Language of document : ECLI:EU:C:2018:478

Υπόθεση C‑1/17

Petronas Lubricants Italy SpA

κατά

Livio Guida

(αίτηση του Corte d’appello di Torino για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως)

«Προδικαστική παραπομπή – Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις – Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 – Διεθνής δικαιοδοσία επί διαφορών από ατομικές συμβάσεις εργασίας – Άρθρο 20, παράγραφος 2 – Εργοδότης ο οποίος ενάγεται ενώπιον των δικαστηρίων του κράτους μέλους στο οποίο έχει την κατοικία του – Ανταγωγή του εργοδότη – Καθορισμός του έχοντος διεθνή δικαιοδοσία δικαστηρίου»

Περίληψη – Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 21ης Ιουνίου 2018

1.        Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις – Διεθνής δικαιοδοσία και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις – Κανονισμός 44/2001 – Διεθνής δικαιοδοσία επί διαφορών από ατομικές συμβάσεις εργασίας – Δικαίωμα ασκήσεως ανταγωγής – Ανταγωγή η οποία στηρίζεται σε απαίτηση που απέκτησε ο εργοδότης μετά την άσκηση της αγωγής – Περιλαμβάνεται

(Κανονισμός 44/2001 του Συμβουλίου, άρθρο 20 § 2)

2.        Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις – Διεθνής δικαιοδοσία και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις – Κανονισμός 44/2001 – Διεθνής δικαιοδοσία επί διαφορών από ατομικές συμβάσεις εργασίας – Δικαίωμα ασκήσεως ανταγωγής – Προϋπόθεση – Κοινή αιτία, από συμβατικής απόψεως ή από απόψεως πραγματικών περιστατικών, του ανταγωγικού και του αγωγικού αιτήματος

(Κανονισμός 44/2001 του Συμβουλίου, άρθρο 20 § 2)

1.      Το άρθρο 20, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, σε μια περίπτωση όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, παρέχει στον εργοδότη το δικαίωμα να ασκήσει, ενώπιον του δικαστηρίου που έχει νομίμως επιληφθεί της αγωγής εργαζομένου, ανταγωγή στηριζόμενη σε σύμβαση εκχωρήσεως απαιτήσεως η οποία συνήφθη μεταξύ του εργοδότη και του αρχικού δικαιούχου της απαιτήσεως σε ημερομηνία μεταγενέστερη της ασκήσεως της αγωγής αυτής.

Όσον αφορά τις ανταγωγές, ο κανόνας του άρθρου 6, σημείο 3, του κανονισμού 44/2001 ενσωματώθηκε στο άρθρο 20, παράγραφος 2, του εν λόγω κανονισμού (απόφαση της 22ας Μαΐου 2008, Glaxosmithkline και Laboratoires Glaxosmithkline, C‑462/06, EU:C:2008:299, σκέψη 22). Πάντως, από αυτό καθεαυτό το γράμμα του άρθρου 20, παράγραφος 2, του κανονισμού 44/2001 προκύπτει ότι η χρήση από τον εργαζόμενο των ευνοϊκότερων για τα συμφέροντά του κανόνων δικαιοδοσίας δεν πρέπει να θίγει το δικαίωμα ασκήσεως ανταγωγής ενώπιον του δικαστηρίου στο οποίο εκκρεμεί η αγωγή. Συνεπώς, εφόσον η επιλογή από τον εργαζόμενο του δικαστηρίου που έχει διεθνή δικαιοδοσία να εξετάσει την αγωγή του γίνεται σεβαστή, ο σκοπός να ευνοηθεί ο εργαζόμενος αυτός επιτυγχάνεται και δεν πρέπει να περιορίζεται η δυνατότητα η αγωγή αυτή να εξετασθεί από κοινού με ανταγωγή κατά την έννοια του άρθρου 20, παράγραφος 2, του κανονισμού 44/2001.

Τέλος, δεδομένου ότι ο εργοδότης δεν γνωρίζει εκ των προτέρων το δικαστήριο ενώπιον του οποίου εκκρεμεί η αγωγή του εργαζομένου, το γεγονός ότι ο εργοδότης δεν απέκτησε τις απαιτήσεις επί των οποίων στηρίζεται η ανταγωγή παρά μόνο μετά την άσκηση της αγωγής ενώπιον του δικαστηρίου αυτού δεν μπορεί να ασκεί επιρροή.

(βλ. σκέψεις 26-28, 33, 34 και διατακτ.)

2.      Βλ. το κείμενο της αποφάσεως.

(βλ. σκέψεις 29, 30)