Language of document : ECLI:EU:F:2010:38

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
(δεύτερο τμήμα)

της 5ης Μαΐου 2010

Υπόθεση F-48/09

Nikolaus Schopphoven

κατά

Ευρωπαϊκής Επιτροπής

«Υπαλληλική υπόθεση — Γενικός διαγωνισμός EPSO/AD/117/08 — Καταπολέμηση της απάτης — Μη εγγραφή στον πίνακα προσλήψεων — Επανεξέταση — Διεξαγωγή των εξετάσεων — Βαθμολογία — Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως — Παράβαση της προκηρύξεως του διαγωνισμού — Ίση μεταχείριση των υποψηφίων — Αρχές της διαφάνειας και της χρηστής διοικήσεως»

Αντικείμενο: Προσφυγή ασκηθείσα δυνάμει των άρθρων 236 ΕΚ και 152 ΕΑ, με την οποία ο Ν. Schopphoven ζητεί, αφενός, την ακύρωση της αποφάσεως της Υπηρεσίας Επιλογής Προσωπικού της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EPSO), της 28ης Απριλίου 2009, η οποία παρέλειψε την εγγραφή του ονόματός του στον πίνακα προσλήψεων που καταρτίστηκε κατόπιν του γενικού διαγωνισμού EPSO/AD/117/08, αποφάσεως η οποία προκύπτει από τις επιστολές της EPSO της 4ης Μαρτίου, της 25ης Μαρτίου και της 27ης Απριλίου 2009, και, αφετέρου, την ακύρωση του εν λόγω πίνακα προσλήψεων.

Απόφαση: Η προσφυγή απορρίπτεται. Ο προσφεύγων καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα.

Περίληψη

1.      Υπάλληλοι — Προσφυγή — Βλαπτική πράξη — Απόφαση εκδοθείσα κατόπιν επανεξετάσεως προγενέστερης αποφάσεως

(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρα 90 § 2 και 91 § 1)

2.      Υπάλληλοι — Διαγωνισμός — Διαγωνισμός βάσει τίτλων και εξετάσεων — Περιεχόμενο των εξετάσεων

(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, παράρτημα III)

1.      Όταν ένας υποψήφιος που έχει παραλειφθεί από τον πίνακα προσλήψεων που καταρτίστηκε κατόπιν διαγωνισμού ζητεί την επανεξέταση αποφάσεως που ελήφθη από εξεταστική επιτροπή, η βλαπτική γι’ αυτόν πράξη συνίσταται στην απόφαση που λαμβάνει η επιτροπή αυτή μετά από επανεξέταση της περιπτώσεως του υποψηφίου.

(βλ. σκέψη 22)

Παραπομπή:

ΓΔΕΕ: 31 Ιανουαρίου 2006, T‑293/03, Giulietti κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2006, σ. I‑A‑2‑5 και II‑A‑2‑19, σκέψη 27· 13 Δεκεμβρίου 2006, T‑173/05, Heus κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2006, σ. I‑A‑2‑329 και II‑A‑2‑1695, σκέψη 19

2.      Η εξεταστική επιτροπή διαθέτει ευρεία εξουσία εκτιμήσεως κατά την αξιολόγηση των δοκιμασιών, εξουσία που πρέπει να ασκείται βάσει αντικειμενικών κριτηρίων, αλλά και που δεν εκφεύγει, παρά ταύτα, του δικαστικού ελέγχου, διά του οποίου πρέπει να διαπιστώνεται ότι η άσκηση της εξουσίας εκτιμήσεως δεν πάσχει πρόδηλη πλάνη ή κατάχρηση εξουσίας ή ότι δεν συντρέχει πρόδηλη υπέρβαση των ορίων της εξουσίας εκτιμήσεως.

Η εξεταστική επιτροπή διαθέτει επίσης ευρεία εξουσία εκτιμήσεως όσον αφορά το λεπτομερές περιεχόμενο των δοκιμασιών που προβλέπονται στο πλαίσιο του διαγωνισμού και δεν απόκειται στον δικαστή να λογοκρίνει το εν λόγω περιεχόμενο σε περίπτωση που αυτό εκφεύγει του πλαισίου που αναφέρεται στην προκήρυξη του διαγωνισμού ή δεν είναι ανάλογο των σκοπών που επιδιώκονται με τη δοκιμασία του διαγωνισμού. Αυτό ισχύει κατά μείζονα λόγο για την προφορική εξέταση, ως προς την οποία η εξεταστική επιτροπή διαθέτει και το μεγαλύτερο περιθώριο εκτιμήσεως.

Στο πλαίσιο των δοκιμασιών που συνίστανται σε ερωτήσεις με περισσότερες δυνατότητες επιλογής της σωστής απάντησης, δεν απόκειται στο Γενικό Δικαστήριο να υποκαταστήσει στη διόρθωση την εξεταστική επιτροπή. Δεν είναι δυνατόν να ακυρωθεί μία ερώτηση, ενδεχομένως ως προς τις προτεινόμενες γι’ αυτήν απαντήσεις, παρά μόνον αν προκύψει ότι η ερώτηση αυτή ήταν προδήλως ακατάλληλη από την άποψη του σκοπού του εν λόγω διαγωνισμού. Αυτό ισχύει ιδίως αν προκύψει από τις εξηγήσεις της εξεταστικής επιτροπής ότι οι διαφορετικές απαντήσεις που προτείνονται για μια ερώτηση δεν επιτρέπουν τον προσδιορισμό της μόνης ορθής απαντήσεως, σε αντίθεση με τις ειδικές οδηγίες που δόθηκαν στους υποψηφίους προς την κατεύθυνση αυτή.

(βλ. σκέψεις 26 και 37)

Παραπομπή:

ΔΕΕ: 8 Μαρτίου 1988, 64/86, 71/86 έως 73/86 και 78/86, Sergio κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 1988, σ. 1399, σκέψη 22

ΓΔΕΕ: 21 Μαΐου 1996, T‑153/95, Kaps κατά Δικαστηρίου, Συλλογή Υπ.Υπ. 1996, σ. I‑A‑233 και II‑663, σκέψη 37· 11 Φεβρουαρίου 1999, T‑200/97, Jiménez κατά ΓΕΕΑ, Συλλογή Υπ.Υπ. 1999, σ. I‑A‑19 και II‑73, σκέψη 40 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία· 23 Ιανουαρίου 2003, T‑53/00, Angioli κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2003, σ. I‑A‑13 και II‑73, σκέψεις 91, 93 και 94· 9 Νοεμβρίου 2004, T‑285/02 και T‑395/02, Vega Rodríguez κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2004, σ. I‑A‑333 και II‑1527, σκέψη 36