Αναίρεση που άσκησε την 17η Δεκεμβρίου 2018 η Ελληνική Δημοκρατία κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) που εκδόθηκε την 4η Οκτωβρίου 2018 στην υπόθεση T-272/16, Ελληνική Δημοκρατία κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-797/18 P)

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: Γ. Κανελλόπουλος, Ε. Λευθεριώτου και Α. Βασιλοπούλου)

Αντίδικος στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της ΕΕ της 4ης Οκτωβρίου 2018 στην υπόθεση Τ-272/16 κατά το μέρος αυτής με το οποίο απορρίπτει την προσφυγή της, να γίνει δεκτή η από 25 Ιουνίου 2016 προσφυγή της Ελληνικής Δημοκρατίας, να ακυρωθεί η εκτελεστική απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής 2016/417/ΕΕ της 17ης Μαρτίου1 , κατά τα κεφάλαιά της με τα οποία: α) επιβάλλονται δημοσιονομικές διορθώσεις ύψους 166,797,866,22 € για τα έτη υποβολής αιτήσεων 2012-2013 στον τομέα των αποσυνδεδεμένων άμεσων ενισχύσεων, β) επιβάλλεται συνολική δημοσιονομική διόρθωση ύψους 3.880.460,50 € για τα οικονομικά έτη 2010-2013 στον τομέα της Αγροτικής Ανάπτυξης ΕΓΤΑΑ, Άξονες 1+3 – Μέτρα 125 και 121 με προσανατολισμό τις επενδύσεις (2007-2013) και να καταδικασθεί η Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αίτησής της η αναιρεσείουσα προβάλλει 6 λόγους αναίρεσης

Α. Ως προς το κεφάλαιο της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης που αναφέρεται στον 1ο , 2ο και 3ο λόγο της προσφυγής και αφορά στην επιβληθείσα διόρθωση στον τομέα των αποσυνδεδεμένων άμεσων ενισχύσεων προβάλλονται τρεις λόγοι αναίρεσης.

Ο πρώτος λόγος αναίρεσης αντλείται από σφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 2 του Κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 796/20042 της Επιτροπής της 21ης Απριλίου 2004 περί του ορισμού του βοσκοτόπου και από ανεπαρκή και πλημμελή αιτιολογία της αναιρεσιβαλλομένης.

Ο δεύτερος λόγος αναίρεσης αντλείται από εσφαλμένη ερμηνεία των κατευθυντήριων γραμμών VI/5330/97 ως προς τη συνδρομή των προϋποθέσεων επιβολής διόρθωσης 25%, εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των άρθρων 43, 44 και 137 του κανονισμού 73/20093 , από ανεπαρκή και αντιφατική αιτιολογία και από παραμόρφωση της συνοπτικής έκθεσης του Οργάνου Συμβιβασμού.

Περαιτέρω, με τον τρίτο λόγο αναίρεσης προβάλλεται εσφαλμένη ερμηνεία κι εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 31 παράγραφος 2 του κανονισμού 1290/20054 και των σχετικών κατευθυντήριων γραμμών, της αρχής ne bis in idem και της αρχής της αναλογικότητας, καθώς και ανεπαρκής και αντιφατική αιτιολογία.

Β. Ως προς το κεφάλαιο της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης που αναφέρεται στον 4ο και 5ο λόγο της προσφυγής σχετικά με τη διόρθωση που επιβλήθηκε στον τομέα του Μέτρου 125 του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης προβάλλονται δύο λόγοι αναίρεσης. Ο πρώτος (4ος λόγος αναίρεσης) αντλείται από εσφαλμένη ερμνηνεία και εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 71 παράγραφοι 2 και 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/20055 του Συμβουλίου, ανεπαρκή και πλημμελή αιτιολογία της αναιρεσιβαλλομένης, ενώ με τον δεύτερο (5ο λόγο αναίρεσης) προβάλλεται ότι η αναιρεσιβαλλόμενη ερμήνευσε και εφήρμοσε εσφαλμένα το άρθρο 31 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) 1290/2005, ενώ περαιτέρω, ελέγχεται για ανεπαρκή και πλημμελή αιτιολογία.

Γ. Τέλος, ως προς το κεφάλαιο της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης που απορρίπτει τον 6ο και 7ο λόγο της προσφυγής σχετικά με την επιβληθείσα διόρθωση για το Μέτρο 121 του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης προβάλλεται με τον 6ο λόγο αναίρεσης, κατά τα δύο σκέλη του, εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του άρθρου 73 του Κανονισμού 817/20046 της Επιτροπής, ανεπαρκής αιτιολογία και παραμόρφωση αποδεικτικών στοιχείων.

____________

1 ΕΕ 2016, L 75, σ. 16.

2 ΕΕ 2004, L 141, σ. 18.

3 ΕΕ 2009, L 30, σ. 16.

4 ΕΕ 2005, L 209, σ. 1.

5 ΕΕ 2005, L 277, σ. 1.

6 ΕΕ 2004, L 153, σ. 31.