Language of document :

Αναίρεση που άσκησε στις 6 Αυγούστου 2018 το Landeskammer für Land- und Forstwirtschaft in Steiermark κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (ένατο τμήμα) στις 7 Ιουνίου 2018 στην υπόθεση T-72/17, Gabriele Schmid κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

(Υπόθεση C-514/18 P)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείον: Landeskammer für Land- und Forstwirtschaft in Steiermark (εκπρόσωποι: I. Hödl, δικηγόρος, S. Schoeller, δικηγόρος)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Gabriele Schmid, Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αιτήματα

Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:

α)    να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (ένατο τμήμα), της 7ης Ιουνίου 2018, στην υπόθεση T-72/17, στο μέτρο που το Γενικό Δικαστήριο έκανε δεκτή την προσφυγή όσον αφορά τον κύριο λόγο ακυρώσεως και ακύρωσε την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO, της 7ης Δεκεμβρίου 2016 (υπόθεση R 1768/2015-4), και να αποφανθεί το ίδιο επί της υποθέσεως∙ επικουρικώς

β)    να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (ένατο τμήμα), της 7ης Ιουνίου 2018, στην υπόθεση T-72/17, στο μέτρο που το Γενικό Δικαστήριο έκανε δεκτή την προσφυγή όσον αφορά τον κύριο λόγο ακυρώσεως και ακύρωσε την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO, της 7ης Δεκεμβρίου 2016 (υπόθεση R 1768/2015-4), και να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο για να αποφανθεί εκ νέου∙

γ)    να καταδικάσει την πρωτοδίκως προσφεύγουσα, Gabriele Schmid, στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Το αναιρεσείον ασκεί αναίρεση κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (ένατο τμήμα), της 7ης Ιουνίου 2018, στην υπόθεση T-72/17, EU:T:2018:335, με αντικείμενο προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO, της 7ης Δεκεμβρίου 2016 (υπόθεση R 1768/2015-4), σχετικά με διαδικασία κήρυξης εκπτώσεως, μεταξύ της G.Schmid και του Landeskammer für Land- und Forstwirtschaft in Steiermark, επειδή η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση παραβίασε το άρθρο 15, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/20091 (νυν άρθρο 18, παράγραφος 1, του κανονισμού 2017/1001).

Η αναίρεση στηρίζεται σε δύο λόγους: παράβαση του άρθρου 15, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009 (νυν άρθρο 18, παράγραφος 1, του κανονισμού 2017/1001) και του άρθρου 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009 (νυν άρθρο 18, παράγραφος 1, του κανονισμού 2017/1001).

Το αναιρεσείον επικαλείται ειδικότερα με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, ο οποίος διαιρείται σε τέσσερα σκέλη, πλάνη περί το δίκαιο κατά την κρίση σχετικά με την χρήση προστατευόμενης γεωγραφικής ενδείξεως η οποία έχει καταχωρισθεί ως ατομικό σήμα σύμφωνα με τη βασική λειτουργία της, σχετικά με την νομικώς εσφαλμένη απαίτηση συναγωγής της ταυτότητας του παραγωγού, σχετικά με την έλλειψη σχετικής νομολογίας ως προς τη δηλωτική της ποιότητας λειτουργία όταν ατομικό σήμα χρησιμοποιείται ως σήμα ποιότητας περιέχον προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη, καθώς και ως προς τη χρήση του σήματος από τα μέλη της κατόχου της άδειας.

Το αναιρεσείον επικαλείται με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009 (νυν άρθρο 18, παράγραφος 2, του κανονισμού 2017/1001), ειδικότερα όσον αφορά την κρίση του Γενικού Δικαστηρίου επί του ζητήματος της νομίμου χρήσεως του σήματος της ΕΕ από τρίτον, ήτοι την αποτελούμενη από τα μέλη της ένωση, και του καταλογισμού της χρήσεως αυτής στη δικαιούχο του σήματος.

____________

1     Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (Κωδικοποιημένη έκδοση) (EE 2009, L 78, σ. 1).