Language of document : ECLI:EU:F:2015:154

ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ (τρίτο τμήμα)

της 16ης Δεκεμβρίου 2015

Υπόθεση F‑118/14

Wolfgang Bärwinkel

κατά

Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

«Υπαλληλική υπόθεση — Μόνιμοι υπάλληλοι — Μεταρρύθμιση του ΚΥΚ — Μεταβατικοί κανόνες σχετικά με την κατάταξη σε τύπους θέσεως — Άρθρο 30, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ — Έννοια της βλαπτικής πράξεως — Απόφαση που αναγνωρίζει ότι ορισμένοι υπάλληλοι είναι επιφορτισμένοι με ειδικές ευθύνες — Μη εγγραφή του ονόματος του προσφεύγοντος στον πρώτο πίνακα 34 υπαλλήλων που αναγνωρίστηκε ότι ήταν επιφορτισμένοι με ειδικές ευθύνες — Απαιτήσεις που αφορούν το στάδιο προ της προσφυγής — Μη υποβολή διοικητικής ενστάσεως υπό την έννοια του άρθρου 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ — Άρθρο 81 του Κανονισμού Διαδικασίας»

Αντικείμενο:      Προσφυγή ασκηθείσα δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ, το οποίο έχει εφαρμογή στη Συνθήκη ΕΚΑΕ βάσει του άρθρου 106α της Συνθήκης αυτής, με την οποία ο W. Bärwinkel ζητεί, κατ’ ουσίαν, την ακύρωση της αποφάσεως 6/14 του γενικού γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 1ης Ιανουαρίου 2014, σχετικά με την κατάταξη των υπαλλήλων των βαθμών AD 9 έως AD 14 οι οποίοι ήταν επιφορτισμένοι με ειδικές ευθύνες στον τύπο θέσεως «προϊστάμενος μονάδας ή ισοδύναμη θέση» ή «σύμβουλος ή ισοδύναμη θέση» πριν από την 31η Δεκεμβρίου 2015, και της αποφάσεως του γενικού γραμματέα του Συμβουλίου, της 13ης Ιανουαρίου 2014, για την κατάταξη 34 υπαλλήλων του οργάνου αυτού στον τύπο θέσεως «προϊστάμενος μονάδας ή ισοδύναμη θέση» κατ’ εφαρμογήν της αποφάσεως 6/14.

Απόφαση:      Η προσφυγή απορρίπτεται ως προδήλως απαράδεκτη. Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.

Περίληψη

1.      Υπαλληλικές προσφυγές — Βλαπτική πράξη — Έννοια — Πράξη γενικής ισχύος — Προσφυγή υπαλλήλου κατά της αποφάσεως οργάνου σχετικά με τις εκτελεστικές διατάξεις του άρθρου 30, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ — Απαράδεκτο

(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρα 90, 91 και παράρτημα XIII, άρθρο 30 § 3)

2.      Υπαλληλικές προσφυγές — Βλαπτική πράξη — Έννοια — Άρνηση εγγραφής στον πίνακα των υπαλλήλων οι οποίοι αναγνωρίζεται ότι είναι επιφορτισμένοι με ειδικές ευθύνες εντός του οργάνου — Μη εγγραφή οφειλόμενη σε τροποποίηση του ΚΥΚ με συνέπεια την καθήλωση της σταδιοδρομίας των διοικητικών υπαλλήλων στον βαθμό AD 12 — Δεν εμπίπτει

(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρα 45, 90 § 1 και παράρτημα XIII, άρθρο 30 § 3)

3.      Υπαλληλικές προσφυγές — Προηγούμενη διοικητική ένσταση — Προθεσμίες — Απόφαση με την οποία αναγνωρίζεται ότι ορισμένοι υπάλληλοι είναι επιφορτισμένοι με ειδικές ευθύνες — Διοικητική ένσταση κατά της μη εγγραφής του ενδιαφερομένου στον πίνακα των υπαλλήλων οι οποίοι αναγνωρίζεται ότι είναι επιφορτισμένοι με τέτοιες ευθύνες — Απαράδεκτο

(Άρθρο 336 ΣΛΕΕ· Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρα 45, 90, 91 § 1 και παράρτημα XIII, άρθρο 30 §§ 2 έως 4)

1.      Δεδομένου ότι μόνιμος υπάλληλος ή μέλος του λοιπού προσωπικού δεν νομιμοποιείται να ασκήσει προσφυγή υπέρ του νόμου ή προς το συμφέρον των θεσμικών οργάνων και δεν μπορεί να προβάλει, προς στήριξη προσφυγής, παρά μόνον αιτιάσεις που τον αφορούν ατομικά, αιτήματα για την ακύρωση αποφάσεως οργάνου περί των εκτελεστικών διατάξεων του άρθρου 30, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως (στο εξής: ΚΥΚ), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1023/2013, πρέπει να απορρίπτονται ως προδήλως απαράδεκτα, ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι ο ενδιαφερόμενος μόνιμος υπάλληλος ή μέλος του λοιπού προσωπικού είχε την πρόθεση να αμφισβητήσει την απόφαση αυτή με την διοικητική ένστασή του και ότι η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή απέρριψε την εν λόγω ένσταση επί της ουσίας.

Πράγματι, η εν λόγω απόφαση είναι πράξη γενικής ισχύος και δεν περιλαμβάνει την οριστική τοποθέτηση της Διοικήσεως έναντι της ατομικής καταστάσεως του ενδιαφερομένου. Κατά συνέπεια, η απόφαση αυτή δεν αποτελεί απόφαση η οποία τον αφορά άμεσα και ατομικά.

(βλ. σκέψεις 40 και 41)

Παραπομπή:

ΔΕΕ: διάταξη της 8ης Μαρτίου 2007, Strack κατά Επιτροπής, C‑237/06 P, EU:C:2007:156, σκέψη 64

ΓΔΕΕ: αποφάσεις της 21ης Ιουλίου 1998, Mellett κατά Δικαστηρίου, T‑66/96 και T‑221/97, EU:T:1998:187, σκέψη 83, και της 29ης Νοεμβρίου 2006, Agne‑Dapper κ.λπ. κατά Επιτροπής κ.λπ., T‑35/05, T‑61/05, T‑107/05, T‑108/05 και T‑139/05, EU:T:2006:365, σκέψη 56

2.      Όσον αφορά την απόφαση της Διοικήσεως για την κατάταξη ορισμένων υπαλλήλων του οργάνου αυτού στον τύπο θέσεως «προϊστάμενος μονάδας ή ισοδύναμη θέση» που προβλέφθηκε με τον κανονισμό 1023/2013, για την τροποποίηση του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και του καθεστώτος που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατ’ εφαρμογήν εσωτερικής αποφάσεως περί των εκτελεστικών διατάξεων του άρθρου 30, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ, όπως τροποποιήθηκε με τον εν λόγω κανονισμό, στο μέτρο που ο συντασσόμενος με αυτή πίνακας των υπαλλήλων δεν περιλαμβάνει το όνομα υπαλλήλου βαθμού AD 13, η εν λόγω απόφαση δεν μπορεί να θεωρηθεί ως απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής περί αρνήσεως υπαγωγής του εν λόγω υπαλλήλου στο ευνοϊκό καθεστώς παρεκκλίσεως του άρθρου 30, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII του νέου ΚΥΚ ή ακόμη ως απόφαση της εν λόγω αρχής η οποία επηρέασε την εξέλιξη της σταδιοδρομίας του εν λόγω υπαλλήλου στερώντας του τη δυνατότητα προαγωγής στον βαθμό AD 14 υπό το κράτος του τροποποιημένου ΚΥΚ.

Το ίδιο συμπέρασμα ενισχύεται, αφενός, από το γεγονός ότι, στην περίπτωση πράξεως γενικού χαρακτήρα προοριζόμενης να τεθεί σε εφαρμογή με μια σειρά ατομικών αποφάσεων που αφορούν πλήθος υπαλλήλων ενός οργάνου, η μη εφαρμογή αυτού του μέτρου γενικής ισχύος σε μια ατομική περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ως απόφαση, έστω σιωπηρή, περί απορρίψεως αιτήσεως όπως αυτή προβλέπεται στο άρθρο 90, παράγραφος 1, του ΚΥΚ.

Αφετέρου, όσον αφορά τις προαγωγές, υπάλληλος το όνομα του οποίου δεν περιλαμβάνεται στον ετήσιο πίνακα των προαγόμενων υπαλλήλων μπορεί να ασκήσει διοικητική ένσταση απευθείας κατά του εν λόγω πίνακα καθώς, λόγω της υποχρεώσεως της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής να προβαίνει στις ετήσιες προαγωγές, η μη εγγραφή του ονόματος υπαλλήλου στον ενιαίο αυτό πίνακα σημαίνει ότι η αρχή αυτή, η οποία υποχρεούται να προβαίνει ετησίως σε συγκριτική εξέταση των προσόντων του συνόλου των υπαλλήλων, αρνήθηκε να προαγάγει τον ενδιαφερόμενο για την επίμαχη περίοδο προαγωγών, όπερ συνιστά τελική εκτίμηση της εν λόγω αρχής η οποία αφορά την κατάστασή του.

Παρά ταύτα, δεν ισχύει το ίδιο στην περίπτωση του καθεστώτος παρεκκλίσεως του άρθρου 30, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII του τροποποιημένου ΚΥΚ το οποίο, άλλωστε, έχει προαιρετικό χαρακτήρα και δεν απαιτεί συγκριτική εξέταση των προσόντων όπως προβλέπει το άρθρο 45 του ΚΥΚ. Συγκεκριμένα, πρώτον, χρησιμοποιώντας την έκφραση «μπορούν να τοποθετηθούν» στη διάταξη αυτή, ο νομοθέτης της Ένωσης απένειμε σε κάθε αρμόδια για τους διορισμούς αρχή απλώς την ευχέρεια να κάνει χρήση ή μη αυτού του καθεστώτος παρεκκλίσεως, περιορίζοντας όμως την άσκηση της ευχέρειας αυτής χρονικά, καθώς η απόφαση ή οι αποφάσεις της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής πρέπει να ληφθούν προ της 31ης Δεκεμβρίου 2015, και αριθμητικά, καθώς μόνον το 5 % του αριθμού των υπαλλήλων στην ομάδα καθηκόντων AD που υπηρετούσαν την 31η Δεκεμβρίου 2013 μπορεί να επωφεληθεί από το καθεστώς αυτό.

Δεύτερον, η χρήση των εκφράσεων «μπορεί να προσδιορίσει», «μπορεί να κατατάξει» και «ανά πάσα στιγμή μεταξύ της 1ης Ιανουαρίου 2014 και της 31ης Δεκεμβρίου 2015» στην εσωτερική απόφαση περί των εκτελεστικών διατάξεων του άρθρου 30, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII του τροποποιημένου ΚΥΚ καθιστά σαφές ότι η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή δεν προτίθετο, με την απόφαση αυτή, να αναλάβει την υποχρέωση να κάνει χρήση του καθεστώτος παρεκκλίσεως του άρθρου 30, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII του νέου ΚΥΚ ούτε να το πράξει μέσω μιας ενιαίας αποφάσεως κατατάξεως.

(βλ. σκέψεις 47 έως 51)

Παραπομπή:

ΔΕΕ: απόφαση της 16ης Οκτωβρίου 1980, Hochstrass κατά Δικαστηρίου, 147/79, EU:C:1980:238, σκέψη 3

ΓΔΕΕ: απόφαση της 19ης Οκτωβρίου 2006, Buendía Sierra κατά Επιτροπής, T‑311/04, EU:T:2006:329, σκέψη 108 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία

3.      Όσον αφορά το καθεστώς παρεκκλίσεων στον τομέα της προαγωγής των υπαλλήλων διοικήσεως βαθμού AD 12 ή μεγαλύτερου που προβλέπεται στο άρθρο 30, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1023/2013, για την τροποποίηση του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και του καθεστώτος που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εφόσον υπάλληλος επιθυμούσε να υπαχθεί στο εν λόγω ευνοϊκό καθεστώς, σε αυτόν εναπόκειτο όχι να ασκήσει διοικητική ένσταση κατά της μη εγγραφής του στον πίνακα των υπαλλήλων που είχαν υπαχθεί στο εν λόγω καθεστώς και είχαν καταταχθεί στον τύπο θέσεως «προϊστάμενος μονάδας ή ισοδύναμη θέση», αλλά να υποβάλει αίτηση δυνάμει του άρθρου 90, παράγραφος 1, του ΚΥΚ στην αρμόδια για τους διορισμούς αρχή, η οποία αίτηση έπρεπε, σε κάθε περίπτωση, να υποβληθεί προ της παρελεύσεως της προβλεπόμενης στη διάταξη αυτή προθεσμίας, ήτοι έως τις 31 Δεκεμβρίου 2015.

Συγκεκριμένα, η ευχέρεια κατατάξεως κατά παρέκκλιση την οποία προβλέπει το άρθρο 30, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII του τροποποιημένου ΚΥΚ παρέχεται έως τις 31 Δεκεμβρίου 2015. Περαιτέρω, αντιθέτως προς την προβλεπόμενη στο άρθρο 30, παράγραφος 2, του παραρτήματος XIII του τροποποιημένου ΚΥΚ υποχρεωτική κατάταξη, αυτή η ευχέρεια κατατάξεως κατά παρέκκλιση δεν συνδέεται με τις θέσεις εργασίας που κατείχαν και τα καθήκοντα που ασκούσαν οι υπάλληλοι την 31η Δεκεμβρίου 2013, αλλά, αντιθέτως, συνδέεται με τις ευθύνες, που πρέπει να είναι «ειδικές», με τις οποίες είναι επιφορτισμένοι οι υπάλληλοι κατά την ημερομηνία που η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή κάνει χρήση της ευχέρειας αυτής, υπογραμμιζομένου πάντως ότι, δυνάμει της παραγράφου 4 του άρθρου 30 του παραρτήματος XIII του τροποποιημένου ΚΥΚ, σε περίπτωση αλλαγής καθηκόντων, τα οποία αντιστοιχούν σε άλλον τύπο θέσεως, η προαιρετική αυτή κατάταξη παύει να ισχύει.

(βλ. σκέψεις 55 και 56)

Παραπομπή:

ΔΔΔΕΕ: διάταξη της 16ης Ιουλίου 2015, FG κατά Επιτροπής, F‑20/15, EU:F:2015:93, σκέψεις 31 και 66