Language of document : ECLI:EU:F:2014:267

ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

(τρίτο τμήμα)

της 10ης Δεκεμβρίου 2014

Υπόθεση F‑127/14

Stephen Turkington

κατά

Ευρωπαϊκής Επιτροπής

«Υπαλληλική υπόθεση – Υπάλληλοι – Συντάξεις – Μεταφορά συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που αποκτήθηκαν εντός εθνικού συνταξιοδοτικού συστήματος – Μη εμπρόθεσμη προσβολή της προτάσεως αναγνωρίσεως συντάξιμων ετών – Απουσία νέου και ουσιώδους πραγματικού περιστατικού – Προδήλως απαράδεκτο»

Αντικείμενο:      Προσφυγή ασκηθείσα δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ, το οποίο έχει εφαρμογή στη Συνθήκη ΕΚΑΕ βάσει του άρθρου 106α της Συνθήκης αυτής, με την οποία ο S. Turkington ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως της 27ης Ιανουαρίου 2014 με την οποία η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απέρριψε την αίτησή του να υπολογιστεί εκ νέου ο αριθμός των συντάξιμων ετών στο πλαίσιο του συνταξιοδοτικού συστήματος της Ένωσης λόγω της μεταφοράς των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που είχε αποκτήσει στο γερμανικό συνταξιοδοτικό σύστημα.

Απόφαση:      Η προσφυγή απορρίπτεται ως προδήλως απαράδεκτη. Ο S. Turkington φέρει τα δικαστικά του έξοδα.

Περίληψη

1.      Υπαλληλικές προσφυγές – Προηγούμενη διοικητική ένσταση – Προθεσμίες – Χαρακτήρας δημοσίας τάξεως

(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρα 90 και 91)

2.      Υπαλληλικές προσφυγές – Προηγούμενη διοικητική ένσταση – Προθεσμίες – Εκπρόθεσμη άσκηση – Έναρξη νέας προθεσμίας – Προϋπόθεση – Νέο και ουσιώδες πραγματικό περιστατικό

(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρα 90 και 91)

1.      Οι προθεσμίες για την άσκηση διοικητικής ενστάσεως και προσφυγής έχουν χαρακτήρα δημοσίας τάξεως και δεν έχουν ως προς αυτές εξουσία διαθέσεως ούτε οι διάδικοι ούτε ο δικαστής. Επομένως, η ευχέρεια υποβολής αιτήσεως κατά την έννοια του άρθρου 90, παράγραφος 1, του ΚΥΚ δεν μπορεί να παρέχει τη δυνατότητα στον υπάλληλο να παρεκκλίνει από τις προθεσμίες που προβλέπουν τα άρθρα 90 και 91 του ΚΥΚ για την άσκηση διοικητικής ενστάσεως και προσφυγής, αμφισβητώντας εμμέσως, μέσω μιας τέτοιας μεταγενέστερης αιτήσεως, προγενέστερη απόφαση που δεν προσβλήθηκε εμπροθέσμως.

(βλ. σκέψη 18)

Παραπομπή:

ΔΔΔΕΕ: διάταξη Michel κατά Επιτροπής, F‑44/13, EU:F:2014:40, σκέψη 46 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία

2.      Η επέλευση νέων και ουσιωδών πραγματικών περιστατικών μπορεί να δικαιολογήσει την υποβολή αιτήσεως για επανεξέταση προγενέστερης αποφάσεως που έχει καταστεί απρόσβλητη. Προσφυγή ασκηθείσα κατά αποφάσεως απορρίπτουσας την αίτηση για επανεξέταση αποφάσεως που έχει καταστεί απρόσβλητη πρέπει, συνεπώς, να κρίνεται παραδεκτή αν η αίτηση στηρίζεται σε νέα και ουσιώδη πραγματικά περιστατικά. Αντιθέτως, αν η αίτηση για επανεξέταση δεν στηρίζεται σε τέτοια περιστατικά, η προσφυγή κατά της αποφάσεως που απορρίπτει την αιτούμενη επανεξέταση πρέπει να απορρίπτεται ως απαράδεκτη.

Συναφώς, τα νομικά αποτελέσματα αποφάσεως δικαστηρίου της Ένωσης με την οποία ακυρώνεται μια πράξη εκτείνονται, πέραν των διαδίκων, μόνο στα πρόσωπα που αφορά άμεσα η ίδια η ακυρωθείσα πράξη, μια τέτοια δε απόφαση δεν μπορεί να συνιστά νέο πραγματικό περιστατικό παρά μόνον έναντι των προσώπων αυτών.

(βλ. σκέψεις 19 και 22)

Παραπομπή:

ΓΔΕΕ: διάταξη Cervelli κατά Επιτροπής, T‑622/11 P, EU:T:2012:538, σκέψη 18 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία

ΔΔΔΕΕ: διάταξη Probst κατά Επιτροπής, F‑75/13, EU:F:2014:20, σκέψεις 17 και 23 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία