Language of document : ECLI:EU:C:2019:211

Προσωρινό κείμενο

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ

GERARD HOGAN

της 14ης Μαρτίου 2019(1)

Υπόθεση C-226/18

Krohn & Schröder GmbH

κατά

HauptzollamtHamburg-Hafen

[αίτηση του Finanzgericht Hamburg
(φορολογικού δικαστηρίου Αμβούργου, Γερμανία)
για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]

«Προδικαστική παραπομπή – Τελωνειακή ένωση – Διαδικασίες κατά την εισαγωγή και την εξαγωγή – Τελωνειακή οφειλή – Κανονισμός (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου – Άρθρο 212α – Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 1238/2013 του Συμβουλίου για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ – Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 1239/2013 του Συμβουλίου για την επιβολή οριστικού αντισταθμιστικού δασμού – Απαλλαγές»






I.      Εισαγωγή

1.        Η παρούσα αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 212α του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (2), υπό τη μορφή που είχε κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών της υποθέσεως της κύριας δίκης (στο εξής: τελωνειακός κώδικας), του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχεία αʹ έως γʹ, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1238/2013 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 2013, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές φωτοβολταϊκών συστοιχιών κρυσταλλικού πυριτίου και βασικών συστατικών τους στοιχείων (π.χ. κυψελών), καταγωγής ή προέλευσης Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (3), και του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχεία αʹ έως γʹ, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1239/2013 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 2013, για την επιβολή οριστικού αντισταθμιστικού δασμού σχετικά με τις εισαγωγές φωτοβολταϊκών συστοιχιών κρυσταλλικού πυριτίου και βασικών συστατικών στοιχείων (π.χ. κυψέλες) καταγωγής ή προέλευσης Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (4).

2.        Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ της εταιρίας Krohn & Schröder GmbH και του Hauptzollamt Hamburg-Hafen (κεντρικού τελωνείου του λιμένα του Αμβούργου, στο εξής: κεντρικό τελωνείο) με αντικείμενο την επιβολή δασμού αντιντάμπινγκ και αντισταθμιστικού δασμού για τον λόγο ότι μετά την παρέλευση της προθεσμίας εναποθέσεως δεν ορίστηκε για τα εμπορεύματα νέος τελωνειακός προορισμός.

3.        Η υπό κρίση υπόθεση παρέχει στο Δικαστήριο την ευκαιρία να αποσαφηνίσει τη σχέση μεταξύ του τελωνειακού κώδικα και εκτελεστικού κανονισμού με τον οποίο επιβάλλονται οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ και οριστικός αντισταθμιστικός δασμός, ειδικά όσον αφορά τις προϋποθέσεις απαλλαγής.

II.    Νομικό πλαίσιο

1.      Τελωνειακός κώδικας

4.        Το άρθρο 4, σημείο 7, του τελωνειακού κώδικα ορίζει ότι ως «κοινοτικά εμπορεύματα» νοούνται τα εμπορεύματα «που εισάγονται από χώρες ή εδάφη που δεν αποτελούν μέρος του τελωνειακού εδάφους της [Ένωσης] και τα οποία έχουν τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία».

5.        Το άρθρο 4, σημείο 20, του τελωνειακού κώδικα ορίζει ότι ως «παράδοση εμπορευμάτων» νοείται η «διάθεση των εμπορευμάτων από τις τελωνειακές αρχές για τους σκοπούς που ορίζει το τελωνειακό καθεστώς στο οποίο υπάγονται».

6.        Το άρθρο 49, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα προβλέπει τα εξής:

«Όταν τα εμπορεύματα αποτέλεσαν αντικείμενο συνοπτικής διασάφησης πρέπει να υποβληθούν σε διατυπώσεις προκειμένου να λάβουν τελωνειακό προορισμό μέσα στις ακόλουθες προθεσμίες:

α)      45 ημέρες από την ημερομηνία κατάθεσης της συνοπτικής διασάφησης για τα εμπορεύματα που μεταφέρονται δια θαλάσσης·

β)      20 ημέρες από την ημερομηνία κατάθεσης της συνοπτικής διασάφησης για τα εμπορεύματα που φθάνουν με άλλον τρόπο εκτός από μεταφορά δια θαλάσσης.»

7.        Το άρθρο 53, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα ορίζει τα ακόλουθα:

«Η τελωνειακή αρχή λαμβάνει χωρίς καθυστέρηση κάθε απαραίτητο μέτρο, συμπεριλαμβανομένης της πώλησης των εμπορευμάτων, προκειμένου να ρυθμιστεί η κατάσταση των εμπορευμάτων για τα οποία δεν έχουν ακόμα αρχίσει οι διατυπώσεις με σκοπό να δοθεί στα εμπορεύματα αυτά τελωνειακός προορισμός μέσα στις προθεσμίες που καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 49.»

8.        Το άρθρο 74, παράγραφος 2, του τελωνειακού κώδικα προβλέπει τα εξής:

«Όταν, κατ’ εφαρμογή των διατάξεων που αφορούν το τελωνειακό καθεστώς για το οποίο έχουν διασαφηστεί τα εμπορεύματα, οι τελωνειακές αρχές απαιτούν τη σύσταση εγγύησης, η άδεια παραλαβής των εν λόγω εμπορευμάτων για το σχετικό τελωνειακό καθεστώς χορηγείται μόνο μετά τη σύσταση της εγγύησης.»

9.        Το άρθρο 204, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του τελωνειακού κώδικα ορίζει τα ακόλουθα:

«Τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή γεννάται:

α)      από τη μη εκτέλεση μιας από τις υποχρεώσεις τις οποίες συνεπάγεται, για εμπόρευμα υποκείμενο σε εισαγωγικούς δασμούς, η παραμονή του σε προσωρινή εναπόθεση ή η χρησιμοποίηση του τελωνειακού καθεστώτος υπό το οποίο έχει τεθεί».

10.      Το άρθρο 212α του τελωνειακού κώδικα έχει ως εξής:

«Όταν η τελωνειακή νομοθεσία προβλέπει ευνοϊκή δασμολογική μεταχείριση εμπορεύματος λόγω της φύσης ή του ιδιαίτερου προορισμού του, ατέλεια ή ολική ή μερική απαλλαγή από τους εισαγωγικούς ή τους εξαγωγικούς δασμούς, δυνάμει των άρθρων 21, 82, 145 ή 184 έως 187, η ως άνω ευνοϊκή μεταχείριση, ατέλεια ή απαλλαγή εφαρμόζεται επίσης σε περιπτώσεις όπου η τελωνειακή οφειλή γεννάται δυνάμει των άρθρων 202 έως 205, 210 ή 211, εφόσον από τη συμπεριφορά του ενδιαφερομένου δεν διαφαίνεται δόλος ή πρόδηλη αμέλεια και εφόσον ο ενδιαφερόμενος προσκομίζει την απόδειξη ότι πληρούνται οι άλλοι όροι εφαρμογής της ευνοϊκής μεταχείρισης, της ατέλειας ή της απαλλαγής.»

2.      Κανονισμός (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής

11.      Το άρθρο 866 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (5), προβλέπει τα εξής:

«Με την επιφύλαξη της τήρησης των διατάξεων που προβλέπονται στον τομέα των απαγορεύσεων ή περιορισμών που, ενδεχομένως, εφαρμόζονται για το σχετικό εμπόρευμα, όταν μία τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή γεννάται δυνάμει των διατάξεων των άρθρων 202, 203, 204 ή 205 του κώδικα και έχουν καταβληθεί οι εισαγωγικοί δασμοί, το εμπόρευμα αυτό θεωρείται κοινοτικό, χωρίς να είναι αναγκαία η κατάθεση διασάφησης για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία.»

3.      Εκτελεστικός κανονισμός 1238/2013

12.      Το άρθρο 1, παράγραφος 3, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 ορίζει τα εξής:

«Αν δεν ορίζεται διαφορετικά, εφαρμόζονται οι διατάξεις που ισχύουν για τους τελωνειακούς δασμούς.»

13.      Το άρθρο 3 του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 προβλέπει τα ακόλουθα:

«1.      Οι εισαγωγές που διασαφίζονται για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία όσον αφορά προϊόντα που εμπίπτουν επί του παρόντος στον κωδικό ΣΟ ex 8541 40 90 (κωδικοί TARIC 8541409021, 8541409029, 8541409031 και 8541409039) και οι οποίες έχουν τιμολογηθεί από εταιρίες από τις οποίες η Επιτροπή έχει κάνει δεκτές αναλήψεις υποχρεώσεων και των οποίων οι επωνυμίες περιλαμβάνονται στο παράρτημα της [εκτελεστικής απόφασης 2013/707/ΕΕ της Επιτροπής, της 4ης Δεκεμβρίου 2013, για τη βεβαίωση της αποδοχής ανάληψης υποχρέωσης που προτάθηκε στο πλαίσιο των διαδικασιών αντιντάμπινγκ και κατά των επιδοτήσεων όσον αφορά τις εισαγωγές φωτοβολταϊκών συστοιχιών κρυσταλλικού πυριτίου και βασικών συστατικών στοιχείων (δηλαδή κυψελών) καταγωγής ή προέλευσης Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας κατά την περίοδο εφαρμογής των οριστικών μέτρων (ΕΕ 2013, L 325, σ. 214)] απαλλάσσονται από τον δασμό αντιντάμπινγκ που επιβάλλεται με το άρθρο 1, υπό τον όρο ότι:

α)      μια εταιρία που αναφέρεται στο παράρτημα της εκτελεστικής απόφασης 2013/707/ΕΕ κατασκεύασε, απέστειλε και τιμολόγησε τα προϊόντα που αναφέρονται παραπάνω απευθείας ή μέσω της συνδεδεμένης μ’ αυτήν εταιρίας η οποία αναφέρεται επίσης στο παράρτημα της εκτελεστικής απόφασης 2013/707/ΕΕ είτε στις συνδεδεμένες μ’ αυτές εταιρίες στην Ένωση οι οποίες ενεργούν ως εισαγωγείς και εκτελωνίζουν τα εμπορεύματα για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Ένωση είτε στον πρώτο ανεξάρτητο πελάτη ο οποίος ενεργεί ως εισαγωγέας και εκτελωνίζει τα εμπορεύματα για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Ένωση,

β)      οι εν λόγω εισαγωγές συνοδεύονται από τιμολόγιο ανάληψης υποχρέωσης το οποίο είναι εμπορικό τιμολόγιο που περιλαμβάνει τουλάχιστον τα στοιχεία που απαριθμούνται και τη δήλωση που προβλέπεται στο παράρτημα ΙΙΙ του παρόντος κανονισμού,

γ)      οι εν λόγω εισαγωγές συνοδεύονται από πιστοποιητικό ανάληψης υποχρέωσης για εξαγωγή, σύμφωνα με το παράρτημα IV του παρόντος κανονισμού και

δ)      τα εμπορεύματα που δηλώνονται και προσκομίζονται στο τελωνείο αντιστοιχούν ακριβώς στην περιγραφή του τιμολογίου ανάληψης υποχρέωσης.

2.      Γεννάται τελωνειακή οφειλή κατά την αποδοχή της διασάφησης για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία:

α)      όταν διαπιστώνεται, όσον αφορά τις εισαγωγές που περιγράφονται στην παράγραφο 1, ότι δεν πληρούνται ένας ή περισσότεροι από τους όρους που παρατίθενται στην εν λόγω παράγραφο,

[…]».

4.      Εκτελεστικόςκανονισμός 1239/2013

14.      Το άρθρο 1, παράγραφος 3, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013 ορίζει τα εξής:

«Πλην αντιθέτων διατάξεων, εφαρμόζονται οι ισχύουσες διατάξεις για τους τελωνειακούς δασμούς.»

15.      Το άρθρο 2 του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013 ορίζει τα εξής:

«1.      Οι εισαγωγές που διασαφίζονται για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία όσον αφορά προϊόντα που εμπίπτουν επί του παρόντος στον κωδικό ΣΟ ex 8541 40 90 (κωδικοί TARIC 8541409021, 8541409029, 8541409031 και 8541409039) και οι οποίες έχουν τιμολογηθεί από εταιρίες από τις οποίες έχουν γίνει δεκτές αναλήψεις υποχρεώσεων εκ μέρους της Επιτροπής και των οποίων οι επωνυμίες περιλαμβάνονται στο παράρτημα της εκτελεστικής απόφασης 2013/707/EΕ απαλλάσσονται από τον δασμό αντιντάμπινγκ που επιβάλλεται με το άρθρο 1, υπό τον όρο ότι:

α)      μια εταιρία που αναφέρεται στο παράρτημα της εκτελεστικής απόφασης 2013/707/ΕΕ, κατασκεύασε, απέστειλε και τιμολόγησε τα προϊόντα που αναφέρονται παραπάνω απευθείας ή μέσω της συνδεδεμένης με αυτήν εταιρίας η οποία αναφέρεται επίσης στο παράρτημα της εκτελεστικής απόφασης 2013/707/EΕ, είτε στις συνδεδεμένες με αυτές εταιρίες στην Ένωση οι οποίες ενεργούν ως εισαγωγείς και εκτελωνίζουν τα εμπορεύματα για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Ένωση, είτε στον πρώτο ανεξάρτητο πελάτη ο οποίος ενεργεί ως εισαγωγέας και εκτελωνίζει τα εμπορεύματα για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Ένωση,

β)      οι εν λόγω εισαγωγές συνοδεύονται από τιμολόγιο ανάληψης υποχρέωσης το οποίο είναι εμπορικό τιμολόγιο που περιλαμβάνει τουλάχιστον τα στοιχεία που απαριθμούνται και τη δήλωση που προβλέπεται στο παράρτημα 2 του παρόντος κανονισμού,

γ)      οι εν λόγω εισαγωγές συνοδεύονται από πιστοποιητικό ανάληψης υποχρέωσης για εξαγωγή, σύμφωνα με το παράρτημα 3 του παρόντος κανονισμού, και

δ)      τα εμπορεύματα που διασαφίζονται και προσκομίζονται στο τελωνείο αντιστοιχούν ακριβώς στην περιγραφή του τιμολογίου ανάληψης υποχρέωσης.

2.      Τελωνειακή οφειλή γεννάται κατά την αποδοχή της διασάφησης για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία:

α)      όταν αποδεικνύεται, όσον αφορά τις εισαγωγές που περιγράφονται στην παράγραφο 1, ότι δεν πληρούνται μία ή περισσότερες από τις προϋποθέσεις που απαριθμούνται στην εν λόγω παράγραφο·

[…]».

III. Τα πραγματικά περιστατικά της υποθέσεως της κύριας δίκης

16.      Η προσφεύγουσα διατηρεί εταιρία αποθηκεύσεως και μεταφορτώσεως στον λιμένα του Αμβούργου. Στις 21 Αυγούστου 2014, παρέλαβε στην αποθήκη της δύο παρτίδες φωτοβολταϊκών συστοιχιών (στο εξής: εμπορεύματα) και τις διασάφησε για προσωρινή εναπόθεση.

17.      Τα εμπορεύματα είχαν κατασκευασθεί και αποσταλεί από την εταιρία Wuxi Suntech Power Co., Ltd (στο εξής: Wuxi) –εταιρία η οποία περιλαμβάνεται στο παράρτημα της εκτελεστικής αποφάσεως 2013/707. Προορίζονταν για την SF Suntech Deutschland GmbH, εταιρία συνδεδεμένη με τη Wuxi.

18.      Δεδομένου ότι τα εμπορεύματα μεταφέρθηκαν με άλλον τρόπο και όχι διά θαλάσσης, η προσφεύγουσα όφειλε να τα υποβάλει στις απαιτούμενες διατυπώσεις προκειμένου να λάβουν τελωνειακό προορισμό εντός 20 ημερών από την ημερομηνία κατά την οποία κατατέθηκε η συνοπτική διασάφηση, ήτοι μέχρι τις 10 Σεπτεμβρίου 2014.

19.      Με έγγραφο της 11ης Σεπτεμβρίου 2014, το καθού ενημέρωσε την προσφεύγουσα ότι, μέχρι τη λήξη της προθεσμίας εναποθέσεως στις 10 Σεπτεμβρίου 2014, για τα εμπορεύματα δεν είχε οριστεί νέος τελωνειακός προορισμός και την κάλεσε να υποβάλει τα απαραίτητα έγγραφα για την εισαγωγή. Επισήμανε επίσης ότι, μέχρι την έκδοση αποφάσεως που να ορίζει διαφορετικά, τα εμπορεύματα δεν δύναται να διατεθούν.

20.      Με επιστολή της 26ης Σεπτεμβρίου 2014, η προσφεύγουσα υπέβαλε ορισμένα έγγραφα από τα οποία προέκυπτε ότι τα εμπορεύματα είχαν κατασκευαστεί από την εταιρία Wuxi και είχαν αποσταλεί στην SF Suntech Deutschland GmbH, μία εκ των θυγατρικών της στη Γερμανία. Μεταξύ των εγγράφων αυτών συγκαταλέγονταν, αφενός, ένα τιμολόγιο αναλήψεως υποχρεώσεως από τη Wuxi προς την SF Suntech Deutschland GmbH, στο οποίο μνημονευόταν η απόφαση 2013/423/ΕΕ της Επιτροπής, της 2ας Αυγούστου 2013, για την αποδοχή ανάληψης υποχρέωσης που προτάθηκε στο πλαίσιο της διαδικασίας αντιντάμπινγκ όσον αφορά τις εισαγωγές φωτοβολταϊκών συστοιχιών κρυσταλλικού πυριτίου και βασικών συστατικών στοιχείων (π.χ. κυψέλες και πλακίδια) καταγωγής ή προέλευσης Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (6), και, αφετέρου, ένα πιστοποιητικό αναλήψεως υποχρεώσεως για εξαγωγή, εκδοθέν από το Εμπορικό Επιμελητήριο της Κίνας για τις Εισαγωγές και τις Εξαγωγές Μηχανημάτων και Ηλεκτρονικών Προϊόντων (China Chamber of Commerce for Import & Export of Machinery & Electronic Products, στο εξής: CCCME). Αυτό το πιστοποιητικό αναλήψεως υποχρεώσεως για εξαγωγή περιείχε δήλωση παρόμοια με αυτή του τιμολογίου αναλήψεως υποχρεώσεως, αλλά με αναφορά στην εκτελεστική απόφαση 2013/707.

21.      Με απόφασή του της 24ης Νοεμβρίου 2014, έχοντας συναγάγει ότι είχε γεννηθεί οφειλή εισαγωγικού δασμού βάσει του άρθρου 204, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του τελωνειακού κώδικα, καθόσον για τα εμπορεύματα δεν ορίστηκε νέος τελωνειακός προορισμός μετά την παρέλευση της προθεσμίας εναποθέσεως που τάσσει το άρθρο 49 του τελωνειακού κώδικα, το καθού καθόρισε, μεταξύ άλλων, δασμό αντιντάμπινγκ και αντισταθμιστικό δασμό.

22.      Στις 28 Νοεμβρίου 2014, η προσφεύγουσα υπέβαλε ένσταση κατά της αποφάσεως αυτής. Υποστήριξε, μεταξύ άλλων, ότι, ακόμη και αν θεωρηθεί ότι έχει γεννηθεί οφειλή εισαγωγικού δασμού συνεπεία της παραβάσεως της υποχρεώσεως προσωρινής εναποθέσεως, πρέπει να τύχει εφαρμογής η κατά το άρθρο 212α του τελωνειακού κώδικα απαλλαγή από τον δασμό αντιντάμπινγκ και τον αντισταθμιστικό δασμό η οποία προβλέπεται, αντιστοίχως, στο άρθρο 3, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 και στο άρθρο 2, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013.

23.      Στις 4 Μαΐου 2015, το κεντρικό τελωνείο μείωσε τον συντελεστή του δασμού αντιντάμπινγκ και του αντισταθμιστικού δασμού στο επίπεδο των συντελεστών που έχουν εφαρμογή επί των φωτοβολταϊκών συστοιχιών που κατασκευάστηκαν από τη Wuxi, όπως αυτοί προβλέπονται από τον εκτελεστικό κανονισμό 1238/2013 και τον εκτελεστικό κανονισμό 1239/2013. Αντιθέτως, αρνήθηκε την απαλλαγή από τους δασμούς αυτούς για τον λόγο ότι δεν πληρούνταν οι σχετικές προϋποθέσεις, καθόσον το προσκομισθέν από την προσφεύγουσα τιμολόγιο αναλήψεως υποχρεώσεως αναφερόταν στην απόφαση 2013/423 και όχι στην εκτελεστική απόφαση 2013/707, η οποία μνημονευόταν στο πιστοποιητικό αναλήψεως υποχρεώσεως.

24.      Στις 19 Μαΐου 2015, η προσφεύγουσα κατέθεσε διορθωμένο τιμολόγιο αναλήψεως υποχρεώσεως με παραπομπή στην εκτελεστική απόφαση 2013/707. Μετά τη σύσταση της απαιτούμενης εγγυήσεως εκ μέρους της προσφεύγουσας, το κεντρικό τελωνείο επέτρεψε την παράδοση των εμπορευμάτων και τα εμπορεύματα παραδόθηκαν στην εταιρία SF Suntech Deutschland GmbH.

25.      Στις 7 Ιουλίου 2015, το κεντρικό τελωνείο απέρριψε την ένσταση. Επισήμανε ότι οι απαλλαγές που προβλέπονται στον εκτελεστικό κανονισμό 1238/2013 και στον εκτελεστικό κανονισμό 1239/2013 δεν μπορούν να χορηγηθούν αν τα εμπορεύματα δεν έχουν τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία. Επιπλέον, το προσκομισθέν τιμολόγιο δεν πληρούσε τις τυπικές προϋποθέσεις που προβλέπονται από τους εν λόγω κανονισμούς.

26.      Ακολούθως, η προσφεύγουσα άσκησε προσφυγή ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου. Υποστηρίζει ότι η απαλλαγή από τον δασμό αντιντάμπινγκ και τον αντισταθμιστικό δασμό συνιστά ευνοϊκή δασμολογική μεταχείριση ή, τουλάχιστον, απαλλαγή από τους εισαγωγικούς και εξαγωγικούς δασμούς δυνάμει του άρθρου 212α του τελωνειακού κώδικα. Διατείνεται επίσης ότι το τιμολόγιο που προσκομίσθηκε πρώτο πληροί τις προϋποθέσεις που επιβάλλονται από τους εκτελεστικούς κανονισμούς. Επιπλέον, το διορθωμένο τιμολόγιο αναλήψεως υποχρεώσεως που εκδόθηκε στις 19 Μαΐου 2015 πληροί τις τυπικές προϋποθέσεις. Υπογραμμίζει ότι εντός του πεδίου εφαρμογής του άρθρου 212α του τελωνειακού κώδικα δεν προβλέπεται η θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία και, ως εκ τούτου, δεν μπορεί να απαιτείται η κατά τον χρόνο εκείνο προσκόμιση τιμολογίου αναλήψεως υποχρεώσεως. Το κεντρικό τελωνείο απορρίπτει την ως άνω ερμηνεία της εφαρμοστέας νομοθεσίας.

IV.    Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως και η διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου

27.      Σε αυτό το πλαίσιο, το Finanzgericht Hamburg (φορολογικό δικαστήριο Αμβούργου, Γερμανία) έχει αμφιβολίες όσον αφορά τη σχέση μεταξύ, αφενός, του τελωνειακού κώδικα και, αφετέρου, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 και του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013. Αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να θέσει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:

«1)      Καλύπτει το άρθρο 212α του τελωνειακού κώδικα την απαλλαγή από δασμό αντιντάμπινγκ και αντισταθμιστικό δασμό σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 και το άρθρο 2, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013, αντιστοίχως;

2)      Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: κατά την εφαρμογή του άρθρου 212α του τελωνειακού κώδικα σε περίπτωση γενέσεως τελωνειακής οφειλής δυνάμει του άρθρου 204, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα λόγω υπερβάσεως της προθεσμίας κατά το άρθρο 49, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα, πληρούται η προϋπόθεση που θεσπίζεται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 και στο άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013 αν η εταιρία που είναι συνδεδεμένη με την αναφερόμενη στο παράρτημα της εκτελεστικής αποφάσεως 2013/707/ΕΕ εταιρία –η οποία κατασκεύασε, απέστειλε και τιμολόγησε το σχετικό εμπόρευμα– δεν είχε ενεργήσει μεν ως εισαγωγέας του σχετικού εμπορεύματος ούτε το είχε εκτελωνίσει για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία, πλην όμως είχε τέτοια πρόθεση, το δε εμπόρευμα πράγματι παραδόθηκε σε αυτήν;

3)      Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα: κατά την εφαρμογή του άρθρου 212α του τελωνειακού κώδικα σε περίπτωση γενέσεως τελωνειακής οφειλής δυνάμει του άρθρου 204, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα λόγω υπερβάσεως της προθεσμίας κατά το άρθρο 49, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα, δύναται να υποβληθεί τιμολόγιο αναλήψεως υποχρεώσεως και πιστοποιητικό αναλήψεως υποχρεώσεως για εξαγωγή κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχεία βʹ και γʹ, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 και του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχεία βʹ και γʹ, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013 ακόμη και εντός της ταχθείσας από την τελωνειακή αρχή προθεσμίας δυνάμει του άρθρου 53, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα;

4)      Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο τρίτο ερώτημα: αν το τιμολόγιο αναλήψεως υποχρεώσεως κατά το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 και το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013 αναφέρει αντί της εκτελεστικής αποφάσεως 2013/707 την απόφαση 2013/423, πληροί τις προϋποθέσεις του παραρτήματος ΙΙΙ, αριθ. 9, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 και του παραρτήματος 2, αριθ. 9, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013 στο πλαίσιο των δεδομένων της διαφοράς της κύριας δίκης και λαμβανομένων υπόψη των γενικών αρχών του δικαίου;

5)      Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο τέταρτο ερώτημα: κατά την εφαρμογή του άρθρου 212α του τελωνειακού κώδικα σε περίπτωση γενέσεως τελωνειακής οφειλής δυνάμει του άρθρου 204, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα λόγω υπερβάσεως της προθεσμίας κατά το άρθρο 49, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα, δύναται να υποβληθεί το τιμολόγιο αναλήψεως υποχρεώσεως κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 και του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013 ακόμη και κατά το στάδιο της διαδικασίας ένδικης προσφυγής κατά του καθορισμού της τελωνειακής οφειλής;»

28.      Γραπτές παρατηρήσεις κατέθεσαν η προσφεύγουσα της κύριας δίκης και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Επιπλέον, αμφότεροι οι ως άνω μετέχοντες στη διαδικασία ανέπτυξαν προφορικώς τις παρατηρήσεις τους κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση που διεξήχθη στις 31 Ιανουαρίου 2019.

V.      Ανάλυση

29.      Όπως μου ζητήθηκε από το Δικαστήριο, στις παρούσες προτάσεις οι παρατηρήσεις μου θα περιοριστούν στα τρία πρώτα προδικαστικά ερωτήματα του Finanzgericht Hamburg (φορολογικού δικαστηρίου Αμβούργου).

1.      Επί του πρώτου ερωτήματος

30.      Με το πρώτο προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί να διευκρινιστεί από το Δικαστήριο αν το άρθρο 212α του τελωνειακού κώδικα περιλαμβάνει την απαλλαγή από δασμό αντιντάμπινγκ και αντισταθμιστικό δασμό δυνάμει του άρθρου 3, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 ή του άρθρου 2, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013.

31.      Το πρώτο στοιχείο προκειμένου να απαντηθεί το συγκεκριμένο ερώτημα αποτυπώνεται τόσο στον εκτελεστικό κανονισμό 1238/2013 όσο και στον εκτελεστικό κανονισμό 1239/2013. Πράγματι, κατά το άρθρο 1, παράγραφος 3, των κανονισμών αυτών, «[α]ν δεν ορίζεται διαφορετικά, εφαρμόζονται οι διατάξεις που ισχύουν για τους τελωνειακούς δασμούς». Δεδομένου ότι ο εκτελεστικός κανονισμός 1238/2013 και ο εκτελεστικός κανονισμός 1239/2013 δεν εξαιρούν το άρθρο 212α από το πεδίο εφαρμογής τους, αυτό μπορεί να τύχει εφαρμογής.

32.      Ωστόσο, προκειμένου να τύχουν εφαρμογής οι απαλλαγές από τον δασμό αντιντάμπινγκ και τον αντισταθμιστικό δασμό οι οποίες προβλέπονται από τους εκτελεστικούς κανονισμούς, θα πρέπει να γίνει δεκτό ότι συνιστούν «ευνοϊκή δασμολογική μεταχείριση εμπορεύματος λόγω της φύσης ή του ιδιαίτερου προορισμού του, ατέλεια ή ολική ή μερική απαλλαγή από τους εισαγωγικούς ή τους εξαγωγικούς δασμούς, δυνάμει των άρθρων 21, 82, 145 ή 184 έως 187» (7) του τελωνειακού κώδικα.

33.      Συναφώς, θεωρώ ότι οι απαλλαγές από τον δασμό αντιντάμπινγκ και τον αντισταθμιστικό δασμό καλύπτονται, κατ’ αρχήν, από την έννοια της «ευνοϊκής δασμολογικής μεταχειρίσεως», ακόμη και αν δεν δικαιολογούνται από τη φύση ή τον ιδιαίτερο προορισμό των εμπορευμάτων. Η ερμηνεία αυτή είναι συνεπής με τον σκοπό του άρθρου 212α του τελωνειακού κώδικα και τον σκοπό του δασμού αντιντάμπινγκ και του αντισταθμιστικού δασμού. Καταλήγω στο συμπέρασμα αυτό για τους ακόλουθους λόγους.

34.      Πρώτον, όπως τονίζεται στην αιτιολογική σκέψη 12 του κανονισμού (ΕΚ) 82/97 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1996, που τροποποιεί τον κανονισμό 2913/92 (8), με τον οποίο παρεμβλήθηκε το αρχικό κείμενο του άρθρου 212α του τελωνειακού κώδικα, οι περιστάσεις υπό τις οποίες γεννάται η οφειλή ουδεμία επιρροή ασκούν στις περιπτώσεις που από το δίκαιο της Ένωσης προβλέπεται η χορήγηση ατέλειας ή απαλλαγής από τους εισαγωγικούς ή εξαγωγικούς δασμούς. Πράγματι, «όταν η κοινοτική νομοθεσία προβλέπει ατέλεια ή απαλλαγή από εισαγωγικούς ή εξαγωγικούς δασμούς, η ατέλεια ή απαλλαγή πρέπει να μπορεί να εφαρμόζεται πάντοτε, ανεξάρτητα από τους όρους γένεσης της οφειλής· […] στην περίπτωση που, σε μια τέτοια κατάσταση, δεν έχουν τηρηθεί οι τελωνειακές διαδικασίες, η επιβολή του κανονικού δασμού δεν κρίνεται ως ικανοποιητική κύρωση» (9). Δεύτερον, όπως υπενθύμισε η Επιτροπή, σκοπός του δασμού αντιντάμπινγκ και του αντισταθμιστικού δασμού είναι η αποτροπή ζημίας σε παραγωγικό κλάδο της Ένωσης και όχι η επιβολή κυρώσεων για παράβαση της τελωνειακής νομοθεσίας.

35.      Από την άλλη πλευρά, στοιχεί επίσης με το γράμμα του άρθρου 3, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 ή του άρθρου 2, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013, στα οποία χρησιμοποιείται η λέξη «απαλλάσσονται», ενώ το άρθρο 212α του τελωνειακού κώδικα αφορά την «ατέλεια ή απαλλαγή».

36.      Τέλος, θα μπορούσε επίσης να σημειωθεί ότι στην υπόθεση Isaac International (10), όπως υπενθύμισε το Δικαστήριο με την απόφασή του επί της υποθέσεως εκείνης, το εθνικό δικαστήριο εκκινεί από την παραδοχή ότι η απαλλαγή από δασμό αντιντάμπινγκ πρέπει να θεωρείται «ευνοϊκή δασμολογική μεταχείριση» κατά την έννοια του άρθρου 212α του εν λόγω κώδικα (11). Το Δικαστήριο δεν αμφισβήτησε την κρίση αυτή. Αντιθέτως, απάντησε στο ερώτημα που του τέθηκε το οποίο αφορούσε τους «άλλους όρους εφαρμογής» κατά την έννοια του άρθρου 212α του τελωνειακού κώδικα.

37.      Υπό το πρίσμα των ανωτέρω, προκύπτει ότι το άρθρο 212α του τελωνειακού κώδικα περιλαμβάνει την απαλλαγή από δασμό αντιντάμπινγκ και αντισταθμιστικό δασμό δυνάμει του άρθρου 3, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 ή του άρθρου 2, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013, υπό την προϋπόθεση ότι πληρούνται επίσης οι όροι που προβλέπονται από τους κανονισμούς αυτούς.

2.      Επί του δευτέρου ερωτήματος

38.      Με το δεύτερο προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ερωτά το Δικαστήριο αν, κατά την εφαρμογή του άρθρου 212α του τελωνειακού κώδικα σε περίπτωση γενέσεως τελωνειακής οφειλής δυνάμει του άρθρου 204, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα λόγω υπερβάσεως της προθεσμίας του άρθρου 49, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα, πληρούνται οι όροι του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 και του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013 όταν η εταιρία με την οποία είναι συνδεδεμένη η εταιρία που περιλαμβάνεται στο παράρτημα της εκτελεστικής αποφάσεως 2013/707 (η οποία κατασκεύασε, απέστειλε και τιμολόγησε τα σχετικά εμπορεύματα) ούτε ενήργησε ως εισαγωγέας των σχετικών εμπορευμάτων ούτε εξασφάλισε τη θέση τους σε ελεύθερη κυκλοφορία, αλλά είχε την πρόθεση να το πράξει και ήταν η εταιρία στην οποία πράγματι παραδόθηκαν τα εμπορεύματα.

39.      Κατ’ αρχάς, πρέπει να υπενθυμιστεί ότι η προσφεύγουσα είναι «ενδιαφερόμενος» κατά την έννοια του άρθρου 212α του τελωνειακού κώδικα. Πράγματι, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι η έννοια αυτή «πρέπει να νοείται, λαμβανομένου υπόψη του γράμματος της διατάξεως αυτής, ως αφορώσα κάθε πρόσωπο, φυσικό ή νομικό, που λογίζεται ως οφειλέτης τελωνειακής οφειλής δυνάμει ενός εκ των άρθρων 202 έως 205 του εν λόγω κώδικα» (12), όπερ συμβαίνει στην περίπτωση της Krohn & Schröder GmbH στην υπό κρίση υπόθεση.

40.      Φρονώ, ωστόσο, ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να δώσει καταφατική απάντηση στο δεύτερο ερώτημα.

41.      Πράγματι, όταν κατά το παρελθόν ζητήθηκε από το Δικαστήριο να ερμηνεύσει διάταξη παρόμοια με το άρθρο 3, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 και με το άρθρο 2, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013, το Δικαστήριο έκρινε ότι «η απαλλαγή από τους δασμούς αντιντάμπινγκ μπορεί να παρέχεται μόνον υπό ορισμένες προϋποθέσεις, σε ειδικώς προβλεπόμενες περιπτώσεις, και, επομένως, αποτελεί εξαίρεση από το κατά κανόνα ισχύον καθεστώς των δασμών αντιντάμπινγκ. Ως εκ τούτου, οι διατάξεις που προβλέπουν την απαλλαγή αυτή πρέπει να ερμηνεύονται συσταλτικά» (13).

42.      Κατά την πρώτη περίοδο του άρθρου 3, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 και του άρθρου 2, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013, η προϋπόθεση για την εφαρμογή της απαλλαγής από τον δασμό αντιντάμπινγκ ή τον αντισταθμιστικό δασμό είναι ότι τα επίμαχα εμπορεύματα έχουν διασαφιστεί για τη θέση τους σε ελεύθερη κυκλοφορία. Στην υπό κρίση υπόθεση, είναι σαφές ότι η προϋπόθεση αυτή δεν έχει τηρηθεί, δεδομένου ότι η επίμαχη τελωνειακή οφειλή απορρέει από το γεγονός ότι οι απαραίτητες διατυπώσεις προκειμένου τα εμπορεύματα να λάβουν νέο τελωνειακό προορισμό –όπως η θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία– δεν τηρήθηκαν εντός της προθεσμίας του άρθρου 49, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα.

43.      Υπό τις περιστάσεις αυτές, ακόμη και αν υποτεθεί ότι το άρθρο 3, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 και το άρθρο 2, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013 θα μπορούσαν να εφαρμοστούν βάσει του άρθρου 212α του τελωνειακού κώδικα χωρίς να πληρούται η ως άνω προϋπόθεση, απλώς και μόνο λόγω του γεγονότος ότι η τελωνειακή οφειλή γεννήθηκε δυνάμει του άρθρου 204 του τελωνειακού κώδικα, θα πρέπει επίσης να πληρούνται οι άλλοι όροι του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχεία αʹ έως δʹ, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 και του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχεία αʹ έως δʹ, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013.

44.      Ο πρώτος από τους όρους αυτούς είναι η εταιρία που περιλαμβάνεται στο παράρτημα της εκτελεστικής αποφάσεως 2013/707 να έχει κατασκευάσει, αποστείλει και τιμολογήσει απευθείας τα προαναφερθέντα προϊόντα, είτε σε συνδεδεμένες με αυτήν εταιρίες στην Ένωση, οι οποίες ενεργούν ως εισαγωγείς και εκτελωνίζουν τα εμπορεύματα για τη θέση τους σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Ένωση είτε στον πρώτο ανεξάρτητο πελάτη ο οποίος ενεργεί ως εισαγωγέας και εκτελωνίζει τα εμπορεύματα για τη θέση τους σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Ένωση. Για να το θέσω απλά, ο παραλήπτης πρέπει να ενεργεί ως εισαγωγέας και να εκτελωνίσει τα εμπορεύματα για τη θέση τους σε ελεύθερη κυκλοφορία.

45.      Στην υπό κρίση υπόθεση, η επιχείρηση που παρέλαβε τα εμπορεύματα δεν είναι ο εισαγωγέας και δεν τα εκτελώνισε για τη θέση τους σε ελεύθερη κυκλοφορία. Ακόμη και αν υποτεθεί ότι η προσφεύγουσα παρέλαβε τα εμπορεύματα για λογαριασμό του εισαγωγέα –όπως δήλωσε η ίδια κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση της 31ης Ιανουαρίου 2019–, παραμένει η υποχρέωση εκτελωνισμού των εμπορευμάτων για τη θέση ους σε ελεύθερη κυκλοφορία.

46.      Τα εμπορεύματα όχι μόνον δεν διασαφίστηκαν για τη θέση τους σε ελεύθερη κυκλοφορία αλλά φαίνεται ότι ούτε καν εκτελωνίστηκαν για τη θέση τους σε ελεύθερη κυκλοφορία (14). Το γεγονός ότι τα σχετικά εμπορεύματα θεωρήθηκαν «κοινοτικά εμπορεύματα» και παραδόθηκαν οφείλεται αποκλειστικά και μόνον στην εφαρμογή του άρθρου 866 του κανονισμού 2454/93.

47.      Εξάλλου, κατ’ αρχήν, προκειμένου να υπάρχει όφελος από την εν λόγω διάταξη, θα πρέπει, αφενός, η τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή να έχει γεννηθεί δυνάμει του άρθρου 204 του τελωνειακού κώδικα και, αφετέρου, να έχουν καταβληθεί οι εισαγωγικοί δασμοί. Στην υπό κρίση υπόθεση όμως, στην πραγματικότητα, αυτοί οι εισαγωγικοί δασμοί δεν καταβλήθηκαν. Το γεγονός ότι τα εμπορεύματα παραδόθηκαν στον τελικό παραλήπτη οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στη σύσταση της ζητηθείσας εγγυήσεως. Ερωτηθέντες επ’ αυτού οι μετέχοντες στην προδικαστική διαδικασία από μέλη του Δικαστηρίου κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση της 31ης Ιανουαρίου 2019, συμφώνησαν ότι η σύσταση εγγυήσεως δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι ισοδυναμεί με καταβολή εισαγωγικών δασμών.

48.      Εν συνόψει, στην υπό κρίση υπόθεση δεν πληρούνται ούτε η προϋπόθεση ούτε ο πρώτος όρος που επιβάλλεται από το άρθρο 3, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 και από το άρθρο 2, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013: οι εισαγωγές δεν διασαφίστηκαν για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία, η επιχείρηση που παρέλαβε τα εμπορεύματα δεν είναι ο εισαγωγέας και τα εμπορεύματα δεν παραδόθηκαν επισήμως για τη θέση τους σε ελεύθερη κυκλοφορία.

49.      Με άλλα λόγια, οι απαλλαγές που προβλέπονται από το άρθρο 3, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 και από το άρθρο 2, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013 θα είχαν εφαρμογή μόνον αν είχαν εφαρμογή διάφορες άλλες ρυθμίσεις και ορισμένα πλάσματα δικαίου –όπως, για παράδειγμα, αν η προσφεύγουσα εκλαμβανόταν ως ο εισαγωγέας και η σύσταση εγγυήσεως λογιζόταν ως καταβολή του εισαγωγικού δασμού σύμφωνα με το άρθρο 866 του κανονισμού 2454/93.

50.      Η κατ’ αυτόν τον τρόπο εφαρμογή της νομοθεσίας θα οδηγούσε, ουσιαστικά, σε στρέβλωση του άρθρου 3, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 και του άρθρου 2, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013 και θα ερχόταν σε πλήρη αντίθεση με τον προαναφερθέντα ερμηνευτικό κανόνα κατά τον οποίο διάταξη προβλέπουσα απαλλαγή από δασμό αντιντάμπινγκ πρέπει να ερμηνεύεται στενά (15).

51.      Εξάλλου, πρέπει να σημειωθεί ότι όροι όπως αυτοί που επιβάλλονται από το άρθρο 3, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 και από το άρθρο 2, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013 τίθενται «προκειμένου να παρέχεται στην Επιτροπή και στις τελωνειακές αρχές η δυνατότητα να διαπιστώνουν ότι, κατά την υποβολή στις αρμόδιες τελωνειακές αρχές αιτήματος για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία, οι εταιρίες τηρούν τις αναληφθείσες υποχρεώσεις τους. Αν δεν συντρέχουν οι ανωτέρω προϋποθέσεις, επιβάλλεται ο ενδεικνυόμενος δασμός αντιντάμπινγκ κατά την αποδοχή της δηλώσεως θέσεως σε ελεύθερη κυκλοφορία» (16).

52.      Όπως το Δικαστήριο έχει ήδη υπογραμμίσει στην απόφαση Isaac International (17), όρος ο οποίος παρέχει στις τελωνειακές αρχές τη δυνατότητα να εξακριβώσουν, κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών, ότι πληρούνται όλες οι απαιτήσεις σχετικά με την απαλλαγή από τους επίμαχους δασμούς αντιντάμπινγκ έχει ιδιαίτερη σημασία (18). Συνεπώς, η εφαρμογή του άρθρου 212α του τελωνειακού κώδικα δεν μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα ότι μια τέτοια απαλλαγή από δασμούς αντιντάμπινγκ μπορεί να χορηγηθεί ακόμη και χωρίς την τήρηση ενός τέτοιου όρου (19).

53.      Σε μια υπόθεση όπως η προκείμενη, φρονώ ότι οι όροι του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 και του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013 έχουν ιδιαίτερη σημασία. Η μη τήρηση των εν λόγω όρων ενισχύει το συμπέρασμα ότι η απαλλαγή από τον δασμό αντιντάμπινγκ απλώς δεν έχει εφαρμογή.

54.      Πράγματι, όπως σημείωσε η Επιτροπή με τις γραπτές της παρατηρήσεις (20), δεν μπορεί να αποκλεισθεί ότι η παρέμβαση τρίτου στη διαδικασία –όπως της προσφεύγουσας στην υπό κρίση υπόθεση– και η υπαγωγή στο καθεστώς των «κοινοτικών εμπορευμάτων» κατόπιν πράξεως άλλης από τη θέση των εμπορευμάτων «σε ελεύθερη κυκλοφορία» –όπως, για παράδειγμα, δυνάμει του άρθρου 866 του κανονισμού 2454/93– υπονομεύουν τη δυνατότητα να εξακριβωθεί η τήρηση των άλλων όρων του άρθρου 3, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 και του άρθρου 2, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013, τιθεμένων, κατά τον τρόπο αυτόν, των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης ενδεχομένως σε κίνδυνο.

55.      Υπό το πρίσμα των ανωτέρω εκτιμήσεων, θεωρώ ότι οφείλω να συναγάγω ότι, κατά την εφαρμογή του άρθρου 212α του τελωνειακού κώδικα, σε περίπτωση γενέσεως τελωνειακής οφειλής δυνάμει του άρθρου 204, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα, λόγω υπερβάσεως της προθεσμίας του άρθρου 49, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα, οι όροι του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 και του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013 δεν πληρούνται όταν εταιρία συνδεδεμένη με την εταιρία που περιλαμβάνεται στο παράρτημα της εκτελεστικής αποφάσεως 2013/707 (η οποία κατασκεύασε, απέστειλε και τιμολόγησε τα σχετικά εμπορεύματα) ούτε ενήργησε ως ο εισαγωγέας των σχετικών εμπορευμάτων ούτε διασφάλισε τη θέση τους σε ελεύθερη κυκλοφορία, ακόμη και αν είχε την πρόθεση να το πράξει και ήταν η εταιρία στην οποία πράγματι παραδόθηκαν τα εμπορεύματα.

3.      Επί του τρίτου ερωτήματος

56.      Το τρίτο προδικαστικό ερώτημα του αιτούντος δικαστηρίου τέθηκε μόνο σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα. Δεδομένου ότι αυτό δεν συμβαίνει εν προκειμένω, κατά την άποψή μου στο ερώτημα αυτό δεν είναι απαραίτητο να δοθεί απάντηση. Χάριν πληρότητας ωστόσο, προτείνω να το εξετάσουμε.

57.      Με το τρίτο προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί να διευκρινιστεί από το Δικαστήριο αν, κατά την εφαρμογή του άρθρου 212α του τελωνειακού κώδικα σε περίπτωση γενέσεως τελωνειακής οφειλής δυνάμει του άρθρου 204, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα λόγω υπερβάσεως της προθεσμίας του άρθρου 49, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα, το τιμολόγιο αναλήψεως υποχρεώσεως και το πιστοποιητικό αναλήψεως υποχρεώσεως για εξαγωγή κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχεία βʹ και γʹ, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 και του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχεία βʹ και γʹ, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013 μπορούν επίσης να προσκομιστούν εντός της ταχθείσας από την τελωνειακή αρχή προθεσμίας δυνάμει του άρθρου 53, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα.

58.      Όπως προανέφερα στο σημείο 41 των παρουσών προτάσεων, οι διατάξεις που προβλέπουν απαλλαγή από τους δασμούς αντιντάμπινγκ πρέπει να ερμηνεύονται στενά.

59.      Ωστόσο, όπως σημείωσε το αιτούν δικαστήριο, το Δικαστήριο έκρινε στην απόφαση Tigers ότι, στο πλαίσιο του άρθρου 78 του τελωνειακού κώδικα, επιτρέπεται η υποβολή νέων στοιχείων τα οποία δύνανται να λάβουν υπόψη οι τελωνειακές αρχές μετά την πραγματοποίηση της τελωνειακής διασαφήσεως (21).

60.      Φρονώ ότι η λύση αυτή έχει κατ’ αναλογία εφαρμογή επίσης στις διαφορές που ανακύπτουν δυνάμει του άρθρου 53 του τελωνειακού κώδικα. Έχω την άποψη αυτή για τους ακόλουθους λόγους.

61.      Πρώτον, από το γράμμα του άρθρου 3, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 και του άρθρου 2, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013 προκύπτει ότι, για να τύχουν της απαλλαγής από τον δασμό αντιντάμπινγκ και τον αντισταθμιστικό δασμό η οποία προβλέπεται στους εν λόγω κανονισμούς, οι εισαγωγές που διασαφίζονται για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία πρέπει να συνοδεύονται από τιμολόγιο αναλήψεως υποχρεώσεως και από πιστοποιητικό αναλήψεως υποχρεώσεως για εξαγωγή. Ωστόσο, το κείμενο αυτό ουδόλως προσδιορίζει το χρονικό σημείο στο οποίο πρέπει να προσκομίζεται το εν λόγω τιμολόγιο.

62.      Πράγματι, αν υποτεθεί ότι από τη συγκεκριμένη διατύπωση συνάγεται ότι η «σωστή» στιγμή είναι το χρονικό σημείο πραγματοποιήσεως της τελωνειακής διασαφήσεως, επισημαίνεται ότι, όπως υπογράμμισαν το Δικαστήριο και ο γενικός εισαγγελέας στην υπόθεση Tigers (22)όσον αφορά τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 412/2013 του Συμβουλίου, της 13ης Μαΐου 2013, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές επιτραπέζιων σκευών από κεραμευτική ύλη καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (23), ουδεμία άλλη διάταξη του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 ή του κανονισμού 1239/2013, αντιθέτως προς άλλους κανονισμούς αντιντάμπινγκ, εξειδικεύει το χρονικό σημείο στο οποίο πρέπει να προσκομιστούν στις τελωνειακές αρχές το τιμολόγιο αναλήψεως υποχρεώσεως και το πιστοποιητικό αναλήψεως υποχρεώσεως για εξαγωγή (24).

63.      Εξάλλου, μολονότι το άρθρο 62 του τελωνειακού κώδικα θεσπίζει έναν παρόμοιο κανόνα κατά τον οποίο «[σ]τη διασάφηση πρέπει να επισυνάπτονται όλα τα έγγραφα των οποίων η προσκόμιση είναι απαραίτητη για την εφαρμογή των διατάξεων που διέπουν το τελωνειακό καθεστώς για το οποίο γίνεται η διασάφηση των εμπορευμάτων», το Δικαστήριο έκρινε ότι «η εν λόγω διάταξη δεν προσδιορίζει τις συνέπειες που επέρχονται όταν τα συνημμένα στη διασάφηση έγγραφα […] δεν ανταποκρίνονται στις ισχύουσες απαιτήσεις» (25).

64.      Δεύτερον, ο χρόνος της τελωνειακής διασαφήσεως έχει σημασία μόνο στην περίπτωση που αναφέρουν το άρθρο 3, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 και το άρθρο 2, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013, δηλαδή στην περίπτωση κατά την οποία η τελωνειακή οφειλή γεννάται μετά τη διασάφηση για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία.

65.      Εν προκειμένω, δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Αν το Δικαστήριο δεχθεί ότι το άρθρο 212α του τελωνειακού κώδικα έχει εφαρμογή σε περίπτωση γενέσεως τελωνειακής οφειλής δυνάμει του άρθρου 204, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα, λόγω υπερβάσεως της προθεσμίας του άρθρου 49, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα, θα πρέπει να γίνει δεκτό ότι το χρονικό σημείο προσκομίσεως του τιμολογίου αναλήψεως υποχρεώσεως και του πιστοποιητικού αναλήψεως υποχρεώσεως για εξαγωγή δεν μπορεί να συμπίπτει με το χρονικό σημείο της διασαφήσεως. Όπως προανέφερα, στην υπό κρίση υπόθεση δεν συνέβη κάτι τέτοιο.

66.      Κατά συνέπεια, αφής στιγμής το άρθρο 53, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα επιτρέπει στις τελωνειακές αρχές –και μάλιστα τις υποχρεώνει– να λάβουν «κάθε απαραίτητο μέτρο […] προκειμένου να ρυθμιστεί η κατάσταση των εμπορευμάτων για τα οποία δεν έχουν ακόμα αρχίσει οι διατυπώσεις με σκοπό να δοθεί στα εμπορεύματα αυτά τελωνειακός προορισμός μέσα στις προθεσμίες που καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 49» (26), για να αποτραπεί οποιοσδήποτε κίνδυνος καταστρατηγήσεως θα πρέπει να επιτρέπεται η προσκόμιση του τιμολογίου αναλήψεως υποχρεώσεως και του πιστοποιητικού αναλήψεως υποχρεώσεως για εξαγωγή στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας, εντός της προθεσμίας που έταξαν οι τελωνειακές αρχές ή, το αργότερο, μέχρι την παράδοση των εμπορευμάτων.

67.      Η λογική αυτή είναι σύμφωνη με τον σκοπό των δασμών αντιντάμπινγκ και των αντισταθμιστικών δασμών ο οποίος, όπως προανέφερα στο σημείο 34 των παρουσών προτάσεων, είναι η αποφυγή ζημιών στον παραγωγικό κλάδο της Ένωσης και όχι η επιβολή κυρώσεων για παραβίαση της τελωνειακής νομοθεσίας. Ευρύτερα, η συγκεκριμένη λογική είναι σύμφωνη επίσης με τους σκοπούς του τελωνειακού κώδικα, ο οποίος, κατά την αιτιολογική του σκέψη 5, αποσκοπεί, μεταξύ άλλων, στην ορθή εφαρμογή των φορολογικών επιβαρύνσεων που αυτός προβλέπει (27).

68.      Υπό το πρίσμα των ανωτέρω εκτιμήσεων, νομίζω ότι, κατά την εφαρμογή του άρθρου 212α του τελωνειακού κώδικα σε περίπτωση γενέσεως τελωνειακής οφειλής δυνάμει του άρθρου 204, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα λόγω μη τηρήσεως της προθεσμίας του άρθρου 49, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα, επιτρέπεται η προσκόμιση του τιμολογίου αναλήψεως υποχρεώσεως και του πιστοποιητικού αναλήψεως υποχρεώσεως για εξαγωγή κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχεία βʹ και γʹ, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 και του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχεία βʹ και γʹ, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013, εντός της προθεσμίας που έταξαν οι τελωνειακές αρχές ή, το αργότερο, μέχρι την παράδοση των εμπορευμάτων.

VI.    Πρόταση

69.      Επομένως, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στα δύο πρώτα προδικαστικά ερωτήματα του Finanzgericht Hamburg (φορολογικού δικαστηρίου Αμβούργου, Γερμανία) ως εξής:

1)      Το άρθρο 212α του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, περιλαμβάνει την απαλλαγή από δασμό αντιντάμπινγκ και αντισταθμιστικό δασμό δυνάμει του άρθρου 3, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1238/2013 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 2013, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές φωτοβολταϊκών συστοιχιών κρυσταλλικού πυριτίου και βασικών συστατικών τους στοιχείων (π.χ. κυψελών), καταγωγής ή προέλευσης Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, και του άρθρου 2, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1239/2013 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 2013, για την επιβολή οριστικού αντισταθμιστικού δασμού σχετικά με τις εισαγωγές φωτοβολταϊκών συστοιχιών κρυσταλλικού πυριτίου και βασικών συστατικών στοιχείων (π.χ. κυψέλες) καταγωγής ή προέλευσης Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, υπό την προϋπόθεση ότι πληρούνται οι όροι που επιβάλλονται από τους εν λόγω κανονισμούς.

2)      Κατά την εφαρμογή του άρθρου 212α του τελωνειακού κώδικα σε περίπτωση γενέσεως τελωνειακής οφειλής δυνάμει του άρθρου 204, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα λόγω υπερβάσεως της προθεσμίας του άρθρου 49, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα, οι όροι του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 και του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013 δεν πληρούνται όταν εταιρία συνδεδεμένη με εταιρία που περιλαμβάνεται στο παράρτημα της εκτελεστικής αποφάσεως 2013/707/ΕΕ, της Επιτροπής, της 4ης Δεκεμβρίου 2013, για τη βεβαίωση της αποδοχής ανάληψης υποχρέωσης που προτάθηκε στο πλαίσιο των διαδικασιών αντιντάμπινγκ και κατά των επιδοτήσεων όσον αφορά τις εισαγωγές φωτοβολταϊκών συστοιχιών κρυσταλλικού πυριτίου και βασικών συστατικών στοιχείων (δηλαδή κυψελών) καταγωγής ή προέλευσης Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας κατά την περίοδο εφαρμογής των οριστικών μέτρων, (η οποία κατασκεύασε, απέστειλε και τιμολόγησε τα σχετικά εμπορεύματα) ούτε ενήργησε ως ο εισαγωγέας ούτε διασφάλισε τη θέση των εμπορευμάτων σε ελεύθερη κυκλοφορία, ακόμη και αν είχε την πρόθεση να το πράξει και είναι η εταιρία στην οποία πράγματι παραδόθηκαν τα εμπορεύματα.

70.      Στην περίπτωση που το Δικαστήριο δεν συνταχθεί με την άποψή μου επί του δευτέρου ερωτήματος, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στο τρίτο προδικαστικό ερώτημα του Finanzgericht Hamburg (φορολογικού δικαστηρίου Αμβούργου) ως εξής:

3)      Κατά την εφαρμογή του άρθρου 212α του τελωνειακού κώδικα σε περίπτωση γενέσεως τελωνειακής οφειλής δυνάμει του άρθρου 204, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα λόγω μη τηρήσεως της προθεσμίας του άρθρου 49, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα, επιτρέπεται η προσκόμιση του τιμολογίου αναλήψεως υποχρεώσεως και του πιστοποιητικού αναλήψεως υποχρεώσεως για εξαγωγή, κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχεία βʹ και γʹ, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 και του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχεία βʹ και γʹ, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013, εντός της προθεσμίας που έταξαν οι τελωνειακές αρχές ή, το αργότερο, μέχρι την παράδοση των εμπορευμάτων.


1      Γλώσσα του πρωτοτύπου: η αγγλική.


2      ΕΕ 1992, L 302, σ. 1.


3      ΕΕ 2013, L 325, σ. 1.


4      ΕΕ 2013, L 325, σ. 66.


5      ΕΕ 1993, L 253, σ. 1.


6      ΕΕ 2013, L 209, σ. 26.


7      Άρθρο 212α του τελωνειακού κώδικα.


8      ΕΕ 1997, L 17, σ. 1.


9      Αιτιολογική σκέψη 12 του κανονισμού 82/97.


10      Απόφαση της 29ης Ιουλίου 2010 (C-371/09, EU:C:2010:458).


11      Πρβλ. απόφαση της 29ης Ιουλίου 2010, Isaac International (C-371/09, EU:C:2010:458, σκέψη 40).


12      Απόφαση της 25ης Ιανουαρίου 2017, Ultra-Brag AG (C-679/15, EU:C:2017:40, σκέψη 38).


13      Απόφαση της 17ης Σεπτεμβρίου 2014, Baltic Agro (C-3/13, EU:C:2014:2227, σκέψη 24, η υπογράμμιση δική μου). Ο ίδιος ερμηνευτικός κανόνας έχει εφαρμογή όσον αφορά το ίδιο το άρθρο 212α του τελωνειακού κώδικα (πρβλ. απόφαση της 29ης Ιουλίου 2010, Isaac International, C-371/09, EU:C:2010:458, σκέψη 42).


14      Κατά τη διευκρίνιση που δόθηκε από την Επιτροπή κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση της 31ης Ιανουαρίου 2019, τα εμπορεύματα θα εκτελωνιστούν αναδρομικά για τη θέση τους σε ελεύθερη κυκλοφορία μετά το πέρας της ένδικης διαδικασίας, εφόσον καταβληθούν οι σχετικοί εισαγωγικοί δασμοί.


15      Πρβλ. απόφαση της 17ης Σεπτεμβρίου 2014, Baltic Agro (C-3/13, EU:C:2014:2227, σκέψη 24).


16      Απόφαση της 17ης Σεπτεμβρίου 2014, Baltic Agro (C-3/13, EU:C:2014:2227, σκέψη 29). Μολονότι ο κανονισμός 1238/2013 και ο κανονισμός 1239/2013 δεν έχουν την ίδια αιτιολογική σκέψη με αυτήν στην οποία το Δικαστήριο στήριξε την ερμηνεία του στην απόφαση Baltic Agro, οι προϋποθέσεις που τίθενται για τη χορήγηση της απαλλαγής είναι παρεμφερείς.


17      Απόφαση της 29ης Ιουλίου 2010 (C-371/09, EU:C:2010:458).


18      Πρβλ. απόφαση της 29ης Ιουλίου 2010, Isaac International (C-371/09, EU:C:2010:458, σκέψη 43).


19      Πρβλ. απόφαση της 29ης Ιουλίου 2010, Isaac International (C-371/09, EU:C:2010:458, σκέψη 44).


20      Πρβλ. σημεία 45 και 49 των γραπτών παρατηρήσεων της Επιτροπής.


21      Απόφαση της 12ης Οκτωβρίου 2017, Tigers (C-156/16, EU:C:2017:754, σκέψη 31).


22      Πρβλ. απόφαση της 12ης Οκτωβρίου 2017, Tigers (C-156/16, EU:C:2017:754, σκέψη 25), και προτάσεις του γενικού εισαγγελέα P. Mengozzi στην υπόθεση Tigers (C-156/16, EU:C:2017:474, σημείο 60).


23      ΕΕ 2013, L 131, σ. 1.


24      Στον κανονισμό που παραθέτει ο γενικός εισαγγελέας P. Mengozzi στις προτάσεις του στην υπόθεση Tigers (C-156/16, EU:C:2017:474), η σχετική διάταξη ορίζει ότι, «[ό]ταν υποβάλλεται η διασάφηση για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία, η απαλλαγή από το δασμό υπόκειται στην προσκόμιση στις τελωνειακές υπηρεσίες των κρατών μελών, έγκυρου και αυθεντικού πιστοποιητικού παραγωγής που εκδίδεται από μία από τις εταιρίες που απαριθμούνται στην παράγραφο 4» (η υπογράμμιση δική μου) (άρθρο 2, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 2320/97 του Συμβουλίου, της 17ης Νοεμβρίου 1997, για την επιβολή οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων σωλήνων χωρίς συγκόλληση από σίδηρο ή μη κραματοποιημένο χάλυβα, καταγωγής Ουγγαρίας, Πολωνίας, Ρωσίας, Τσεχικής Δημοκρατίας, Ρουμανίας και Σλοβακικής Δημοκρατίας, για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1189/93 και για την περίπτωση της διαδικασίας όσον αφορά τις εισαγωγές καταγωγής Δημοκρατίας της Κροατίας) (ΕΕ 1997, L 322, σ. 1).


25      Απόφαση της 12ης Οκτωβρίου 2017, Tigers (C-156/16, EU:C:2017:754, σκέψη 28).


26      Η υπογράμμιση δική μου.


27      Πρβλ. προτάσεις του γενικού εισαγγελέα P. Mengozzi στην υπόθεση Tigers (C‑156/16, EU:C:2017:474, σημείο 52 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).