Language of document : ECLI:EU:C:2014:2227

Sprawa C‑3/13

Baltic Agro AS

przeciwko

Maksu- ja Tolliameti Ida maksu- ja tollikeskus

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym

złożony przez Tartu ringkonnakohus)

Odesłanie prejudycjalne – Antydumping – Rozporządzenie (WE) nr 661/2008 – Ostateczne cło antydumpingowe na przywóz azotanu amonu pochodzącego z Rosji – Przesłanki zwolnienia – Artykuł 3 ust. 1 – Pierwszy niezależny odbiorca w Unii – Zakup nawozu saletrzanego przez pośredniczącą spółkę – Zwolnienie towarów – Wniosek o unieważnienie zgłoszeń celnych – Decyzja 2008/577/WE – Kodeks celny – Artykuły 66 i 220 – Błąd – Rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 – Artykuł 251 – Kontrola po zwolnieniu towarów

Streszczenie – wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 17 września 2014 r.

1.        Wspólna polityka handlowa – Ochrona przed praktykami dumpingowymi – Ostateczne cło antydumpingowe na przywóz azotanu amonu pochodzącego z Rosji – Przesłanki zwolnienia – Pierwszy niezależny odbiorca w Unii – Pojęcie – Skorzystanie z usług spółki pośredniczącej mającej siedzibę w państwie członkowskim – Wyłączenie

(rozporządzenie Rady nr 661/2008, art. 3 ust. 1)

2.        Środki własne Unii Europejskiej – Retrospektywne pokrycie należności celnych przywozowych lub wywozowych – Retrospektywne zaksięgowanie cła antydumpingowego w wypadku przyjęcia przez organ celny wniosku o unieważnienie błędnego zgłoszenia – Dopuszczalność

[rozporządzenie Rady nr 2913/92 zmienione rozporządzeniem nr 1791/2006, art. 66, art. 220 ust. 2 lit. b)]

3.        Unia celna – Zgłoszenia celne – Przedstawienie błędnego zgłoszenia bez możliwości retroaktywnego sprostowania – Wykluczenie możliwości skorzystania ze zwolnienia z ostatecznego cła antydumpingowego – Naruszenie prawa równości wobec prawa – Brak

(art. 28 TFUE, 31 TFUE, Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 20; rozporządzenia: Rady nr 2913/92, zmienione rozporządzeniem nr 1791/2006, art. 66; Rady nr 661/2008, art. 3; Komisji nr 2454/93, zmienione rozporządzeniem nr 312/2009, art. 251)

1.        Artykuł 3 ust. 1 rozporządzenia nr 661/2008 nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz azotanu amonu pochodzącego z Rosji w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 oraz częściowego przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 3 antydumpingowego rozporządzenia podstawowego nr 384/96 należy interpretować w ten sposób, że spółka z siedzibą w państwie członkowskim, która zakupiła pochodzący z Rosji azotan amonu za pośrednictwem innej spółki, również posiadającej siedzibę w państwie członkowskim, w celu dokonania przywozu tego towaru do Unii Europejskiej, nie może być uznana za niezależnego pierwszego odbiorcę w Unii Europejskiej w rozumieniu tego przepisu i nie może w związku z tym skorzystać ze zwolnienia z ostatecznego cła antydumpingowego nałożonego w rozporządzeniu nr 661/2008 na tenże azotan amonu.

W istocie zgodnie z pierwszą z trzech łącznych przesłanek określonych w tym art. 3 rozporządzenia nr 661/2008,od spełnienia których uzależnione zwolnienie z cła antydumpingowego, przywożone towary muszą być wytworzone, wysłane i zafakturowane bezpośrednio przez przedsiębiorstwa eksportujące pierwszemu niezależnemu odbiorcy w Unii. W tym względzie art. 3 ust. 1 tiret pierwsze tego rozporządzenia wymaga wyraźnie, posługując się zwrotem „bezpośrednio”, ścisłego związku między spółką odpowiedzialną za wytworzenie, wysłanie i zafakturowanie przywożonego towaru a pierwszym niezależnym odbiorcą w Unii.

Tymczasem zwolnienie z ceł antydumpingowych może być przyznane wyłącznie po spełnieniu określonych przesłanek, w szczególnych przewidzianych przypadkach i stanowi w związku z tym wyjątek w stosunku do ogólnego reżimu ceł antydumpingowych. Przepisy przewidujące takie zwolnienie podlegają zatem ścisłej wykładni.

(por. pkt 24, 25, 32; pkt 1 sentencji)

2.        Artykuł 66 i art. 220 ust. 2 lit. b) rozporządzenia nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny, zmienionego rozporządzeniem nr 1791/2006, należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwiają się one temu, aby organ celny dokonał retrospektywnego zaksięgowania cła antydumpingowego, jeżeli tak jak w okolicznościach sprawy w postępowaniu głównym wnioski o unieważnienie zgłoszeń celnych zostały złożone z uwagi na fakt, że został na nich błędnie określony odbiorca, a organ ten przyjął rzeczone zgłoszenia lub dokonał kontroli po otrzymaniu tychże wniosków.

(por. pkt 40; pkt 2 sentencji)

3.        Artykuł 66 rozporządzenia nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny, zmienionego rozporządzeniem nr 1791/2006, i art. 251 rozporządzenia nr 2454/93 ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny, zmienionego rozporządzeniem nr 312/2009, są zgodne z prawem podstawowym równości wobec prawa ustanowionym w art. 20 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, w przypadku gdy w ramach Wspólnej taryfy celnej, o której mowa w art. 28 TFUE i 31 TFUE, wskazane przepisy rozporządzenia nr 2913/92 i rozporządzenia nr 2454/93 nie umożliwiają unieważnienia na wniosek błędnego zgłoszenia celnego i w związku z tym przyznania zwolnienia z cła antydumpingowego odbiorcy, który mógłby się powołać na takie zwolnienie, gdyby taki błąd nie wystąpił.

W istocie obowiązek przekazania prawidłowych informacji w zgłoszeniu celnym ciąży na zgłaszającym. Obowiązek ten jest nieodzownie powiązany z zasadą nieodwołalności zgłoszenia celnego z chwilą jego przyjęcia a wyjątki od tej zasady są ściśle określone w regulacji unijnej z tej dziedziny. W tym względzie przedsiębiorstwo spełniające wymogi określone w art. 3 rozporządzenia nr 661/2008 nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz azotanu amonu pochodzącego z Rosji w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 oraz częściowego przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 3 antydumpingowego rozporządzenia podstawowego nr 384/96, które należycie wypełniło zgłoszenie celne w celu skorzystania ze zwolnienia z cła antydumpingowego, nie jest w sytuacji porównywalnej z sytuacją przedsiębiorstwa, które nie spełniło tych wymogów.

(por. pkt 43, 44, 46; pkt 3 sentencji)