Language of document : ECLI:EU:F:2015:162

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ (μονομελές)

της 18ης Δεκεμβρίου 2015

Υπόθεση F‑37/12

Carlo De Nicola

κατά

Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕπ)

«Υπαλληλική υπόθεση — Προσωπικό της ΕΤΕπ — Ηθική παρενόχληση — Διαδικασία έρευνας — Έκθεση της επιτροπής έρευνας — Εσφαλμένος ορισμός της ηθικής παρενοχλήσεως — Απόφαση του προέδρου της ΕΤΕπ να μη δοθεί συνέχεια στην καταγγελία — Ακύρωση — Αγωγή αποζημιώσεως»

Αντικείμενο:      Προσφυγή‑αγωγή ασκηθείσα δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ, με την οποία ο C. De Nicola ζητεί, κατ’ ουσίαν, αφενός, την ακύρωση της αποφάσεως της 20ής Δεκεμβρίου 2011 με την οποία ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕπ ή στο εξής: Τράπεζα) απέρριψε την καταγγελία του προσφεύγοντος‑ενάγοντος για ηθική παρενόχληση και, αφετέρου, την καταδίκη της ΕΤΕπ στην αποκατάσταση των βλαβών που εκτιμά ότι υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων εξαιτίας της εν λόγω παρενοχλήσεως.

Απόφαση:      Η απόφαση της 20ής Δεκεμβρίου 2011 με την οποία ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων απέρριψε την καταγγελία του C. De Nicola για ηθική παρενόχληση ακυρώνεται. Η προσφυγή-αγωγή απορρίπτεται κατά τα λοιπά. Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων φέρει τα δικαστικά έξοδά της και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα του C. De Nicola.

Περίληψη

1.      Υπαλληλικές προσφυγές — Υπάλληλοι της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων — Βλαπτική πράξη — Έννοια — Προπαρασκευαστική πράξη — Γνωμοδότηση της αρμόδιας για τις περιπτώσεις παρενοχλήσεως επιτροπής έρευνας

(Κώδικας δεοντολογίας του προσωπικού της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, άρθρο 3.6· πολιτική της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων στο πεδίο της αξιοπρέπειας στον χώρο εργασίας, σημείο 5.5)

2.      Υπάλληλοι — Υπάλληλοι της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων — Εσωτερική έρευνα σχετικά με φερόμενη ηθική παρενόχληση — Παράτυπη γνωμοδότηση της αρμόδιας για τις περιπτώσεις παρενοχλήσεως επιτροπής έρευνας — Μη τήρηση του ορισμού της παρενοχλήσεως όπως έχει διατυπωθεί στα εσωτερικά κείμενα της Τράπεζας — Απαίτηση να συντρέχει κακόβουλη πρόθεση του παρενοχλούντος — Δεν επιτρέπεται

(Κώδικας δεοντολογίας του προσωπικού της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, άρθρο 3.6.1· πολιτική της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων στο πεδίο της αξιοπρέπειας στον χώρο εργασίας, άρθρο 2.1)

1.      Δύνανται να θεωρηθούν βλαπτικά μόνον τα μέτρα τα οποία παράγουν δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα ικανά να θίξουν ευθέως και αμέσως τα συμφέροντα του προσφεύγοντος, μεταβάλλοντας ουσιωδώς τη νομική του κατάσταση. Οσάκις πρόκειται περί πράξεων ή αποφάσεων που τυγχάνουν επεξεργασίας σε περισσότερες φάσεις και που αποτελούν, κυρίως, την κατάληξη μιας εσωτερικής διαδικασίας, συνιστούν, καταρχήν, πράξεις δυνάμενες να προσβληθούν μόνον τα μέτρα τα οποία καθορίζουν οριστικώς τη θέση της διοικήσεως κατά το πέρας της διαδικασίας αυτής και όχι τα ενδιάμεσα μέτρα των οποίων ο σκοπός συνίσταται στην προετοιμασία της τελικής αποφάσεως. Οι προπαρασκευαστικές πράξεις μιας αποφάσεως δεν συνιστούν βλαπτικές πράξεις και μόνον επ’ ευκαιρία προσφυγής κατά της αποφάσεως που λαμβάνεται κατά το πέρας της διαδικασίας μπορεί ο προσφεύγων να προβάλει τον παράτυπο χαρακτήρα των προγενεστέρων πράξεων που είναι στενά συνδεδεμένες με την εν λόγω απόφαση.

Κατά συνέπεια, δεδομένου ότι η γνωμοδότηση της επιτροπής έρευνας της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων δεν συνιστά πράξη δυνάμενη να προσβληθεί αυτή καθαυτήν, το αίτημα ακυρώσεώς της πρέπει να απορρίπτεται ως απαράδεκτο.

Αντιθέτως, χωρεί επίκληση του παράνομου της γνωμοδοτήσεως της εν λόγω επιτροπής έρευνας προς στήριξη αιτήματος ακυρώσεως της τελικής αποφάσεως που ελήφθη από τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων. Πράγματι, από την εσωτερική ρύθμιση που επιγράφεται «Πολιτική της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων στο πεδίο της αξιοπρέπειας στον χώρο εργασίας», που έχει θεσπίσει η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και η οποία προβλέπεται στο άρθρο 3.6 του κώδικα δεοντολογίας του προσωπικού της Τράπεζας, προκύπτει ότι η γνώμη της επιτροπής έρευνας συνιστά ουσιώδη τυπική διατύπωση τις οποίας οι ουσιαστικής ή διαδικαστικής φύσεως παρατυπίες που τυχόν διαπράχθηκαν κατά την εκπόνησή της, συνιστούν ελάττωμα που επηρεάζει τη νομιμότητα της τελικής αποφάσεως του προέδρου της Τράπεζας την οποία ο τελευταίος έλαβε βάσει της εν λόγω γνωμοδοτήσεως.

(βλ. σκέψεις 47 έως 49)

Παραπομπή:

ΔΔΔΕΕ: απόφαση της 11ης Νοεμβρίου 2014, De Nicola κατά ΕΤΕπ, F‑52/11, EU:F:2014:243, σκέψεις 144 και 145

2.      Κατά το άρθρο 3.6.1 του κώδικα δεοντολογίας της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, ως ηθική παρενόχληση ορίζεται η επαναλαμβανόμενη, επί αρκετά μακρύ χρονικό διάστημα, έκφραση ή εκδήλωση, εκ μέρους ενός ή πλειόνων μελών του προσωπικού, εχθρικών ή ανάρμοστων λόγων, συμπεριφορών ή ενεργειών προς άλλο μέλος του προσωπικού. Η πολιτική στο πεδίο της αξιοπρέπειας στον χώρο εργασίας της Τράπεζας διευκρινίζει ότι ο εκούσιος ή μη χαρακτήρας της επίμαχης συμπεριφοράς δεν ασκεί επιρροή. Η καθοριστικής σημασίας αρχή είναι ότι η παρενόχληση και ο εκφοβισμός είναι ανεπιθύμητες και απαράδεκτες συμπεριφορές οι οποίες πλήττουν την αυτοεκτίμηση και την αυτοπεποίθηση του προσώπου κατά του οποίου στρέφονται.

Κατά συνέπεια, σύμφωνα με τον εσωτερικό κανονισμό της Τράπεζας, στοιχειοθετείται ηθική παρενόχληση, η οποία γεννά υποχρέωση αρωγής εκ μέρους της Τράπεζας, εφόσον τα λόγια, οι συμπεριφορές ή οι ενέργειες του παρενοχλούντος έπληξαν αντικειμενικώς, και επομένως με το περιεχόμενό τους, την αυτοεκτίμηση και την αυτοπεποίθηση του προσώπου κατά του οποίου στρέφονται στο εσωτερικό της Τράπεζας.

Δεν είναι σύμφωνη προς τον εν λόγω δεσμευτικό εσωτερικό κανονισμό η γνωμοδότηση της επιτροπής έρευνας σε υπόθεση ηθικής παρενοχλήσεως που επιτάσσει μια συμπεριφορά να εκδηλώνεται εκουσίως προκειμένου να στοιχειοθετηθεί ηθική παρενόχληση.

(βλ. σκέψεις 53, 54 και 56)

Παραπομπή:

ΔΔΔΕΕ: απόφαση της 11ης Νοεμβρίου 2014, De Nicola κατά ΕΤΕπ, F‑52/11, EU:F:2014:243, σκέψη 154