Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court (Irlandia) w dniu 6 lutego 2020 r. – UH / Minister for Agriculture, Food and the Marine, Ireland and Attorney General

(Sprawa C-64/20)

Język postępowania: irlandzki

Sąd odsyłający

High Court

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: UH

Strona pozwana: Minister for Agriculture, Food and the Marine, Ireland and Attorney General

Czy sąd krajowy dysponuje zakresem swobodnego uznania pozwalającym mu odmówić zarządzenia środka zabezpieczającego mimo, iż stwierdził, że prawo krajowe nie dokonuje transpozycji określonego elementu dyrektywy Unii Europejskiej (UE) oraz, przy założeniu, że sąd dysponuje takim zakresem swobodnego uznania, jakie są odpowiednie czynniki, które należy wziąć pod uwagę w związku z takim zakresem swobodnego uznania, lub czy sąd krajowy może wziąć pod uwagę te same czynniki, które brałby pod uwagę w przypadku naruszenia prawa krajowego?

Czy zasada bezpośredniego skutku prawa Unii byłaby naruszona, gdyby sąd krajowy odmówił zarządzenia w niniejszej sprawie środka zabezpieczającego ze względu na wejście w życie art. 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/61 z dnia 11 grudnia 2018 r. (które będzie stosowane począwszy od dnia 28 stycznia 2022 r.), mimo, iż sąd ten stwierdził, że prawo krajowe nie dokonało transpozycji obowiązku przewidzianego w art. 61 ust. 1, art. 58 ust. 4 i art. 59 ust. 3 dyrektywy 2001/82/WE2 , zgodnie z którym informacje znajdujące się na opakowaniu i etykiecie weterynaryjnych produktów leczniczych mają być sporządzone w językach urzędowych państwa członkowskiego, to znaczy, w przypadku Irlandii, w języku irlandzkim oraz w języku angielskim?

____________

1 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/6 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie weterynaryjnych produktów leczniczych i uchylające dyrektywę 2001/82/WE (Dz.U 2019, L 4, s. 43).

2 Dyrektywa 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do weterynaryjnych produktów leczniczych (Dz.U. 2001, L 311, s. 1).