Language of document : ECLI:EU:F:2015:51

WYROK SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ
UNII EUROPEJSKIEJ
(w składzie jednego sędziego)

z dnia 3 czerwca 2015 r.

Sprawa F‑128/14

Luc Bedin

przeciwko

Komisji Europejskiej

Służba publiczna – Urzędnicy – Postępowanie dyscyplinarne – Kara dyscyplinarna – Role i uprawnienia, odpowiednio, komisji dyscyplinarnej oraz organu powołującego – Ocena rzeczywistego wystąpienia zarzucanych czynów

Przedmiot:      Skarga wniesiona na podstawie art. 270 TFUE, znajdującego zastosowanie do traktatu EWEA na mocy jego art. 106a, w której L. Bedin żąda zasadniczo stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 23 grudnia 2013 r., mocą której Komisja Europejska nałożyła na niego karę w postaci wstrzymania awansu na kolejny stopień przez okres dwunastu miesięcy.

Orzeczenie:      Skarga zostaje oddalona. Luc Bedin pokrywa własne koszty i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

Streszczenie

Urzędnicy – Środki dyscyplinarne – Kara – Uznanie przysługujące organowi powołującemu – Ocena rzeczywistego wystąpienia czynów rozpatrywanych w postępowaniu dyscyplinarnym – Opinia komisji dyscyplinarnej – Zakres – Granice

(regulamin pracowniczy, załącznik IX, art. 18, 22, 25)

Żaden przepis regulaminu pracowniczego nie przewiduje wyraźnie, by opinia komisji dyscyplinarnej była wiążąca dla organu powołującego w odniesieniu do rzeczywistego wystąpienia zarzucanych czynów.

Wprost przeciwnie, z wykładni systematycznej regulaminu pracowniczego, a w szczególności art. 18, 22, 25 załącznika IX do regulaminu pracowniczego, wynika, że opinia komisji dyscyplinarnej, która jest organem doradczym, nie wiąże organu powołującego w tym zakresie.

Organ powołujący może zatem zbadać i ocenić czyny rozpatrywane w ramach postępowania dyscyplinarnego w sposób inny od zawartego w opinii komisji dyscyplinarnej, pod warunkiem szczegółowego uzasadnienia swojej decyzji w tym względzie.

(zob. pkt 23, 24, 30)

Odesłanie

Trybunał, wyrok F./Komisja, 228/83, EU:C:1985:28, pkt 16

Sąd Pierwszej Instancji, postanowienie Di Rocco/KES, T‑8/92, EU:T:1992:122, pkt 28