Language of document : ECLI:EU:T:2019:377

Wydanie tymczasowe

WYROK SĄDU (trzecia izba)

z dnia 6 czerwca 2019 r.(*)

Wzór wspólnotowy – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru – Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający pojazd zmechanizowany – Wcześniejszy wzór wspólnotowy – Podstawa unieważnienia – Brak indywidualnego charakteru – Artykuł 6 i art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 6/2002

W sprawie T‑209/18

Dr. Ing. h.c. F. Porsche AG, z siedzibą w Stuttgarcie (Niemcy), reprezentowana przez adwokata Ch. Klawittera,

strona skarżąca,

przeciwko

Urzędowi Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), reprezentowanemu przez S. Hannego, działającego w charakterze pełnomocnika,

strona pozwana,

w której drugą stroną w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą EUIPO, występującą przed Sądem w charakterze interwenienta, jest

Autec AG, z siedzibą w Norymberdze (Niemcy), reprezentowana przez adwokata M. Krogmanna,

mającej za przedmiot skargę na decyzję Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 19 stycznia 2018 r. (sprawa R 945/2016‑3), dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do wzoru między Autec AG a Dr. Ing. h.c. F. Porsche AG,

SĄD (trzecia izba),

w składzie: S. Frimodt Nielsen, prezes, N. Półtorak i E. Perillo (sprawozdawca), sędziowie,

sekretarz: R. Ūkelytė, administrator,

po zapoznaniu się ze skargą złożoną w sekretariacie Sądu w dniu 22 marca 2018 r.,

po zapoznaniu się z odpowiedzią na skargę złożoną przez EUIPO w sekretariacie Sądu w dniu 13 lipca 2018 r.,

po zapoznaniu się z odpowiedzią interwenienta na skargę złożoną w sekretariacie Sądu w dniu 4 lipca 2018 r.,

uwzględniając decyzję z dnia 7 sierpnia 2018 r. odmawiającą dołączenia do akt sprawy pisma skarżącej z dnia 23 lipca 2018 r.,

uwzględniając decyzję z dnia 23 sierpnia 2018 r. odmawiającą dołączenia do akt sprawy pisma skarżącej z dnia 13 sierpnia 2018 r.,

uwzględniając decyzję z dnia 20 września 2018 r. odmawiającą połączenia spraw T‑43/18, T‑191/18, T‑192/18, T‑209/18 i T‑210/18,

uwzględniając wyznaczenie innego sędziego w celu uzupełnienia składu izby w następstwie wystąpienia przeszkody w wykonywaniu obowiązków przez jednego z jej członków,

uwzględniając decyzję z dnia 14 stycznia 2019 r. odmawiającą połączenia spraw T‑825/18 i T‑847/18 do celów ustnego etapu postępowania,

po przeprowadzeniu rozprawy w dniu 12 lutego 2019 r.,

wydaje następujący

Wyrok

 Okoliczności powstania sporu

1        W dniu 20 sierpnia 2010 r. skarżąca, Dr. Ing. h.c. F. Porsche AG, dokonała w Urzędzie Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) zgłoszenia wzoru wspólnotowego do rejestracji na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002 z dnia 12 grudnia 2001 r. w sprawie wzorów wspólnotowych (Dz.U. 2002, L 3, s. 1).

2        Wzór wspólnotowy, o którego rejestrację wystąpiono (zwany dalej „zakwestionowanym wzorem” lub „wzorem serii 991 samochodu »Porsche 911«”), wygląda następująco:

Image not foundImage not found

Image not foundImage not foundImage not found

Image not foundImage not found

3        Produkty, w których zakwestionowany wzór miał być stosowany, należą do klasy 12.08 w rozumieniu Porozumienia ustanawiającego międzynarodową klasyfikację wzorów przemysłowych podpisanego w Locarno dnia 8 października 1968 r., ze zmianami, i odpowiadają następującemu opisowi: „pojazdy zmechanizowane”.

4        Zakwestionowany wzór został opublikowany w Biuletynie Wzorów Wspólnotowych nr 2010/200 z dnia 6 września 2010 r., z datą pierwszeństwa z dnia 27 kwietnia 2010 r., a rzuty tego wzoru zostały opublikowane w Biuletynie Wzorów Wspólnotowych nr 2012/172 z dnia 7 września 2012 r.

5        W dniu 8 lipca 2014 r. interwenient, Autec AG, złożył do EUIPO wniosek o unieważnienie prawa do zakwestionowanego wzoru. Wniosek ten został złożony na podstawie art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 6/2002 w związku z art. 4 ust. 1 oraz art. 5 i 6 tegoż rozporządzenia.

6        Interwenient uznał w istocie, że wzór serii 991 samochodu „Porsche 911” nie jest ani nowy, ani nie ma indywidualnego charakteru, co stanowi przeszkodę dla jego ochrony. Na poparcie swojego wniosku skarżąca podniosła zasadniczo, że zakwestionowany wzór nie odróżnia się znacząco od innych modeli samochodu „Porsche 911” wprowadzanych na rynek począwszy od pierwotnej wersji z 1963 r.

7        W tym względzie interwenient powołał się w szczególności na następujące wzory wspólnotowe:

–        wzór wspólnotowy nr 735428–0001 (zwany dalej „wcześniejszym wzorem” lub „wzorem serii 997 samochodu »Porsche 911«), zarejestrowany dla „pojazdów mechanicznych” i opublikowany w dniu 23 czerwca 2008 r., który wygląda następująco:

Image not foundImage not foundImage not found

Image not foundImage not found

Image not foundImage not found

–        wzór wspólnotowy nr 633748–0001, zarejestrowany dla „samochodów” i opublikowany w dniu 9 stycznia 2007 r., który wygląda następująco:

Image not foundImage not found

Image not foundImage not foundImage not found

Image not foundImage not found

8        Interwenient załączył też do wniosku o unieważnienie prawa do wzoru różne artykuły prasowe dotyczące designu samochodu „Porsche 911”.

9        Decyzją z dnia 10 maja 2016 r. Wydział Unieważnień EUIPO uwzględnił wniosek o unieważnienie i unieważnił prawo do zakwestionowanego wzoru ze względu na brak indywidualnego charakteru.

10      W dniu 23 maja 2016 r. skarżąca, działając na podstawie art. 55–60 rozporządzenia nr 6/2002, wniosła do EUIPO odwołanie od decyzji Wydziału Unieważnień.

11      Decyzją z dnia 19 stycznia 2018 r. (zwaną dalej „zaskarżoną decyzją”) Trzecia Izba Odwoławcza EUIPO oddaliła odwołanie ze względu na brak indywidualnego charakteru w rozumieniu art. 6 ust. 1 rozporządzenia nr 6/2002.

12      Izba Odwoławcza uznała na wstępie, że w przypadku samochodów osobowych swoboda twórcy jest ograniczona ze względu na cechy techniczne rozpatrywanego produktu, takie jak posiadanie nadwozia i kół, a także wymogi prawne w dziedzinie bezpieczeństwa drogowego, jak na przykład wyposażenie w reflektory, lusterka wsteczne i tylne światła.

13      Instancja ta uznała następnie, że co się tyczy projektowania takich cech wynikających z funkcji technicznej lub wymogów prawnych, swoboda twórcy jako taka nie podlega natomiast żadnemu ograniczeniu. Wyjaśniła ona również, że użytkownikiem rozpatrywanych produktów jest poinformowany użytkownik samochodów osobowych w ogólności, czyli osoba kierująca modelami samochodów dostępnych na rynku, używająca ich i znająca je.

14      W tym kontekście Izba Odwoławcza uznała, że kolidujące ze sobą wzory współdzielą ostatecznie zasadnicze cechy, takie jak kształt lub sylwetka ich karoserii, drzwi i okien.

15      Izba Odwoławcza stwierdziła zatem, że istnienie wzoru serii 997 samochodu „Porsche 911” wystarcza, aby stanowić przeszkodę dla uznania indywidualnego charakteru wzoru serii 991 tego samego samochodu i że zatem nie ma konieczności przeprowadzenia badania wzoru wspólnotowego nr 633748–0001, na który powołał się interwenient, ani zastanowienia się nad tym, czy zakwestionowany wzór cechuje się nowością.

 Żądania stron

16      Skarżąca wnosi do Sądu o:

–        stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

–        oddalenie wniosku o unieważnienie „wzoru […] nr 198387–0001”.

17      EUIPO i interwenient wnoszą do Sądu o:

–        oddalenie skargi;

–        obciążenie skarżącej kosztami postępowania.

 Co do prawa

18      Na poparcie skargi skarżąca podnosi w istocie tylko jeden zarzut, dotyczący naruszenia art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 6/2002 w związku z art. 5 i 6 tegoż rozporządzenia.

19      W tych ramach twierdzi zasadniczo, że całościowe wrażenie, jakie zakwestionowany wzór wywiera na poinformowanym użytkowniku tego rodzaju samochodu różni się od wrażenia wywoływanego przez wcześniejszy wzór, na który powoływał się interwenient na poparcie wniosku o unieważnienie prawa do wzoru. Oba kolidujące ze sobą wzory różnią się bowiem „wyglądem zewnętrznym” w sposób „znaczny” i „tak oczywisty”, że Izba Odwoławcza nie mogła bez popełnienia błędu w ocenie uznać, że zakwestionowany wzór jest pozbawiony indywidualnego charakteru.

20      Streściwszy ten zarzut, należy przypomnieć, że na mocy art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 6/2002 wzór wspólnotowy zostaje unieważniony, gdy nie spełnia wymogów art. 4–9 tegoż rozporządzenia.

21      W tym względzie art. 4 ust. 1 rozporządzenia nr 6/2002 uściśla, że wzór jest chroniony jako wzór wspólnotowy w zakresie, w jakim wzór ten jest nowy i posiada indywidualny charakter.

 W przedmiocie pierwszej części jedynego zarzutu, dotyczącej naruszenia art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 6/2002 w związku z art. 6 tegoż rozporządzenia

22      Z brzmienia art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 6/2002 wynika, że indywidualny charakter zarejestrowanego wzoru wspólnotowego należy najpierw ocenić w świetle całościowego wrażenia wywieranego na poinformowanym użytkowniku [zob. wyrok z dnia 25 października 2013 r., Merlin i in./OHIM – Dusyma (Gry), T‑231/10, niepublikowany, EU:T:2013:560, pkt 28 i przytoczone tam orzecznictwo]. To całościowe wrażenie musi poza tym różnić się od wrażenia, jakie wywiera wzór, który został udostępniony publicznie przed datą dokonania zgłoszenia wzoru lub, jeśli zastrzeżono pierwszeństwo, przed datą pierwszeństwa.

23      Ponadto art. 6 ust. 2 rozporządzenia nr 6/2002 uściśla, że przy ocenie indywidualnego charakteru, o który chodzi, należy wziąć pod uwagę stopień swobody twórcy przy opracowywaniu rozpatrywanego wzoru.

24      Przypomniawszy te warunki prawne, należy zauważyć, że właściwe orzecznictwo uściśla w tym zakresie, że indywidualny charakter wzoru musi wynikać z odmiennego całościowego wrażenia, z punktu widzenia poinformowanego użytkownika, lub z braku „déjà vu” w stosunku do wszystkich wcześniejszych wzorów. W tej perspektywie różnice, które nie są wystarczająco uwydatnione, ażeby wpłynąć na wspomniane całościowe wrażenie, nie mogą być brane pod uwagę, gdyż rozstrzygające mogą być jedynie różnice wystarczająco uwydatnione, by stworzyć odmienne całościowe wrażenie [zob. wyrok z dnia 7 listopada 2013 r., Budziewska/OHIM – Puma (Zwierzę z rodziny kotowatych w fazie wyskoku), T‑666/11, niepublikowany, EU:T:2013:584, pkt 29 i przytoczone tam orzecznictwo].

25      W świetle powyższych kryteriów należy zatem zbadać, czy z punktu widzenia poinformowanego użytkownika i biorąc pod uwagę stopień swobody, z której może korzystać twórca wzoru w niniejszym przypadku, całościowe wrażenie wywoływane przez zakwestionowany wzór różni się od całościowego wrażenia wywoływanego przez wcześniejszy wzór.

 W przedmiocie poinformowanego użytkownika

26      Co się tyczy wykładni pojęcia poinformowanego użytkownika, należy najpierw zauważyć, że przymiot „poinformowanego użytkownika” oznacza, że dana osoba używa produktu, w którym zawiera się wzór zgodnie z przeznaczeniem tego produktu. Określenie „poinformowany” sugeruje ponadto, że niekoniecznie będąc ekspertem technicznym, dany użytkownik zna różne wzory istniejące w danej branży, posiada pewien zakres wiedzy na temat elementów, jakie te wzory zwykle zawierają, i w związku z zainteresowaniem danymi produktami wykazuje stosunkowo wysoki poziom uwagi przy ich używaniu [wyroki: z dnia 20 października 2011 r., PepsiCo/Grupo Promer Mon Graphic, C‑281/10 P, EU:C:2011:679, pkt 59; z dnia 28 września 2017 r., Rühland/EUIPO – 8 seasons design (Lampa w kształcie gwiazdy), T‑779/16, niepublikowany, EU:T:2017:674, pkt 19].

27      Pojęcie poinformowanego użytkownika powinno być zatem rozumiane jako pojęcie pośrednie pomiędzy pojęciem przeciętnego konsumenta, stosowanym w dziedzinie znaków towarowych, od którego to konsumenta nie wymaga się posiadania szczególnej wiedzy i który z reguły nie porównuje bezpośrednio kolidujących ze sobą znaków towarowych, a pojęciem znawcy w danej dziedzinie, czyli eksperta, który posiada pewne kompetencje