Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 19 czerwca 2019 r. w sprawie T-373/15, Ja zum Nürburgring eV/Komisja Europejska, wniesione w dniu 30 sierpnia 2019 r. przez Ja zum Nürburgring eV

(Sprawa C-647/19 P)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Ja zum Nürburgring eV (przedstawiciele: Prof. Dr. D. Frey i Dr. M. Rudolph, Rechtsanwälte)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

Uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie T-373/15.

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2014) 3634 wersja ostateczna z dnia 1 października 2014 r. w zakresie, w jakim stwierdza ona:

że nabywcy aktywów zbytych w drodze procedury przetargowej, capricorn Nürburgring Besitzgesellschaft GmbH oraz jej spółki zależne, nie dotyczy ewentualne żądanie zwrotu pomocy państwa niezgodnej z rynkiem wewnętrznym; oraz

że sprzedaż aktywów Nürburgring GmbH, Motorsport Resort Nürburgring GmbH oraz Congress- und Motorsport Hotel Nürburgring GmbH nie stanowiła pomocy państwa na rzecz capricorn Nürburgring Besitzgesellschaft GmbH lub jej spółek zależnych.

Ewentualnie uchylenie wyroku, o którym mowa w pkt 1 powyżej i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd.

Obciążenie Komisji kosztami postępowania w obu instancjach.

Zarzuty i główne argumenty

Wnoszący odwołanie na poparcie swojego odwołania podnosi pięć zarzutów.

Naruszenie prawa poprzez zaprzeczenie temu, że sprawa dotyczy wnoszącego odwołanie występującego w charakterze konkurenta:

Sąd pominął istotne argumenty przedstawione przez wnoszącego odwołanie, które w oczywisty sposób wynikają z akt sprawy i w ten sposób naruszył obowiązek uzasadnienia. Sąd przedstawił błędne uzasadnienie, a w każdym razie nie uzasadnił wyroku w wystarczającym stopniu. Wnoszący odwołanie podnosi ponadto naruszenie prawa do bycia wysłuchanym oraz prawa wnoszącego odwołanie do skutecznej ochrony sądowej (art. 47 Karty). Po za tym Sąd błędnie zinterpretował i zastosował art. 263 ust. 4 TFUE.

Naruszenie prawa poprzez zaprzeczenie temu, że sprawa dotyczy wnoszącego odwołanie występującego w charakterze związku:

Sąd pominął również istotne argumenty podniesione przez wnoszącego odwołanie, które w oczywisty sposób wynikały z akt sprawy, naruszając tym samym obowiązek uzasadnienia. Sąd przedstawił również błędne uzasadnienia, a w każdym razie jest ono niewystarczające. Wnoszący odwołanie podnosi nadto naruszenie prawa do bycia wysłuchanym oraz prawa do skutecznej ochrony sądowej wnoszącego odwołanie (art. 47 Karty). Ponadto Sąd przeinaczył fakty i dowody. Do tego jeszcze Sąd błędnie zinterpretował i zastosował art. 263 ust. 4 TFUE.

Naruszenie prawa materialnego i formalnego poprzez odmowę prawa do wniesienia skargi przysługującej podmiotowi występującemu jako konkurent i jako związek zawodowy w odniesieniu do drugiej zaskarżonej decyzji:

Z powodów przedstawionych w zarzutach pierwszym i drugim Sąd naruszył prawo odmawiając wnoszącemu odwołanie uprawnienia do wniesienia skargi w odniesieniu do drugiej zaskarżonej decyzji.

Naruszenie prawa poprzez zaprzeczenie obowiązkowi Komisji w zakresie wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego w odniesieniu do przyznania nowej pomocy poprzez sprzedaż aktywów Capricorn.

Sąd, naruszając art. 107 i 108 ust. 2 TFUE, obowiązek uzasadnienia, prawo do bycia wysłuchanym, prawo do skutecznej ochrony sądowej oraz przeinaczając okoliczności faktyczne i dowody, bezprawnie stwierdził, że przeprowadzono otwartą, przejrzystą, niedyskryminującą i bezwarunkową procedurę przetargową. Cena rynkowa nie została ustalona w ten sposób. Pojawiły się zatem poważne wątpliwości, które powinny były skłonić Komisję do wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego.

Błędne pod względem prawnym uzasadnienie Sądu w odniesieniu do braku uzasadnienia przez Komisję w odniesieniu do drugiej zaskarżonej decyzji:

Sąd dopuścił się naruszenia prawa nie stwierdzając, że Komisja naruszyła obowiązek uzasadnienia zaskarżonych decyzji.

____________