Αίτηση αναιρέσεως που άσκησε στις 20 Μαΐου 2019 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 7 Μαρτίου 2019 στην υπόθεση T-837/16, Βασίλειο της Σουηδίας κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-389/19 P)

Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: R. Lindenthal, K. Mifsud-Bonnici, G. Tolstoy)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Βασίλειο της Σουηδίας, Βασίλειο της Δανίας, Δημοκρατία της Φινλανδίας, Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 7ης Μαρτίου 2019 στην υπόθεση T-837/16, Βασίλειο της Σουηδίας κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, να απορρίψει την πρωτοδίκως ασκηθείσα προσφυγή και να καταδικάσει το Βασίλειο της Σουηδίας στα δικαστικά έξοδα, ή, επικουρικώς,

να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο για νέα κρίση επί της ουσίας και να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα της πρωτοβάθμιας και της αναιρετικής διαδικασίας, και

να διατάξει τη διατήρηση των αποτελεσμάτων της ακυρωθείσας αποφάσεως.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Η αίτηση αναιρέσεως βάλλει κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) την 7η Μαρτίου 2019 στην υπόθεση T-837/16. Με την απόφαση αυτή, το Γενικό Δικαστήριο ακύρωσε την εκτελεστική απόφαση C(2016) 5644 τελικό της Επιτροπής, της 7ης Σεπτεμβρίου 2016, περί χορηγήσεως αδειών για ορισμένες χρήσεις του κίτρινου θειοχρωμικού μολύβδου και του ερυθρού μείγματος θειικού, μολυβδαινικού και χρωμικού μολύβδου, και απέρριψε τον ισχυρισμό της Επιτροπής ότι τα αποτελέσματα της αποφάσεως έπρεπε να διατηρηθούν έως ότου η Επιτροπή επανεξετάσει την αίτηση αδειοδοτήσεως.

Προς στήριξη της αιτήσεώς της, η Επιτροπή προβάλλει τέσσερις λόγους αναιρέσεως.

Με τον πρώτο λόγο, η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι στις σκέψεις της αποφάσεως που αφορούν με το εφαρμοστέο επίπεδο αποδείξεως κατά την ανάλυση των εναλλακτικών λύσεων, και ειδικότερα στις σκέψεις 79, 81, 85, 86, 90 και 101, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη περί το δίκαιο όσον αφορά το εφαρμοστέο επίπεδο αποδείξεως βάσει του άρθρου 60, παράγραφος 4.

Με τον δεύτερο λόγο, η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι καθ’ όλο το σκεπτικό του και ιδίως στις σκέψεις 86, 90 και 96 το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη περί το δίκαιο καθόσον αγνόησε πλήρως τη διακριτική ευχέρεια της Επιτροπής να ορίζει την οριακή τιμή για την τεχνική και οικονομική βιωσιμότητα κατά την ανάλυση εναλλακτικών λύσεων βάσει του άρθρου 60, παράγραφος 4, και κατά συνέπεια εφάρμοσε εσφαλμένο κριτήριο δικαστικού ελέγχου και υποκατέστησε την Επιτροπή κατά τη στάθμιση κοινωνικών, οικονομικών και τεχνικών ζητημάτων.

Με τον τρίτο λόγο, η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι στις σκέψεις 86, 97 και 98, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη περί το δίκαιο ως προς την ακυρωθείσα απόφαση, αφενός, καθόσον δεν έλαβε υπόψη το γεγονός ότι δεν χορηγήθηκε άδεια για χρήσεις στις οποίες τα χαρακτηριστικά της χρωστικής ουσίας όσον αφορά τις τεχνικές επιδόσεις δεν είναι απαραίτητα και, αφετέρου, καθόσον στο πλαίσιο της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως προέβη σε περιγραφή των προϋποθέσεων προκειμένου να αποδείξει ότι η προϋπόθεση αναλύσεως εναλλακτικών λύσεων που προβλέπει το άρθρο 60, παράγραφος 4, δεν πληρούται.

Με τον τέταρτο λόγο, η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι το δεύτερο σημείο του διατακτικού, με το οποίο το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι δεν ήταν αναγκαίο να διατηρηθούν σε ισχύ τα αποτελέσματα της ακυρωθείσας αποφάσεως, στηρίζεται σε πρόδηλη πλάνη περί το δίκαιο στην οποία υπέπεσε το Γενικό Δικαστήριο στη σκέψη 112 της αποφάσεως.

____________