Language of document : ECLI:EU:C:2007:133

Sprawy połączone C‑338/04, C‑359/04 i C‑360/04

Postępowania karne

przeciwko

Massimilianowi Placanicy i in.

(wnioski o wydanie orzeczeń w trybie prejudycjalnym złożone przez Tribunale di Larino oraz Tribunale di Teramo)

Swoboda przedsiębiorczości – Swoboda świadczenia usług – Wykładnia art. 43 WE i 49 WE – Gry losowe – Zbieranie zakładów wzajemnych na imprezy sportowe – Wymóg koncesji – Wykluczenie podmiotów gospodarczych ustanowionych w pewnych formach spółki kapitałowej – Wymóg zezwolenia policji – Sankcje karne

Streszczenie wyroku

1.        Swobodny przepływ osób – Swoboda przedsiębiorczości – Swoboda świadczenia usług – Ograniczenia

(art. 43 WE i 49 WE)

2.        Swobodny przepływ osób – Swoboda przedsiębiorczości – Swoboda świadczenia usług – Ograniczenia

(art. 43 WE i 49 WE)

3.        Swobodny przepływ osób – Swoboda przedsiębiorczości – Swoboda świadczenia usług – Ograniczenia

(art. 43 WE i 49 WE)

1.        Uregulowania krajowe zakazujące prowadzenia działalności w zakresie zbierania, przyjmowania, rejestracji i przekazywania ofert zakładów wzajemnych, w szczególności na imprezy sportowe, bez koncesji lub zezwolenia policji wydawanego przez dane państwo członkowskie, stanowią ograniczenie swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług, o których mowa w art. 43 WE i 49 WE.

Cel zwalczania przestępczości poprzez poddanie podmiotów działających w tym sektorze kontroli i skupienie działalności w zakresie gier losowych w obszarach podlegających takiej kontroli może uzasadniać te ograniczenia, bowiem system koncesji może w tym zakresie stanowić skuteczny mechanizm.

Jednak do sądów krajowych należy zbadanie, czy w zakresie, w jakim ograniczają one ilość podmiotów gospodarczych działających w sektorze gier losowych, te uregulowania krajowe służą rzeczywiście temu celowi. Podobnie do sądów krajowych należy zbadanie, czy ograniczenia te są właściwe dla realizacji zamierzonego celu, nie wykraczają poza to, co niezbędne dla ich osiągnięcia oraz są stosowane w sposób niedyskryminacyjny.

(por. pkt 49, 52, 57, 58 oraz pkt 1, 2 sentencji)

2.        Artykuły 43 WE i 49 WE należy interpretować w ten sposób, że pozostają one w sprzeczności z uregulowaniami krajowymi, które wyłączają z sektora gier losowych podmioty działające w formie spółek kapitałowych, których akcje są notowane na rynkach regulowanych. Niezależnie bowiem od kwestii, czy wykluczenie spółek kapitałowych notowanych na rynkach regulowanych jest faktycznie stosowane w ten sam sposób do podmiotów mających siedzibę w danym państwie członkowskim i do podmiotów z innych państw członkowskich, to całkowite wyłączenie wykracza poza to co niezbędne dla osiągnięcia celu polegającego na przeciwdziałaniu podejmowaniu przez podmioty działające w sektorze gier losowych działalności przestępczej lub dopuszczaniu się przez nie oszustw.

(por. pkt 62, 64 oraz pkt 3 sentencji)

3.        Artykuły 43 WE i 49 WE należy interpretować w ten sposób, że pozostają one w sprzeczności z uregulowaniami krajowymi, które przewidują zastosowanie sankcji karnych wobec osób w razie prowadzenia przez nie, bez wymaganej przez ustawodawstwo krajowe koncesji lub zezwolenia policji, zorganizowanej działalności w zakresie zbierania zakładów wzajemnych, jeśli osoby te nie mogły uzyskać wspomnianej koncesji lub zezwolenia policji z powodu odmowy jej udzielenia przez to państwo członkowskie, której to odmowy dokonano z naruszeniem prawa wspólnotowego.

Chociaż co do zasady ustawodawstwo karne należy do kompetencji państw członkowskich, prawo wspólnotowe nakłada jednak ograniczenia na te kompetencje. Ustawodawstwo takie nie może bowiem ograniczać podstawowych wolności zagwarantowanych prawem wspólnotowym. Ponadto państwa członkowskie nie mogą stosować sankcji karnych w razie uchybienia formalnościom administracyjnym, gdy dopełnienie tych formalności spotkało się z odmową lub zostało uniemożliwione przez dane państwo członkowskie z naruszeniem prawa wspólnotowego.

(por. pkt 68, 69, 71 oraz pkt 4 sentencji)