Language of document : ECLI:EU:F:2009:157

POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

(pierwsza izba)

z dnia 25 listopada 2009 r.

Sprawa F‑11/09

Luigi Marcuccio

przeciwko

Komisji Wspólnot Europejskich

Służba publiczna – Urzędnicy – Zabezpieczenie społeczne – Ubezpieczenie zdrowotne – Oddalenie wniosków o zwrot kosztów leczenia

Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której L. Marcuccio żąda, między innymi, w pierwszej kolejności stwierdzenia nieważności decyzji Komisji oddalających po pierwsze, jego wniosek z dnia 27 grudnia 2007 r. o zwrot w zwykłej wysokości poniesionych przez niego kosztów medycznych, a po drugie, jego wniosek z dnia 27 grudnia 2007 r. o zwrot „dodatkowy”, czyli w 100%, tych samych kosztów medycznych; w drugiej kolejności – stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 16 października 2008 r. oddalającej jego zażalenie z dnia 17 czerwca 2008 r. na wspomniane decyzje; w trzeciej kolejności – zasądzenia od Komisji na swą rzecz, tytułem zwrotu tych kosztów w 100%, kwoty 356,18 EUR lub jakiejkolwiek innej kwoty, jaką Sąd za słuszną i sprawiedliwą z tego tytułu, powiększonej o odsetki w wysokości 10% w stosunku rocznym, z roczną kapitalizacją, począwszy od dnia, który Sąd uzna za właściwy.

Orzeczenie: Skarga zostaje oddalona w części jako oczywiście pozbawiona wszelkiej podstawy prawnej, a w części odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna. Skarżący pokrywa koszty postępowania.

Streszczenie

1.      Urzędnicy – Decyzja niekorzystna – Obowiązek uzasadnienia – Zakres – Wniosek o zwrot kosztów leczenia – Urzędnik niebędący adresatem wszystkich odliczeń wysłanych przez biuro ds. rozliczeń

(regulamin pracowniczy, art. 25 akapit drugi)

2.      Urzędnicy – Skarga – Akt niekorzystny – Akt potwierdzający – Wyłączenie – Postępowanie – Zarzut zawisłości sporu

(regulamin pracowniczy, art. 72 ust. 1, art. 90, 91)

1.      Decyzja oddalająca wniosek o zwrot kosztów medycznych jest wystarczająco uzasadniona, jeśli informuje urzędnika o sposobie, w jaki rozpatrywany jest jego wniosek, oraz o powodach natury faktycznej i prawnej, uzasadniających odbiór przez system ubezpieczenia chorobowego Wspólnot Europejskich udzielonych mu zaliczek. Zakładając nawet, że zainteresowany nie był adresatem wszystkich odliczeń w trakcie ich sporządzania, to był w stanie ocenić szanse wszczęcia postępowania przed sądem wspólnotowym, gdy brakujące odliczenia zostały dołączone do decyzji oddalającej zażalenie.

Ponadto w każdym razie, nawet przy założeniu, że taka decyzja oddalająca byłaby niewystarczająco uzasadniona, powinna być traktowana tak, jakby zawierała co najmniej zaczątek uzasadnienia, pozwalający instytucji na przedstawienie dodatkowych informacji w toku postępowania i na wywiązanie się ze swego obowiązku uzasadnienia.

(zob. pkt 53, 58, 59)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑37/89 Hanning przeciwko Parlamentowi, 20 września 1990 r., Rec. s. II‑463, pkt 41, 44

2.      Decyzja oddalająca wniosek o pokrycie kosztów medycznych w 100%, niezawierająca żadnego nowego elementu w stosunku do identycznego, wcześniej oddalonego wniosku i będąca przedmiotem skargi przed sądem wspólnotowym nie zmienia sytuacji prawnej skarżącego, a tym samym nie stanowi aktu niekorzystnego w rozumieniu art. 90 i 91 regulaminu pracowniczego.

Zakładając nawet, że taka decyzja mogłaby być rozpatrywana jako akt potwierdzający pierwszą decyzję, a w ten sposób pokrywać się z nią i w tym zakresie stanowić akt niekorzystny, to sąd wspólnotowy rozpatrujący skargę na taką decyzję powinien z urzędu uwzględnić okoliczność, że spór toczy się między tymi samymi stronami, ma ten sam przedmiot i opiera się na tych samych zarzutach. W takich okolicznościach, wobec skargi mógłby zostać podniesiony zarzut zawisłości sprawy, a tym samym byłaby ona oczywiście niedopuszczalna.

(zob. pkt 67, 68)

Odesłanie:

Trybunał: sprawy połączone 58/72 i 75/72 Perinciolo przeciwko Radzie, 17 maja 1973 r., Rec. s. 511, pkt 3−5; sprawy połączone 172/83 i 226/83 Hoogovens Groep przeciwko Komisji, 19 września 1985 r., Rec. s. 2831, pkt 9

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑68/07 Landtag Schleswig-Holstein przeciwko Komisji, 14 czerwca 2007 r., niepublikowana w Zbiorze, pkt 16; sprawy połączone T‑296/05 i T‑408/05 Marcuccio przeciwko Komisji, 9 lipca 2008 r., niepublikowane w Zbiorze, pkt 47−49, odwołanie w toku przed Trybunałem, sprawa C‑432/08 P; sprawa T‑143/08 Marcuccio przeciwko Komisji, 9 września 2008 r., Zb.Orz. s. I‑A‑2‑0000, II‑A‑2‑0000, pkt 39−41, odwołanie w toku przed Trybunałem, sprawa C‑513/08 P; sprawa T‑144/08 Marcuccio przeciwko Komisji, 9 września 2008 r., Zb.Orz. s. I‑A‑1‑0000, II‑A‑1‑0000, pkt 32–34, odwołanie w toku przed Trybunałem, sprawa C‑528/08 P

Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F‑80/06 Duyster przeciwko Komisji, 25 stycznia 2008 r., Zb.Orz. s. I‑A‑1‑0000, II‑A‑1‑0000, pkt 52; sprawa F‑73/08 Marcuccio przeciwko Komisji, 20 maja 2009 r., Zb.Orz. s. I‑A‑1‑0000, II‑A‑1‑0000, pkt 61, odwołanie w toku przed Sądem Pierwszej Instancji, sprawa T‑311/09 P