Language of document : ECLI:EU:C:2008:54

Υπόθεση C-275/06

Productores de Música de España (Promusicae)

κατά

Telefónica de España SAU

(αίτηση του Juzgado de lo Mercantil nº 5 de Madrid για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως)

«Κοινωνία της πληροφορίας – Υποχρεώσεις των παρεχόντων υπηρεσίες – Διατήρηση και γνωστοποίηση ορισμένων δεδομένων κινήσεως – Υποχρέωση γνωστοποιήσεως – Όρια – Προστασία του απορρήτου των ηλεκτρονικών επικοινωνιών – Συμβατότητα με την προστασία του δικαιώματος του δημιουργού και των συγγενικών δικαιωμάτων – Δικαίωμα αποτελεσματικής προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας»

Περίληψη της αποφάσεως

Προσέγγιση των νομοθεσιών – Εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και των συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας – Οδηγία 2001/29 – Ηλεκτρονικό εμπόριο – Οδηγία 2000/31 – Επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών – Οδηγία 2002/58 – Σεβασμός των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας –Οδηγία 2004/48 – Συμφωνία για τα Δικαιώματα Πνευματικής Ιδιοκτησίας στον Τομέα του Εμπορίου (ΔΠΙΤΕ)

(Συμφωνία ΔΠΙΤΕ, άρθρα 41, 42 και 47· οδηγίες 2000/31, 2001/29, 2002/58 και 2004/48 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου)

Οι οδηγίες 2000/31, για ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά («οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο»), 2001/29, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας, 2004/48, σχετικά με την επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας, και 2002/58, σχετικά με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την προστασία της ιδιωτικής ζωής στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες), δεν επιβάλλουν στα κράτη μέλη να προβλέπουν την υποχρέωση γνωστοποιήσεως των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, προκειμένου να διασφαλίσουν την αποτελεσματική προστασία του δικαιώματος του δημιουργού στο πλαίσιο αστικής δίκης, σε περίπτωση που ένωση μη κερδοσκοπικού σκοπού στην οποία μετέχουν παραγωγοί και εκδότες μουσικών και οπτικοακουστικών έργων έχει υποβάλει αίτηση προκειμένου να υποχρεωθεί φορέας παροχής υπηρεσιών προσβάσεως στο Διαδίκτυο να αποκαλύψει την ταυτότητα και την υλική διεύθυνση των δικαιούχων ορισμένων συνδρομητικών γραμμών, προκειμένου να καταστεί δυνατή η άσκηση αγωγών αστικού δικαίου λόγω προσβολής των δικαιωμάτων του δημιουργού.

Ομοίως, ως προς τα άρθρα 41, 42 και 47 της Συμφωνίας για τα Δικαιώματα Πνευματικής Ιδιοκτησίας στον Τομέα του Εμπορίου (Συμφωνίας ΔΠΙΤΕ), υπό το πρίσμα των οποίων πρέπει να ερμηνεύεται, κατά το δυνατόν, το κοινοτικό δίκαιο που διέπει τομέα στον οποίο έχει εφαρμογή η υπό κρίση συμφωνία, μολονότι επιβάλλουν την αποτελεσματική προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας και τη θέσπιση δικαιωμάτων ασκήσεως ένδικης προσφυγής προς διασφάλιση του σεβασμού αυτής, ωστόσο δεν περιέχουν διατάξεις επιβάλλουσες την ερμηνεία των προαναφερθεισών οδηγιών υπό την έννοια ότι υποχρεώνουν τα κράτη μέλη να προβλέπουν την υποχρέωση γνωστοποιήσεως δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα στο πλαίσιο αστικής δίκης.

Ωστόσο, το κοινοτικό δίκαιο επιτάσσει όπως τα κράτη μέλη, κατά τη μεταφορά των οδηγιών αυτών στο εσωτερικό δίκαιο, μεριμνούν ώστε να βασίζονται σε ερμηνεία αυτών που καθιστά δυνατή τη διασφάλιση της ορθής ισορροπίας μεταξύ των διαφόρων θεμελιωδών δικαιωμάτων που προστατεύει η κοινοτική έννομη τάξη. Περαιτέρω, κατά την εφαρμογή των μέτρων μεταφοράς των εν λόγω οδηγιών στο εσωτερικό δίκαιο, οι αρχές και τα δικαστήρια των κρατών μελών οφείλουν όχι μόνο να ερμηνεύουν το εθνικό τους δίκαιο κατά τρόπο σύμφωνο προς τις ίδιες αυτές οδηγίες, αλλά και να μη βασίζονται σε ερμηνεία αυτών που θα μπορούσε να έλθει σε σύγκρουση με τα εν λόγω θεμελιώδη δικαιώματα ή με τις λοιπές γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου, όπως η αρχή της αναλογικότητας.

(βλ. σκέψεις 60, 70 και διατακτ.)