Αναίρεση που άσκησε την 1η Μαΐου 2019 η Région de Bruxelles-Capitale κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 28 Φεβρουαρίου 2019 στην υπόθεση T-178/18, Région de Bruxelles-Capitale κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-352/19 P)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Région de Bruxelles-Capitale (εκπρόσωπος: A. Bailleux, avocat)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

να αναιρέσει τη διάταξη της 28ης Φεβρουαρίου 2019 (T-178/18)·

να αποφανθεί επί του παραδεκτού της προσφυγής ακυρώσεως που άσκησε η Région de Bruxelles-Capitale (Περιφέρεια Βρυξελλών-Πρωτευούσης) κατά του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2017/2324 της Επιτροπής, της 12ης Δεκεμβρίου 2017, για την ανανέωση της έγκρισης της δραστικής ουσίας glyphosate, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1107/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τη διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά, και την τροποποίηση του παραρτήματος του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 540/2011 της Επιτροπής1 , και, κατά τα λοιπά, να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο·

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Με την προσβαλλόμενη διάταξη, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε απαράδεκτη ελλείψει εννόμου συμφέροντος την προσφυγή ακυρώσεως που άσκησε η Région de Bruxelles-Capitale. Ειδικότερα, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός δεν την αφορά άμεσα, κατά την έννοια του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ.

Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως, η Région de Bruxelles-Capitale προβάλλει έναν μόνον λόγο αναιρέσεως ο οποίος αποτελείται από δύο σκέλη.

Πρώτον, η άρνηση του Γενικού Δικαστηρίου να εξετάσει τις προϋποθέσεις παραδεκτού της προσφυγής υπό το πρίσμα του άρθρου 9 της Σύμβασης του Aarhus οφείλεται σε εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 2 § 4 και του άρθρου 9 της εν λόγω Σύμβασης και δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένη.

Δεύτερον, η κρίση του Γενικού Δικαστηρίου ότι ο κανονισμός δεν αφορά άμεσα την αναιρεσείουσα στηρίζεται σε ανεπαρκή αιτιολογία και δεν λαμβάνει δεόντως υπόψη το άρθρο 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ και το άρθρο 20 § 2, το άρθρο 32 § 1, το άρθρο 36 § 3, το άρθρο 41 § 1 και το άρθρο 43 § 5 και § 6 του κανονισμού 1107/2009.

Στο δεύτερο σκέλος της αιτήσεως αναιρέσεως, σχετικά με την περίπτωση που το Δικαστήριο κάνει δεκτό το αίτημα αναιρέσεως της προσβαλλόμενης διατάξεως και αποφασίσει να αποφανθεί το ίδιο επί του παραδεκτού της προσφυγής ακυρώσεως, η Région de Bruxelles-Capitale προβάλλει τους λόγους για τους οποίους η προσφυγή ακυρώσεως πρέπει να κριθεί παραδεκτή ως πληρούσα τις προϋποθέσεις του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ.

____________

1 ΕΕ 2017, L 333, σ. 10.