Language of document : ECLI:EU:T:2019:379

Προσωρινό κείμενο

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (όγδοο τμήμα)

της 6ης Ιουνίου 2019 (*)

«Κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα – Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας – Επέκταση της προστασίας διεθνούς καταχωρίσεως στην Ευρωπαϊκή Ένωση – Καταχωρισμένο κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα που απεικονίζει το όχημα VW Caddy – Προγενέστερο κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα – Λόγος ακυρότητας – Ατομικός χαρακτήρας – Ενημερωμένος χρήστης – Διαφορετική συνολική εντύπωση – Άρθρο 6 και άρθρο 25, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού (ΕΚ) 6/2002 – Βάρος αποδείξεως που φέρει ο αιτών την κήρυξη ακυρότητας – Απαιτήσεις σχετικά με την αναπαραγωγή του προγενέστερου σχεδίου ή υποδείγματος»

Στην υπόθεση T‑192/18,

Rietze GmbH & Co. KG, με έδρα το Altdorf (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον M. Krogmann, δικηγόρο,

προσφεύγουσα,

κατά

Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO), εκπροσωπούμενου από τον S. Hanne,

καθού,

αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO και παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου:

Volkswagen AG, με έδρα το Wolfsburg (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον C. Klawitter, δικηγόρο,

με αντικείμενο προσφυγή κατά της αποφάσεως του τρίτου τμήματος προσφυγών του EUIPO, της 11ης Ιανουαρίου 2018 (υπόθεση R 1244/2016‑3), σχετικά με διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας μεταξύ της Rietze και της Volkswagen,

ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (όγδοο τμήμα),

συγκείμενο από τους A. M. Collins (εισηγητή), πρόεδρο, M. Kancheva και G. De Baere, δικαστές,

γραμματέας: R. Ūkelytė, διοικητική υπάλληλος,

έχοντας υπόψη το δικόγραφο της προσφυγής που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 16 Μαρτίου 2018,

έχοντας υπόψη το υπόμνημα αντικρούσεως του EUIPO που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 31 Μαΐου 2018,

έχοντας υπόψη το υπόμνημα αντικρούσεως της παρεμβαίνουσας που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 29 Μαΐου 2018,

κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 24ης Ιανουαρίου 2019,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

 Ιστορικό της διαφοράς

1        Η παρεμβαίνουσα, Volkswagen AG, είναι δικαιούχος διεθνούς καταχωρίσεως με ισχύ στην Ευρωπαϊκή Ένωση του σχεδίου ή υποδείγματος που κατατέθηκε την 1η Φεβρουαρίου 2010 και καταχωρίσθηκε την ίδια ημέρα με τον αριθμό DM/073118‑3 στο διεθνές γραφείο του Παγκόσμιου Οργανισμού Διανοητικής Ιδιοκτησίας (ΠΟΔΙ), δημοσιεύθηκε δε στο Δελτίο του διεθνούς γραφείου του ΠΟΔΙ στις 31 Οκτωβρίου 2010 (στο εξής: επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα).

2        Τα προϊόντα στα οποία προορίζεται να εφαρμοσθεί το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα υπάγονται στην κλάση 12‑08 κατά την έννοια του Διακανονισμού του Λοκάρνο, της 8ης Οκτωβρίου 1968, για τη διεθνή ταξινόμηση των βιομηχανικών σχεδίων και υποδειγμάτων, όπως έχει τροποποιηθεί, και αντιστοιχούν στην ακόλουθη περιγραφή: «Οχήματα με κινητήρα». Το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα απεικονίζεται ως ακολούθως:


Image not found


Image not found



Image not found

Όψη 1

Όψη 2

Όψη 3


Image not found


Image not found


Image not found

Όψη 4

Όψη 5

Όψη 6


Image not found


Image not found


Image not found

Όψη 7

Όψη 8

Όψη 9


Image not found


Όψη 10


3        Στις 5 Ιανουαρίου 2015 η προσφεύγουσα, Rietze GmbH & Co. KG, η οποία εμπορεύεται μινιατούρες αυτοκινήτων, υπέβαλε αίτηση στο Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO), ζητώντας να κηρυχθούν άκυρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση τα αποτελέσματα του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος, βάσει του άρθρου 106στ του κανονισμού (ΕΚ) 6/2002 του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2001, για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα (ΕΕ 2002, L 3, σ. 1), σε συνδυασμό με το άρθρο 25, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του ίδιου αυτού κανονισμού, με την αιτιολογία ότι το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα δεν είναι νέο, σύμφωνα με το άρθρο 5 του κανονισμού αυτού, και δεν διαθέτει ατομικό χαρακτήρα, σύμφωνα με το άρθρο 6 του εν λόγω κανονισμού.

4        Προς στήριξη του ακυρωτικού της αιτήματος, η προσφεύγουσα προέβαλε ότι το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα είναι σχέδιο ή υπόδειγμα που προσδιορίζει το όχημα πολλαπλών χρήσεων VW Caddy, το οποίο διατέθηκε στην αγορά από την παρεμβαίνουσα το 2011. Προκειμένου να αποδείξει τη γνωστοποίηση προγενέστερου σχεδίου ή υποδείγματος, η προσφεύγουσα παρέπεμψε σε προηγούμενο μοντέλο του οχήματος αυτού, δηλαδή το μοντέλο VW Caddy (2K) Life, το οποίο διατέθηκε στην αγορά από την παρεμβαίνουσα το 2004. Η προσφεύγουσα στήριξε το αίτημά της, μεταξύ άλλων, στο κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα αριθ. 49895‑0002, του οποίου η καταχώριση ζητήθηκε από την παρεμβαίνουσα στις 7 Ιουλίου 2003 και δημοσιεύθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2003 (στο εξής: προγενέστερο σχέδιο ή υπόδειγμα)..

5        Με απόφαση της 20ής Ιουνίου 2016, το τμήμα ακυρώσεων του EUIPO κήρυξε άκυρο το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα λόγω ελλείψεως ατομικού χαρακτήρα, σύμφωνα με το άρθρο 6 του κανονισμού 6/2002.

6        Στις 7 Ιουλίου 2016 η παρεμβαίνουσα άσκησε προσφυγή, βάσει των άρθρων 55 έως 60 του κανονισμού 6/2002, κατά της αποφάσεως του τμήματος ακυρώσεων.

7        Με απόφαση της 11ης Ιανουαρίου 2018 (υπόθεση R 1244/2016‑3) (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση), το τρίτο τμήμα προσφυγών του EUIPO έκανε δεκτή την προσφυγή, ακυρώνοντας την απόφαση του τμήματος ακυρώσεων και απορρίπτοντας την αίτηση κηρύξεως ακυρότητας του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος. Έκρινε ότι το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα είναι νέο κατά την έννοια του άρθρου 5 του κανονισμού 6/2002 και ότι διαθέτει ατομικό χαρακτήρα κατά την έννοια του άρθρου 6 του εν λόγω κανονισμού.

 Αιτήματα των διαδίκων

8        Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

–        να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

–        να κηρύξει άκυρο το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα·

–        να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.

9        Το EUIPO και η παρεμβαίνουσα ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

–        να απορρίψει την προσφυγή·

–        να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.

 Σκεπτικό

10      Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει έναν και μοναδικό λόγο ακυρώσεως, ο οποίος στηρίζεται σε παράβαση του άρθρου 25, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 6/2002, σε συνδυασμό με το άρθρο 4, παράγραφος 1, και το άρθρο 6 του ίδιου κανονισμού. Κατ’ ουσίαν, η προσφεύγουσα προσάπτει στο τμήμα προσφυγών ότι έκρινε ότι το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα έχει ατομικό χαρακτήρα με το σκεπτικό ότι η συνολική εντύπωση που προκαλεί στον ενημερωμένο χρήστη διαφέρει από τη συνολική εντύπωση που δημιουργεί στον ίδιο αυτό χρήστη το προγενέστερο σχέδιο ή υπόδειγμα.

11      Ο μοναδικός αυτός λόγος ακυρώσεως διαρθρώνεται σε τέσσερα σκέλη. Πρώτον, το τμήμα προσφυγών εσφαλμένως αρκέστηκε στην απλή απαρίθμηση των υποτιθέμενων διαφορών μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σχεδίων ή υποδειγμάτων, χωρίς να προβεί σε στάθμισή τους και χωρίς να διακρίνει μεταξύ των αισθητικών και των τεχνικών χαρακτηριστικών. Δεύτερον, το τμήμα προσφυγών θεώρησε ότι ο ενημερωμένος χρήστης επιδεικνύει υπέρμετρα υψηλό βαθμό προσοχής και, ως εκ τούτου, απέδωσε υπερβολική σημασία στις διαφορές μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σχεδίων ή υποδειγμάτων. Τρίτον, το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη όσον αφορά την εκτίμηση της ελευθερίας του δημιουργού. Τέταρτον και τελευταίον, το τμήμα προσφυγών παρέλειψε να λάβει υπόψη ορισμένα αποδεικτικά στοιχεία.

12      Το EUIPO και η παρεμβαίνουσα αμφισβητούν τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας.

13      Προκαταρκτικώς, υπενθυμίζεται ότι ο κανονισμός (ΕΚ) 1891/2006 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 6/2002 και (ΕΚ) αριθ. 40/94 ώστε να τεθεί σε ισχύ η προσχώρηση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στην Πράξη της Γενεύης του Διακανονισμού της Χάγης για τη διεθνή καταχώριση των βιομηχανικών σχεδίων και υποδειγμάτων (ΕΕ 2006, L 386, σ. 14), εισήγαγε στον κανονισμό 6/2002 τον τίτλο XIα, ο οποίος περιλαμβάνει τα άρθρα 106α έως 106στ.

14      Δυνάμει του άρθρου 106α του κανονισμού 6/2002, οποιαδήποτε καταγραφή διεθνούς καταχώρισης στην οποία προσδιορίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση στο διεθνές μητρώο που τηρεί το διεθνές γραφείο του ΠΟΔΙ παράγει το ίδιο αποτέλεσμα όπως εάν είχε γίνει στο μητρώο κοινοτικών σχεδίων και υποδειγμάτων του EUIPO, και οποιαδήποτε δημοσίευση διεθνούς καταχώρισης στην οποία προσδιορίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση στο Δελτίο του διεθνούς γραφείου του ΠΟΔΙ παράγει το ίδιο αποτέλεσμα όπως εάν είχε δημοσιευθεί στο Δελτίο Κοινοτικών Σχεδίων και Υποδειγμάτων.

15      Το άρθρο 106στ του κανονισμού 6/2002 ορίζει ότι τα αποτελέσματα μιας διεθνούς καταχώρισης στην Ένωση μπορούν να κηρυχθούν άκυρα εν μέρει ή στο σύνολό τους από το EUIPO, σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στους τίτλους VI και VII του κανονισμού 6/2002.

16      Το άρθρο 25, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 6/2002 ορίζει ότι το κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα μπορεί να κηρυχθεί άκυρο μόνον αν δεν πληροί τις προϋποθέσεις των άρθρων 4 έως 9 του ίδιου κανονισμού.

17      Κατά το άρθρο 4 του κανονισμού 6/2002, το σχέδιο ή υπόδειγμα προστατεύεται ως κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα εφόσον είναι νέο και έχει ατομικό χαρακτήρα.

18      Κατά το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 6/2002, ο ατομικός χαρακτήρας πρέπει να εκτιμάται, στην περίπτωση καταχωρισμένου κοινοτικού σχεδίου ή υποδείγματος, υπό το πρίσμα της συνολικής εντύπωσης που προκαλεί στον ενημερωμένο χρήστη, η οποία πρέπει να είναι διαφορετική από εκείνη που προκαλεί κάθε σχέδιο ή υπόδειγμα που έχει διατεθεί στο κοινό πριν από την ημερομηνία κατάθεσης της αίτησης για την καταχώριση ή, εάν διεκδικείται προτεραιότητα, πριν από την ημερομηνία προτεραιότητας. Το άρθρο 6, παράγραφος 2, του κανονισμού 6/2002 ορίζει ότι, για την εκτίμηση αυτή, λαμβάνεται υπόψη ο βαθμός της ελευθερίας του δημιουργού κατά την εκπόνηση του σχεδίου ή υποδείγματος.

19      Επομένως, ο ατομικός χαρακτήρας σχεδίου ή υποδείγματος προκύπτει από τη διαφορετική συνολική εντύπωση, ή την εντύπωση «καινοφανούς», που αυτό δημιουργεί στον ενημερωμένο χρήστη σε σχέση με οποιοδήποτε προγενέστερο από το σύνολο των υπαρχόντων σχεδίων ή υποδειγμάτων, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη διαφορές οι οποίες, καίτοι υπερβαίνουν επουσιώδεις λεπτομέρειες, δεν είναι πάντως αρκετά έντονες ώστε να επηρεάσουν την εν λόγω συνολική εντύπωση, αλλά λαμβανομένων υπόψη των διαφορών οι οποίες είναι αρκετά έντονες ώστε να δημιουργήσουν διαφορετική συνολική εντύπωση [βλ. απόφαση της 7ης Νοεμβρίου 2013, Budziewska κατά ΓΕΕΑ – Puma (Αιλουροειδές που αναπηδά), T‑666/11, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2013:584, σκέψη 29 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία].

20      Κατά την εκτίμηση του κατά πόσον ένα σχέδιο ή υπόδειγμα έχει ατομικό χαρακτήρα σε σχέση με οποιοδήποτε προγενέστερο από το σύνολο των υπαρχόντων σχεδίων ή υποδειγμάτων, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη η φύση του προϊόντος στο οποίο έχει εφαρμοσθεί ή ενσωματωθεί το σχέδιο ή υπόδειγμα και, ιδίως, ο βιομηχανικός κλάδος στον οποίο εντάσσεται, ο βαθμός ελευθερίας του δημιουργού κατά την εκπόνηση του σχεδίου ή υποδείγματος, ο ενδεχόμενος κορεσμός της τεχνολογικής εξελίξεως, που είναι δυνατόν να καθιστά τον ενημερωμένο χρήστη πιο ευαίσθητο ως προς τις διαφορές μεταξύ των σχεδίων ή υποδειγμάτων που αποτελούν αντικείμενο συγκρίσεως, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιείται το οικείο προϊόν, ιδίως σε συνάρτηση με τους χειρισμούς στους οποίους αυτό υποβάλλεται συνήθως κατά τη χρήση του (βλ. απόφαση της 7ης Νοεμβρίου 2013, Αιλουροειδές που αναπηδά, T‑666/11, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2013:584, σκέψη 31 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).

21      Τέλος, επισημαίνεται ότι η νομιμότητα των αποφάσεων των τμημάτων προσφυγών πρέπει να εκτιμάται αποκλειστικά υπό το πρίσμα του κανονισμού 6/2002, όπως έχει ερμηνευθεί από τον δικαστή της Ένωσης, και όχι βάσει της εθνικής νομολογίας, ακόμη και αν αυτή στηρίζεται σε διατάξεις ανάλογες με αυτές του εν λόγω κανονισμού [βλ. απόφαση της 4ης Ιουλίου 2017, Murphy κατά EUIPO – Nike Innovate (Περικάρπιο ηλεκτρονικού ρολογιού), T‑90/16, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2017:464, σκέψη 72 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία].

22      Τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας πρέπει να εξεταστούν υπό το πρίσμα αυτών ακριβώς των εκτιμήσεων.

23      Πρώτα θα εξεταστεί το δεύτερο σκέλος του μοναδικού λόγου ακυρώσεως, το οποίο αφορά τον βαθμό προσοχής του ενημερωμένου χρήστη, έπειτα το πρώτο σκέλος, το οποίο αφορά την εκτίμηση της συνολικής εντύπωσης που δημιουργούν στον εν λόγω χρήστη τα αντιπαρατιθέμενα σχέδια ή υποδείγματα, και εν συνεχεία το τρίτο και το τέταρτο σκέλος του μοναδικού λόγου ακυρώσεως.

 Επί του δεύτερου σκέλους του μοναδικού λόγου ακυρώσεως, σχετικά με τον βαθμό προσοχής του ενημερωμένου χρήστη

24      Κατά την προσφεύγουσα, το τμήμα προσφυγών θεώρησε δεδομένο ότι ο ενημερωμένος χρήστης επιδεικνύει υπέρμετρα υψηλό βαθμό προσοχής και, ως εκ τούτου, απέδωσε υπερβολική σημασία στις διαφορές μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σχεδίων ή υποδειγμάτων.

25      Καταρχάς, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι ο ενημερωμένος χρήστης δεν είναι σε θέση να διακρίνει, πέραν της εμπειρίας που έχει συσσωρεύσει λόγω της χρήσης του προϊόντος στο οποίο ενσωματώνεται το σχέδιο ή υπόδειγμα, μεταξύ των στοιχείων της εμφάνισης που υπαγορεύονται από την τεχνική λειτουργία και εκείνων που είναι αυθαίρετα. Οι διαφορές μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σχεδίων ή υποδειγμάτων τις οποίες παρέθεσε το τμήμα προσφυγών αφορούν τεχνικές λεπτομέρειες που δεν δύναται να αντιληφθεί ένα πρόσωπο το οποίο διαθέτει ορισμένο βαθμό γνώσης ως προς τα στοιχεία που συνήθως περιλαμβάνουν τα αυτοκίνητα οχήματα. Αυτό ισχύει, για παράδειγμα, όσον αφορά τους προφυλακτήρες, τους φανούς, τους δείκτες κατεύθυνσης (φλας) και τις πίσω πόρτες.

26      Στη συνέχεια, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι ο ενημερωμένος χρήστης αποδίδει λιγότερη σημασία στις διαφορές μεταξύ διαδοχικών μοντέλων οχημάτων του ίδιου κατασκευαστή σε σχέση με τις διαφορές μεταξύ μοντέλων οχημάτων διαφορετικών κατασκευαστών. Όσον αφορά τα μοντέλα οχημάτων του ίδιου κατασκευαστή, ο ενημερωμένος χρήστης προσέχει λιγότερο τον σχεδιασμό (ντιζάιν) και περισσότερο τις τεχνικές καινοτομίες και βελτιώσεις στον τομέα της ασφάλειας, των επιδόσεων και της άνεσης στην οδήγηση. Επιπλέον, αφενός, η απόφαση του αγοραστή να αγοράσει ένα VW Caddy δεν στηρίζεται στη σύγκριση του οχήματος αυτού με τις προηγούμενες εκδόσεις, αλλά στη σύγκρισή του με τα οχήματα άλλων κατασκευαστών. Προς στήριξη του επιχειρήματος αυτού, η προσφεύγουσα παραπέμπει στην απόφαση του τμήματος ακυρώσεων της 13ης Σεπτεμβρίου 2016 στην υπ’ αριθ. ICD 9742 διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας. Αφετέρου, η επιτυχία του VW Caddy δεν στηρίζεται στην εμφάνισή του αλλά στην αξιοπιστία του.

27      Τέλος, η προσφεύγουσα στηρίζεται σε ένα άρθρο δημοσιευθέν σε γερμανικό περιοδικό αυτοκινήτου, όπου τονίζεται ότι δεν υπάρχουν διαφορές μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σχεδίων ή υποδειγμάτων. Η προσφεύγουσα προσάπτει στο τμήμα προσφυγών ότι παρανόησε το περιεχόμενο του εν λόγω άρθρου, επισημαίνοντας ότι αυτό περιέχει συγκεκριμένα στοιχεία σχετικά με την αντίληψη του ενημερωμένου χρήστη.

28      Υπενθυμίζεται ότι, κατά πάγια νομολογία, η ιδιότητα του «χρήστη» συνεπάγεται ότι το οικείο πρόσωπο χρησιμοποιεί το προϊόν στο οποίο είναι ενσωματωμένο το σχέδιο ή υπόδειγμα σύμφωνα με τον σκοπό για τον οποίο προορίζεται το προϊόν αυτό. Ο προσδιορισμός «ενημερωμένος» προϋποθέτει επιπλέον ότι, χωρίς να είναι σχεδιαστής ή ειδικός τεχνικός, ο χρήστης γνωρίζει τα διάφορα σχέδια ή υποδείγματα που υπάρχουν στον οικείο τομέα, διαθέτει ορισμένες γνώσεις ως προς τα στοιχεία που κατά κανόνα περιλαμβάνουν τα εν λόγω σχέδια ή υποδείγματα, και, λόγω του ενδιαφέροντός του για τα εν λόγω προϊόντα, επιδεικνύει σχετικά υψηλότερο βαθμό προσοχής όταν τα χρησιμοποιεί (απόφαση της 20ής Οκτωβρίου 2011, PepsiCo κατά Grupo Promer Mon Graphic, C‑281/10 P, EU:C:2011:679, σκέψη 59 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία, και απόφαση της 22ας Ιουνίου 2010, Shenzhen Taiden κατά ΓΕΕΑ – Bosch Security Systems (Εξοπλισμός επικοινωνιών), T‑153/08, EU:T:2010:248, σκέψεις 46 και 47].

29      Η έννοια του ενημερωμένου χρήστη πρέπει να νοείται ως ενδιάμεση έννοια μεταξύ εκείνης του μέσου καταναλωτή που απαντά στο δίκαιο των σημάτων, από τον οποίο δεν απαιτείται καμία ειδική γνώση και ο οποίος, κατά κανόνα, δεν προβαίνει σε άμεση σύγκριση των αντιπαρατιθέμενων σημάτων, και του ειδικού του κλάδου, ο οποίος διαθέτει ειδικές τεχνικές γνώσεις. Ως εκ τούτου, με τον όρο «ενημερωμένος χρήστης» νοείται ο χρήστης που δεν επιδεικνύει μετρίου βαθμού προσοχή αλλά ιδιαίτερη επιμέλεια, είτε λόγω της προσωπικής του εμπειρίας είτε λόγω του ευρέος πεδίου γνώσεων που διαθέτει στον οικείο τομέα (απόφαση της 20ής Οκτωβρίου 2011, PepsiCo κατά Grupo Promer Mon Graphic, C‑281/10 P, EU:C:2011:679, σκέψη 53).

30      Τέλος, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι, εξ ορισμού, ο ενημερωμένος χρήστης θα προβεί σε άμεση σύγκριση μεταξύ του προγενέστερου και του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος, εφόσον τούτο είναι δυνατό (πρβλ. απόφαση της 18ης Οκτωβρίου 2012, Neuman και Α. Galdeano del Sel κατά Baena Grupo, C‑101/11 P και C‑102/11 P, EU:C:2012:641, σκέψη 54 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).

31      Εν προκειμένω, με τα σημεία 18 και 20 της προσβαλλόμενης απόφασης, το τμήμα προσφυγών περιέγραψε τον ενημερωμένο χρήστη ως ένα πρόσωπο το οποίο, χωρίς να είναι σχεδιαστής ή ειδικός τεχνικός, γνωρίζει διάφορα σχέδια ή υποδείγματα που υπάρχουν στον τομέα των αυτοκινήτων οχημάτων, διαθέτει ορισμένες γνώσεις ως προς τα χαρακτηριστικά που κατά κανόνα περιλαμβάνουν τα εν λόγω αυτοκίνητα ή οχήματα, και, λόγω του ενδιαφέροντός του για τα οικεία προϊόντα, επιδεικνύει σχετικά υψηλότερο βαθμό προσοχής όταν τα χρησιμοποιεί. Ο ενημερωμένος χρήστης οχημάτων αυτοκινήτων είναι ένα πρόσωπο που ενδιαφέρεται για τα εν λόγω οχήματα, τα οδηγεί και τα χρησιμοποιεί και, μέσω της ανάγνωσης σχετικών περιοδικών, καθώς και επισκέψεων σε εκθέσεις και αντιπροσωπείες αυτοκινήτων, είναι εξοικειωμένος με τα μοντέλα που είναι διαθέσιμα στην αγορά. Έχει επίγνωση του γεγονότος ότι οι κατασκευαστές εκσυγχρονίζουν τακτικά τα μοντέλα που είναι καθιερωμένα στην αγορά, τόσο σε τεχνικό επίπεδο όσο και ως προς την εμφάνισή τους. Γνωρίζει επίσης ότι αυτή η «συντήρηση των μοντέλων» αποσκοπεί στην εφαρμογή ορισμένων τάσεων στη μόδα, χωρίς ωστόσο να εγκαταλείπονται εντελώς τα χαρακτηριστικά της εμφάνισης του οικείου μοντέλου οχήματος. Κατά το τμήμα προσφυγών, καμία από τις διαφορές που απαριθμούνται στις σκέψεις 40 έως 42 κατωτέρω δεν διαλανθάνει την προσοχή του ως άνω περιγραφόμενου ενημερωμένου χρήστη.

32      Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας δεν θέτουν υπό αμφισβήτηση την εκτίμηση του τμήματος προσφυγών σχετικά με τον βαθμό της ως άνω περιγραφόμενης προσοχής του ενημερωμένου χρήστη.

33      Πρέπει να απορριφθεί, καταρχάς, το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι ο ενημερωμένος χρήστης δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί τις διαφορές που διαπίστωσε το τμήμα προσφυγών σχετικά με τους προφυλακτήρες, τους φανούς, τους δείκτες κατεύθυνσης (φλας) και τις πίσω πόρτες, για τον λόγο ότι οι διαφορές αυτές άπτονται τεχνικών λεπτομερειών. Αφενός, το τμήμα προσφυγών δεν έκανε λόγο για διαφορές σχετικές με τους δείκτες κατεύθυνσης (φλας) των αντιπαρατιθέμενων σχεδίων ή υποδειγμάτων. Αφετέρου, από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι οι διαφορές που διαπίστωσε το τμήμα προσφυγών όσον αφορά τους προφυλακτήρες, τους φανούς και τις πίσω πόρτες αφορούν την εμφάνισή τους και όχι τις τεχνικές τους λεπτομέρειες. Επομένως, ο ενημερωμένος χρήστης είναι σε θέση να αντιληφθεί τις διαφορές αυτές. Το γεγονός ότι η τροποποίηση ορισμένων από αυτά τα εξαρτήματα μπορεί να αντικατοπτρίζεται και σε τεχνικό επίπεδο δεν ασκεί συναφώς επιρροή.

34      Δεν μπορεί εν συνεχεία να γίνει δεκτό το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι ο ενημερωμένος χρήστης αποδίδει λιγότερη σημασία στις διαφορές μεταξύ διαδοχικών μοντέλων οχημάτων του ίδιου κατασκευαστή σε σχέση με τις διαφορές μεταξύ μοντέλων οχημάτων διαφορετικών κατασκευαστών. Πράγματι, η προσφεύγουσα δεν προβάλλει προς στήριξη του επιχειρήματος αυτού κανένα πραγματικό ή νομικό στοιχείο ικανό να θέσει υπό αμφισβήτηση την εκτίμηση του τμήματος προσφυγών σχετικά με τον βαθμό προσοχής του ενημερωμένου χρήστη στο πλαίσιο της σύγκρισης των αντιπαρατιθέμενων σχεδίων ή υποδειγμάτων. Το χωρίο της απόφασης του τμήματος ακυρώσεων της 13ης Σεπτεμβρίου 2016 το οποίο παραθέτει η προσφεύγουσα προς στήριξη του επιχειρήματος αυτού δεν είναι κρίσιμο εν προκειμένω δεδομένου ότι δεν αφορά τον βαθμό προσοχής που αποδίδει ο ενημερωμένος χρήστης στα διαδοχικά μοντέλα του ίδιου κατασκευαστή σε σχέση με τον βαθμό προσοχής που αποδίδει στα μοντέλα άλλων κατασκευαστών. Επιπλέον, λαμβανομένης υπόψη της νομολογίας που μνημονεύεται στις σκέψεις 28 και 29 ανωτέρω, πρέπει να γίνει δεκτό ότι τόσο το επιχείρημα της προσφεύγουσας σχετικά με το κίνητρο των αποφάσεων αγοράς όσο και το γεγονός ότι, κατά την άποψή της, η επιτυχία του VW Caddy δεν βασίζεται στην εμφάνισή του αλλά στην αξιοπιστία του είναι άνευ σημασίας.

35      Τέλος, πρέπει να απορριφθεί και το επιχείρημα ότι το τμήμα προσφυγών όφειλε να λάβει υπόψη τις απόψεις των γερμανικών περιοδικών αυτοκινήτου. Δεν μπορεί βεβαίως να αποκλειστεί ότι είναι θεμιτό να λαμβάνονται υπόψη άρθρα του Τύπου, ωστόσο το τμήμα προσφυγών δεν υποχρεούται να συνεκτιμά τέτοια άρθρα όταν κρίνει, όπως εν προκειμένω, ότι η εκεί εκφραζόμενη άποψη δεν ασκεί επιρροή, διότι δεν αντικατοπτρίζει τη συνολική εντύπωση που δημιουργείται στον ενημερωμένο χρήστη.

36      Κατά συνέπεια, το δεύτερο σκέλος του μοναδικού λόγου ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμο.

 Επί του πρώτου σκέλους του μοναδικού λόγου ακυρώσεως, σχετικά με τη συνολική εντύπωση που δημιουργείται στον ενημερωμένο χρήστη

37      Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι από τη νομολογία προκύπτει ότι το EUIPO οφείλει να προβαίνει σε στάθμιση των χαρακτηριστικών των αντιπαρατιθέμενων σχεδίων ή υποδειγμάτων στο μέτρο που τα διάφορα χαρακτηριστικά μπορούν να επηρεάσουν, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, την εμφάνιση των σχεδίων ή υποδειγμάτων. Επομένως, αφενός, το τμήμα προσφυγών όφειλε να έχει αναλύσει τα κοινά σημεία μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σχεδίων ή υποδειγμάτων. Η ανάλυση αυτή θα είχε οδηγήσει το τμήμα προσφυγών στο συμπέρασμα ότι τα αντιπαρατιθέμενα σχέδια ή υποδείγματα είναι σχεδόν πανομοιότυπα ως προς το βασικό σχήμα του αμαξώματός τους, το περίγραμμα, το σχήμα και τη διάταξη των παραθύρων, τον ανεμοθώρακα (παρμπρίζ) και το κάλυμμα του κινητήρα (καπό), τη μάσκα ψυγείου και τους φανούς. Αφετέρου, το τμήμα προσφυγών όφειλε να έχει διακρίνει μεταξύ των αισθητικών και των τεχνικών χαρακτηριστικών διότι, λαμβανομένης υπόψη της τεχνικής κυρίως λειτουργίας των φανών, καθώς και του γεγονότος ότι οι διαφορές επικεντρώνονται αποκλειστικά στα χρώματα των προφυλακτήρων και των μασκών ψυγείου, ο ενημερωμένος χρήστης θα τους απέδιδε μικρή μόνο σημασία για τον σχηματισμό της συνολικής εικόνας. Αντιθέτως, η απλή απαρίθμηση των υποτιθέμενων διαφορών μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σχεδίων ή υποδειγμάτων, όπως αυτή στην οποία προέβη το τμήμα προσφυγών με τις σκέψεις 24 επ. και 33 επ. της προσβαλλόμενης απόφασης, δεν του παρέχει τη δυνατότητα να κρίνει εάν η συνολική εντύπωση θα είναι διαφορετική στον ενημερωμένο χρήστη.

38      Επισημαίνεται ότι το τμήμα προσφυγών εκτίμησε, με τις σκέψεις 23 έως 31 της προσβαλλόμενης απόφασης, τον ατομικό χαρακτήρα του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος σε σχέση με το προγενέστερο σχέδιο ή υπόδειγμα. Χρησιμοποίησε δε ως βάση για την εκτίμηση αυτή τις ακόλουθες όψεις των αντιπαρατιθέμενων σχεδίων ή υποδειγμάτων:

Επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα

Προγενέστερο σχέδιο ή υπόδειγμα


Image not found


Image not found