταφέρθηκε στη βελγική έννομη τάξη με τον νόμο της 19ης Δεκεμβρίου 2003 περί τρομοκρατικών εγκλημάτων;

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως, πραγματικά περιστατικά όπως αυτά που εκτίθενται στο σημείο 5.9.2. της προσβαλλομένης αποφάσεως αριθ. 96.933 του Conseil du contentieux des étrangers, εκδοθείσας στις 12 Φεβρουαρίου 2013, τα οποία καταλογίζονται στον αντίδικο με την απόφαση του tribunal correctionnel de Bruxelles της 16ης Φεβρουαρίου 2006 και για τα οποία ο ανωτέρω καταδικάστηκε για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση, μπορούν να θεωρηθούν ως πράξεις αντιβαίνουσες στους σκοπούς και τις αρχές των Ηνωμένων Εθνών κατά την έννοια του σημείου γ΄ του άρθρου 12, παράγραφος 2, της προμνησθείσας οδηγίας 2004/83/ΕΚ;

Στο πλαίσιο της εξετάσεως του αποκλεισμού ενός αιτούντος διεθνή προστασία λόγω της συμμετοχής του σε τρομοκρατική οργάνωση, αρκεί η καταδίκη του ως διευθύνοντος μέλους τρομοκρατικής οργανώσεως, με την οποία διαπιστώνεται ότι ο αιτών διεθνή προστασία δεν διέπραξε ούτε επιχείρησε ή απείλησε να διαπράξει τρομοκρατική πράξη, προκειμένου να διαπιστωθεί συμμετοχή ή ηθική αυτουργία κατά την έννοια του άρθρου 12, παράγραφος 3, της οδηγίας 2004/83/ΕΚ δυνάμενη να καταλογιστεί στον αιτούντα, ή μήπως είναι απαραίτητο να εξεταστούν τα συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά της υποθέσεως και να αποδειχθεί η συμμετοχή του στη διάπραξη τρομοκρατικού εγκλήματος ή η ηθική αυτουργία σε τρομοκρατικό έγκλημα που προβλέπεται από το άρθρο 1, παράγραφος 1, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/475/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας;Στο πλαίσιο της εξετάσεως του αποκλεισμού ενός αιτούντος διεθνή προστασία λόγω της συμμετοχής του σε τρομοκρατική οργάνωση, ενδεχομένως ως διευθύνοντος την οργάνωση, η ηθική αυτουργία ή η συμμετοχή, που προβλέπονται από το άρθρο 12, παράγραφος 3, της οδηγίας 2004/83/ΕΚ, πρέπει να αφορούν τη διάπραξη τρομοκρατικής πράξεως κατά τον ορισμό του άρθρου 1 της αποφάσεως-πλαισίου 2002/475/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, ή μπορούν να αφορούν τη συμμετοχή σε τρομοκρατική ομάδα, στην οποία αναφέρεται το άρθρο 2 της εν λόγω αποφάσεως-πλαισίου;Σε υποθέσεις τρομοκρατίας, είναι δυνατός ο αποκλεισμός από τη διεθνή προστασία, που προβλέπεται από το άρθρο 12, παράγραφος 2, σημείο γ΄, της οδηγίας 2004/83/ΕΚ, αν δεν συντρέχει περίπτωση διαπράξεως, ηθικής αυτουργίας ή συμμετοχής σε ιδιαιτέρως ειδεχθή βίαιη πράξη, όπως προβλέπεται στο άρθρο 1 της αποφάσεως-πλαισίου 2002/475/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας;