Language of document :

Προσφυγή της 10ης Απριλίου 2015 – Mabrouk κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-175/15)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Mohamed Marouen Ben Ali Bel Ben Mohamed Mabrouk (Τύνιδα, Τυνησία) (εκπρόσωποι: J.-R. Farthouat, J.-P. Mignard και N. Boulay, δικηγόροι, S. Crosby, Solicitor)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2015/157 του Συμβουλίου (ΕΕ 2015, L 26/29) για την τροποποίηση της απόφασης 2011/72/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων λόγω της κατάστασης στην Τυνησία (ΕΕ 2011, L 28/62), καθόσον αφορούν τον προσφεύγοντα, δεδομένου ότι με τα ως άνω περιοριστικά μέτρα δεσμεύονται τα περιουσιακά του στοιχεία εντός της ΕΕ· και

να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει έξι λόγους.

Με τον πρώτο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει ότι ως εκ της φύσεώς τους, της ουσίας τους και της διάρκειάς τους, οι διαδικασίες κατά του προσφεύγοντος δεν συνιστούν επαρκή βάση για την έκδοση της προσβαλλομένης πράξεως από το Συμβούλιο.

Με τον δεύτερο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη πράξη αντίκειται στο άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθόσον εκδόθηκε κατά παραβίαση της αρχής της τηρήσεως της εύλογης προθεσμίας, κατά την έννοια του άρθρου 47. Με τον τρίτο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει ότι η Τυνησία μετέβη επιτυχώς στη δημοκρατία, όπως έχει αναγνωριστεί, μεταξύ άλλων, κι από το ίδιο το Συμβούλιο, με αποτέλεσμα η προσβαλλόμενη πράξη να στερείται αντικειμένου και να είναι, συνεκδοχικώς, παράνομη. Με τον τέταρτο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει προσβολή του τεκμηρίου αθωότητας και συνεχιζόμενη παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως, καθόσον η προσβαλλόμενη πράξη παραβιάζει την αρχή αυτή και είναι παράνομη.Με τον πέμπτο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, καθόσον η προσβαλλόμενη πράξη εκδόθηκε μόνον με άξονα αναφοράς τους σκοπούς της εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας του Συμβουλίου, κατ’ αποκλεισμό των ποινικών πτυχών του ζητήματος και, ιδίως, των πραγματικών περιστατικών της υποθέσεως. Με τον έκτο λόγο, ο προσφεύγων προσβάλλει προσβολή του δικαιώματός του στην ιδιοκτησία.