Language of document :

Προσφυγή της 2ας Ιουλίου 2019 – Del Valle Ruiz κ.λπ. κατά ΕΣΕ

(Υπόθεση T-512/19)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγοντες: Antonio Del Valle Ruiz (Πόλη του Μεξικού, Μεξικό) και 36 λοιποί προσφεύγοντες (εκπρόσωποι: P. Rubio Escobar και B. Fernández García, δικηγόροι)

Καθού: Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης

Αιτήματα

Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την απόφαση (SRB/CM01/ARES (2018) 3664981) του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, της 20ής Μαΐου 2019, περί μη συντάξεως εκθέσεως οριστικής αποτιμήσεως που προβλέπεται στο άρθρο 20, παράγραφος 11, του κανονισμού (ΕΕ) 806/2014, στο πλαίσιο της εξυγιάνσεως της Banco Popular και, ως εκ τούτου, να υποχρεωθεί το ΕΣΕ να αναθέσει, συμφώνως προς την εφαρμοστέα νομοθεσία, τη σύνταξη της εν λόγω εκθέσεως οριστικής αποτιμήσεως.

περαιτέρω, συμφώνως προς τα οριζόμενα στα άρθρα 133 και 134 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, να καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα το καθού και τους παρεμβαίνοντες που στηρίζουν εξ ολοκλήρου ή μερικώς τα αιτήματα του καθού.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγοντες προβάλλουν πέντε λόγους ακυρώσεως.

Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως στηρίζεται σε έλλειψη ή ανεπάρκεια της αιτιολογίας της πράξεως με συνέπεια την παράβαση των άρθρων 41 και 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Χάρτης).

Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως στηρίζεται σε παράβαση του άρθρου 20, παράγραφος 11, του κανονισμού (ΕΕ) 806/20141 , δεδομένου ότι το καθού δηλώνει ότι δεν πρόκειται να συνταχθεί η έκθεση οριστικής αποτιμήσεως περί της Banco Popular που προβλέπεται στην εν λόγω διάταξη.

Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως στηρίζεται σε παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως που κατοχυρώνεται το άρθρο 41 του Χάρτη, δεδομένου ότι το ΕΣΕ απέστη της γνώμης ανεξάρτητου εμπειρογνώμονα, ως προς την αναγκαιότητα συντάξεως εκθέσεως οριστικής αποτιμήσεως, χωρίς ουδόλως να στηρίξει την απόφασή του σε επιστημονικά τεκμηριωμένα οικονομικά επιχειρήματα.

Ο τέταρτος λόγος στηρίζεται σε προσβολή του δικαιώματος πραγματικής προσφυγής και σε προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, με συνέπεια την παράβαση του άρθρου 2 ΣΛΕΕ, του άρθρου 47 του Χάρτη και του άρθρου 24 του Ισπανικού Συντάγματος.

Ο πέμπτος λόγος ακυρώσεως στηρίζεται σε παράβαση της αιτιολογικής σκέψεως 24 του κανονισμού (ΕΕ) 806/2014 και σε μη συμμόρφωση προς τη νομολογία Meroni, στον βαθμό που, αφενός, δεν έχει παραχωρηθεί στο καθού η αρμοδιότητα να αποφασίζει κατά τη διακριτική του ευχέρεια εάν είναι σκόπιμο ή μη να συνταχθεί έκθεση οριστικής αποτιμήσεως και, αφετέρου, και εν πάση περιπτώσει, μια απόφαση όπως η προσβαλλομένη στο πλαίσιο της παρούσας προσφυγής έπρεπε να τελεί υπό την εποπτεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

____________

1 Κανονισμός (ΕΕ) 806/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 2014, περί θεσπίσεως ενιαίων κανόνων και διαδικασίας για την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και ορισμένων επιχειρήσεων επενδύσεων στο πλαίσιο ενός Ενιαίου Μηχανισμού Εξυγίανσης και ενός Ενιαίου Ταμείου Εξυγίανσης και τροποποιήσεως του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 (ΕΕ 2014, L 225, σ. 1).