Odwołanie od wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 12 grudnia 2018 r. w sprawie T-680/14, Lupin/Komisja, wniesione w dniu 20 lutego 2019 r. przez Lupin Ltd

(Sprawa C-144/19 P)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Lupin Ltd (przedstawiciele: S. Smith, A. White, Solicitors, M. Hoskins QC, V. Wakefield, Barrister)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

Wnoszący odwołanie wnosi do Trybunału o:

uchylenie wyroku Sądu w zakresie w jakim stwierdza on różnicę w traktowaniu pomiędzy Lupin i Krką oraz

zgodnie z art. 61 statutu, wydanie ostatecznego orzeczenia w sprawie, poprzez uchylenie lub obniżenie wymiaru grzywny nałożonej przez Komisję.

Zarzuty i główne argumenty

1.    Zgodnie z zarzutem pierwszym Sąd naruszył prawo, orzekając, iż umowa w spawie polubownego rozstrzygnięcia sporu patentowego zawarta pomiędzy Lupinem and Servierem w dniu 30 stycznia 2007 r. stanowiła ograniczenie [konkurencji] ze względu na cel, na podstawie art. 101 ust. 1 TFUE. W szczególności:

a.    Sąd błędnie zastosował kryterium prawne w celu stwierdzenia naruszenia [konkurencji] ze względu na cel, w szczególności w świetle zasad prawnych określonych w sprawie C-67/13 P, Cartes Bancaire.

b.    Sąd nie uwzględnił faktu, że wpływ na konkurencję klauzuli o niewprowadzaniu do obrotu i klauzuli o niekwestionowaniu ważności patentu, zawartych w ugodach, jest taki sam niezależnie od istnienia jakichkolwiek zachęt.

c.    Sąd nie dokonał analizy ani nie wyjaśnił różnicy pomiędzy uzasadnionymi i nieuzasadnionymi płatnościami odwróconymi, co jest sprzeczne z zasadą pewności prawa.

d.    Sąd błędnie uznał, że istnienie „zachęty” dla spółki działającej w sektorze generycznych produktów leczniczych uzasadnia ustalenie ograniczenia [konkurencji] ze względu na cel. Uzyskanie „korzyści” przez spółkę działającą w sektorze generycznych produktów leczniczych także nie może uzasadniać takiego ustalenia.

e.    Sąd naruszył prawo, orzekając, że niejednoznaczne sformułowanie ograniczeń zapisanych w ugodzie należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono produkty wykraczające poza zakres zastosowania patentu będącego przedmiotem sporu między stronami.

Brak ograniczenia [konkurencji] ze względu na skutek

2.    Sąd orzekł, że podniesione przez Lupin zarzuty wobec ustaleń Komisji w przedmiocie ograniczenia [konkurencji] ze względu na skutek były bezskuteczne, ponieważ potwierdził on stwierdzone przez Komisję ograniczenie [konkurencji] ze względu na cel. Zgodnie z podniesionym przez Lupin zarzutem drugim w przypadku uchylenia przez Trybunał wyroku w zakresie dotyczącym ustalenia ograniczenia [konkurencji] ze względu na cel Trybunał powinien wydać ostateczne orzeczenie w przedmiocie odwołania wniesionego przez Lupin, uchylając wyrok w zakresie dotyczącym stwierdzenia przez Komisję ograniczenia [konkurencji] ze względu na skutek. W szczególności:

a.    Komisja naruszyła prawo, opierając się na odwróconych płatnościach lub znaczącej zachęcie.

b.    Komisja powinna była zbadać kwestię ograniczenia [konkurencji] ze względu na skutek, odwołując się do teorii ograniczeń akcesoryjnych lub zasad określonych w sprawie C-309/99, Wouters, lub w art. 102 TFUE.

c.    Dokonana przez Komisję dla celów stosowania art. 101 ust. 1 TFUE ocena pozycji rynkowej Serviera została, na podstawie art. 102 TFUE, bezpośrednio zastosowana do jej ustaleń dotyczących pozycji dominującej, w którym to zakresie wyrok został uchylony (sprawa T-691/14, Servier i in./Komisja).

Kary

3.    Zgodnie z zarzutem trzecim Sąd dokonał błędnej oceny w odniesieniu do grzywny w zakresie, w jakim stwierdził nowy charakter zarzucanego naruszenia.

4.    Zgodnie z zarzutem czwartym przy ustalaniu wysokości grzywny Sąd błędnie pominął obowiązek uwzględnienia wagi i czasu trwania zarzucanego naruszenia.

5.    Zgodnie z zarzutem piątym przy ustalaniu wysokości grzywny Sąd błędnie nie uwzględnił wartości wniosków patentowych będących przedmiotem cesji pomiędzy Servierem a Lupinem.

6.    Zgodnie z zarzutem szóstym − podniesionym na wypadek uwzględnienia odwołania Komisji od wyroku Sądu w sprawie T-684/14, Krka − Sąd błędnie orzekł, iż odmienne traktowanie przez Komisję Lupina w porównaniu z traktowaniem Krki nie narusza zasady równego traktowania.

____________