Language of document :

Προσφυγή της 26ης Μαρτίου 2015 – Ιταλία κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση T-135/15)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: C. Colelli, avvocato dello Stato, και G. Palmieri, agente)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας:

Η προσφεύγoυσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει, κατά το μέρος που αφορά η παρούσα προσφυγή, την εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2015/103 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 16ης Ιανουαρίου 2015 (κοινοποιηθείσα με τον αριθμό C(2015) 53 τελικό), για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ)·

να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Συγκεκριμένα, η προσφεύγουσα αμφισβητεί:

(α)    Το κεφάλαιο της αποφάσεως στο οποίο, κατά το πέρας της έρευνας EX/2010/010 σχετικά με τον τομέα της ζάχαρης, πραγματοποιήθηκε δημοσιονομική διόρθωση ύψους 90.498.735,16 ευρώ, όσον αφορά τα οικονομικά έτη 2007, 2008 και 2009, λόγω «μη ορθής ερμηνείας της παραγωγής ζάχαρης»·

(β)    Το κεφάλαιο της αποφάσεως στο οποίο, κατά το πέρας της έρευνας CEB/2011/090 σχετικά με μέτρα προωθήσεως, πραγματοποιήθηκε, μεταξύ άλλων, δημοσιονομική διόρθωση ύψους 1.607.275,90 ευρώ για «εκπρόθεσμες πληρωμές» κατά το οικονομικό έτος 2010·

(γ)    Το κεφάλαιο της αποφάσεως στο οποίο, κατά το πέρας της έρευνας LA/2009/006 σχετικά με «ενέργειες ενημερώσεως και προωθήσεως υπέρ των γεωργικών προϊόντων στην εσωτερική αγορά και στις τρίτες χώρες», πραγματοποιήθηκε, μεταξύ άλλων, δημοσιονομική διόρθωση ύψους 1.198.831,03 ευρώ για «εκπρόθεσμες πληρωμές».

Η προσφεύγουσα διατυπώνει έξι λόγους ακυρώσεως:

Με τον πρώτο λόγο προβάλλει παράβαση του άρθρου 31, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 1290/2005 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 2005, για τη χρηματοδότηση της κοινής αγροτικής πολιτικής (ΕΕ L 209, σ. 1), καθώς και προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας του κράτους μέλους.2.    Με τον δεύτερο λόγο προβάλλει παράβαση του άρθρου 11 του κανονισμού (EK) 885/2006 της Επιτροπής, της 21ης Ιουνίου 2006, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1290/2005 του Συμβουλίου σχετικά με τη διαπίστευση των οργανισμών πληρωμών και άλλων οργανισμών και την εκκαθάριση των λογαριασμών του ΕΓΤΕ και του ΕΓΤΑΑ (ΕΕ L 171, σ. 60), παράβαση των κανονισμών (ΕΚ) 320/2006 του Συμβουλίου, της 20ής Φεβρουαρίου 2006, για τη θέσπιση προσωρινού καθεστώτος αναδιαρθρώσεως του κλάδου της ζάχαρης στην Κοινότητα και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 1290/2005 για τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής (ΕΕ L 58, σ. 42), και (ΕΚ) 968/2006 της Επιτροπής, της 27ης Ιουνίου 2006, σχετικά με τον καθορισμό των λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 320/2006 του Συμβουλίου, της 20ής Φεβρουαρίου 2006, για τη θέσπιση προσωρινού καθεστώτος αναδιαρθρώσεως του κλάδου της ζάχαρης στην Κοινότητα (ΕΕ L 176, σ. 32), καθώς και παράβαση της αποφάσεως του Δικαστηρίου της 14ης Νοεμβρίου 2013 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-187/12, C-188/12 και C-189/12, SFIR κ.λπ. (EU:C:2013:737).3.    Με τον τρίτο λόγο προβάλλει παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της αρχής ne bis in idem και της υποχρεώσεως καλόπιστης συνεργασίας.4.    Με τον τέταρτο λόγο προβάλλει παράβαση του άρθρου 31, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 1290/2005, παράβαση του άρθρου 11, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο, και του κεφαλαίου 3 του κανονισμού 885/2006, καθώς και παράβαση των κατευθυντήριων γραμμών της Επιτροπής που χαράχθηκαν με το έγγραφο VI/5330/97.5.     Με τον πέμπτο λόγο προβάλλει παράβαση του άρθρου 9, παράγραφος 3, του κανονισμού 883/2006, άνιση μεταχείριση και παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών.6.    Με τον έκτο λόγο προβάλλει παράβαση του άρθρου 20 του κανονισμού 501/2008 και παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της αρχής του καταλογιστού των δημοσιονομικών διορθώσεων στα κράτη μέλη.