Προσφυγή της 21ης Δεκεμβρίου 2018 – Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ουγγαρίας

(Υπόθεση C-808/18)

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Μ. Κοντού-Durande, A. Tokár και J. Tomkin)

Καθής: Ουγγαρία

Αιτήματα

Η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο:

α)    Να αναγνωρίσει ότι η Ουγγαρία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 3, 6, 24, παράγραφος 3, 43 και 46, παράγραφοι 5 και 6, της οδηγίας 2013/32/ΕΕ1 , τα άρθρα 2, στοιχείο η΄, 8, 9 και 11 της οδηγίας 2013/33/ΕΕ2 και τα άρθρα 5, 6, παράγραφος 1, 12, παράγραφος 1, και 13, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/115/ΕΚ3 , όλα τα ανωτέρω σε συνδυασμό με τα άρθρα 6, 18 και 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, καθόσον:

έχει θεσπίσει ότι η αίτηση ασύλου πρέπει να υποβάλλεται ενώπιον της αρμόδιας για υποθέσεις ασύλου αρχής αυτοπροσώπως και αποκλειστικά στις ζώνες διέλευσης, η πρόσβαση στις οποίες επιτρέπεται μόνον σε περιορισμένο αριθμό προσώπων·

εφαρμόζει ως κανόνα μια ειδική διαδικασία, με την οποία δεν διασφαλίζεται η τήρηση των εγγυήσεων που περιέχονται στην οδηγία 2013/32·

έχει διατάξει να εφαρμόζεται σε όλους τους αιτούντες άσυλο (με εξαίρεση τους ανηλίκους κάτω των 14 ετών) διαδικασία σύμφωνα με την οποία οι αιτούντες πρέπει να κρατούνται υποχρεωτικά στις ζώνες διέλευσης καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας ασύλου, σε εγκαταστάσεις τις οποίες μπορούν να εγκαταλείψουν μόνον με κατεύθυνση προς τη Σερβία και χωρίς η κράτηση αυτή να είναι σύμφωνη προς τις εγγυήσεις που προβλέπονται από την οδηγία 2013/33·

μεταφέρει στην άλλη πλευρά της περίφραξης των συνόρων τους υπηκόους τρίτων χωρών που βρίσκονται παράνομα στο έδαφός της, χωρίς να τηρεί τις διαδικασίες και τις εγγυήσεις των άρθρων 5, 6, παράγραφος 1, 12, παράγραφος 1, και 13, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/115·

δεν έχει μεταφέρει στην εθνική έννομη τάξη το άρθρο 46, παράγραφος 5, της οδηγίας 2013/32, ενώ έχει θεσπίσει διατάξεις που αποκλίνουν από τον γενικό κανόνα του αυτόματου ανασταλτικού αποτελέσματος σε περιπτώσεις που δεν περιλαμβάνονται στο άρθρο 46, παράγραφος 6, της οδηγίας αυτής.

β)    Να καταδικάσει την Ουγγαρία στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι η Ουγγαρία παρέβη τα άρθρα 3 και 6 της οδηγίας 2013/32, καθόσον έχει θεσπίσει ότι η αίτηση ασύλου πρέπει να υποβάλλεται ενώπιον της αρμόδιας για υποθέσεις ασύλου αρχής αυτοπροσώπως και αποκλειστικά στις ζώνες διέλευσης, η πρόσβαση στις οποίες επιτρέπεται μόνον σε περιορισμένο αριθμό προσώπων. Με τον τρόπο αυτόν, η Ουγγαρία δεν εγγυάται στους αιτούντες διεθνή προστασία την αποτελεσματική πρόσβαση στη διαδικασία ασύλου.

Κατά την Επιτροπή, οι διατάξεις του νόμου περί δικαιώματος ασύλου, σύμφωνα με τις οποίες οι αιτούντες υποχρεούνται να παραμένουν στις ζώνες διέλευσης μέχρις ότου κριθεί η αίτησή τους για τη χορήγηση διεθνούς προστασίας, επιτρέπουν στην Ουγγαρία να προβαίνει σε συστηματική κράτηση όλων των αιτούντων άσυλο, κατά παράβαση των όσων επιτάσσει η οδηγία 2013/33.

Επιπλέον, η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι η Ουγγαρία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 5, 6, παράγραφος 1, 12, παράγραφος 1, και 13, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/115, καθόσον μεταφέρει στην άλλη πλευρά της περίφραξης των συνόρων τους υπηκόους τρίτων χωρών που βρίσκονται παράνομα στο έδαφός της, χωρίς να τηρεί τις διαδικασίες και τις εγγυήσεις που προβλέπονται από την οδηγία αυτή.

Κατά την Επιτροπή, η Ουγγαρία δεν έχει μεταφέρει στην εθνική έννομη τάξη τον γενικό κανόνα του άρθρου 46, παράγραφος 6, της οδηγίας 2013/32, δεδομένου ότι, σε περίπτωση άσκησης διοικητικής προσφυγής κατά απόφασης που απορρίπτει μια αίτηση ως αβάσιμη, ο νόμου περί δικαιώματος ασύλου έχει καταργήσει τη διάταξη που προέβλεπε το αυτόματο ανασταλτικό αποτέλεσμα της άσκησης ένδικης προσφυγής.

Επιπλέον, η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι η Ουγγαρία παρέβη το άρθρο 46, παράγραφοι 5 και 6, της οδηγίας 2013/32, διότι, σε περίπτωση απόρριψης αίτησης για τη χορήγηση διεθνούς προστασίας, ο νόμος περί δικαιώματος ασύλου δεν προβλέπει σαφώς τη δυνατότητα αίτησης ανασταλτικού αποτελέσματος. Κατά συνέπεια, δεν διασφαλίζεται το δικαίωμα των αιτούντων να παραμείνουν στο ουγγρικό έδαφος μέχρι την έκβαση της προσφυγής, καθόσον η απορριπτική διοικητική απόφαση είναι εκτελεστή ανεξαρτήτως του αν έχει ασκηθεί ένδικη προσφυγή.

____________

1 Οδηγία 2013/32/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με κοινές διαδικασίες για τη χορήγηση και ανάκληση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας (ΕΕ 2013, L 180, σ. 60).

2 Οδηγία 2013/33/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων διεθνή προστασία (ΕΕ 2013, L 180, σ. 96).

3 Οδηγία 2008/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών (ΕΕ 2008, L 348, σ. 98).