ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
(πρώτο τμήμα)

της 23ης Φεβρουαρίου 2010

Υπόθεση F-7/09

Marie-Hélène Faria

κατά

Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)

«Υπαλληλική υπόθεση — Υπάλληλοι — Βαθμολογία — Έκθεση αξιολογήσεως — Περίοδος αξιολογήσεως 2006/2007 — Αίτημα περί ακυρώσεως της εκθέσεως αξιολογήσεως — Πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως — Ικανοποίηση της ηθικής βλάβης»

Αντικείμενο: Προσφυγή-αγωγή ασκηθείσα δυνάμει των άρθρων 236 ΕΚ και 152 EA, με την οποία η Μ.-H. Faria ζητεί, κατ’ ουσίαν, αφενός, να ακυρωθεί η έκθεση αξιολογήσεώς της, η οποία καταρτίστηκε για το διάστημα από 1ης Οκτωβρίου 2006 έως 30 Σεπτεμβρίου 2007, και, αφετέρου, να υποχρεωθεί το ΓΕΕΑ να της καταβάλει το ποσό των 100 000 ευρώ προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που διατείνεται ότι υπέστη.

Απόφαση: Η έκθεση αξιολογήσεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας, την οποία κατάρτισε το ΓΕΕΑ για το διάστημα από 1ης Οκτωβρίου 2006 έως 30 Σεπτεμβρίου 2007, ακυρώνεται. Η προσφυγή απορρίπτεται κατά τα λοιπά. Το ΓΕΕΑ φέρει, εκτός των δικαστικών εξόδων του, τα τρία τέταρτα των δικαστικών εξόδων της προσφεύγουσας-ενάγουσας. Η προσφεύγουσα-ενάγουσα φέρει το ένα τέταρτο των δικαστικών εξόδων της.

Περίληψη

1.      Υπάλληλοι — Βαθμολογία — Έκθεση αξιολογήσεως

(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως, άρθρο 43)

2.      Υπάλληλοι — Βαθμολογία — Έκθεση αξιολογήσεως — Πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως

(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως, άρθρο 43)

3.      Υπάλληλοι — Βαθμολογία — Έκθεση αξιολογήσεως — Επιμερισμός του χρόνου εργασίας σε δύο διαφορετικά καθήκοντα

(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως, άρθρο 43)

4.      Υπάλληλοι — Βαθμολογία — Έκθεση αξιολογήσεως — Εκτίμηση της αποδόσεως υπαλλήλου

(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως, άρθρο 43)

5.      Υπάλληλοι — Βαθμολογία — Έκθεση αξιολογήσεως — Αντικείμενο των εκτιμήσεων γενικής φύσεως

(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως, άρθρο 43)

6.      Υπάλληλοι — Βαθμολογία — Έκθεση αξιολογήσεως — Πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως

(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως, άρθρο 43)

7.      Υπάλληλοι — Προσφυγή — Αγωγή αποζημιώσεως — Ακύρωση της προσβαλλομένης παράνομης πράξεως — Προσήκουσα ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης

(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως, άρθρο 91)

1.      Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης (στο εξής: Δικαστήριο ΔΔ) δεν μπορεί να υποκαταστήσει την κρίση του στην κρίση των προσώπων που είναι επιφορτισμένα με την αξιολόγηση της εργασίας του βαθμολογούμενου, καθώς τα κοινοτικά όργανα διαθέτουν ευρεία διακριτική ευχέρεια κατά την αξιολόγηση της εργασίας των υπαλλήλων τους. Επομένως, εφόσον δεν συντρέχει πραγματική πλάνη, πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως ή κατάχρηση εξουσίας, το Δικαστήριο ΔΔ δεν είναι αρμόδιο να ελέγξει το βάσιμο της αξιολογήσεως στην οποία προέβη η διοίκηση, με έκθεση αξιολογήσεως, σχετικά με την επαγγελματική ικανότητα υπαλλήλου, δεδομένου ότι η αξιολόγηση περιλαμβάνει πολύπλοκες αξιολογικές εκτιμήσεις, οι οποίες, ως εκ της φύσεώς τους, δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο αντικειμενικής εξετάσεως.

(βλ. σκέψη 44)

Παραπομπή:

ΔΕΕ: 1 Ιουνίου 1983, 36/81, 37/81 και 218/81, Seton κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 1983, σ. 1789, σκέψη 23

ΓΔΕΕ: 24 Ιανουαρίου 1991, T‑63/89, Latham κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 1991, σ. II‑19, σκέψη 19· 26 Οκτωβρίου 1994, T‑18/93, Marcato κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 1994, σ. I‑A‑215 και II‑681, σκέψη 45· 20 Μαΐου 2003, T‑179/02, Pflugradt κατά ΕΚΤ, Συλλογή Υπ.Υπ. 2003, σ. I‑A‑149 και II‑733, σκέψη 46· 25 Οκτωβρίου 2005, T‑96/04, Cwik κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2005, σ. I‑A‑343 και II‑1523, σκέψη 41· 13 Ιουλίου 2006, T‑285/04, Andrieu κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2006, σ. I‑A‑2‑161 και II‑A‑2‑775, σκέψη 99

2.      Προς απόδειξη της υπάρξεως πρόδηλης πλάνης εκτιμήσεως κατά την κατάρτιση της εκθέσεως αξιολογήσεώς του, ο υπάλληλος του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) μπορεί να συγκρίνει τις διάφορες εκδοχές της εν λόγω εκθέσεως, εφόσον αυτές έχουν οριστικοποιηθεί, δηλαδή έχουν προσυπογραφεί από τον πρώτο βαθμολογητή και τον δεύτερο βαθμολογητή, και εφόσον αποτελούν μέρους της καθαυτό διαδικασίας καταρτίσεως της εκθέσεως αξιολογήσεως, όπως αυτή καθορίζεται από τις γενικές εκτελεστικές διατάξεις του άρθρου 43 του ΚΥΚ, τις οποίες έχει θεσπίσει το ΓΕΕΑ και οι οποίες έχουν εφαρμογή σε περίπτωση διαφωνίας του ενδιαφερομένου με το περιεχόμενο των διαφόρων εκδοχών της εκθέσεως αξιολογήσεως.

(βλ. σκέψη 45)

Παραπομπή:

ΔΔΔΕΕ: 6 Μαρτίου 2008, F‑46/06, Skareby κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2008, σ. Ι‑Α‑1‑69 και ΙΙ‑Α‑1‑337, σκέψη 95 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία

3.      Είναι ανακριβής η έκθεση αξιολογήσεως η οποία αναφέρει ότι, καθ’ όλο το διάστημα αναφοράς, ο υπάλληλος απασχολήθηκε κατά το ήμισυ του χρόνου εργασίας του σε μία θέση εργασίας και το υπόλοιπο ήμισυ σε άλλη θέση εργασίας και ότι η αξιολόγηση της εργασίας του ενδιαφερομένου γίνεται με αυτό το δεδομένο, ενώ διαπιστώνεται, κατόπιν αθροίσεως των ποσοστών του χρόνου εργασίας ανά θέση, ότι ο εν λόγω υπάλληλος αφιέρωσε κατά τι λιγότερο από τα δύο τρίτα του χρόνου εργασίας για την πρώτη εκ των ως άνω θέσεων εργασίας και κατά τι περισσότερο από το ένα τρίτο στη δεύτερη.

(βλ. σκέψεις 48 και 49)

4.      Λόγω των συνεπειών του στην απόδοση ή στη συμπεριφορά των υπαλλήλων στην υπηρεσία, ο φόρτος εργασίας, εφόσον είναι ασυνήθιστα υψηλός, αποτελεί ένα από τα στοιχεία που τα θεσμικά όργανα υποχρεούνται να λαμβάνουν υπόψη τους κατά την αξιολόγηση της αποδόσεως των υπαλλήλων τους.

Οι βαθμολογητές, στο πλαίσιο της εξουσίας εκτιμήσεως που διαθέτουν, μπορούν ελεύθερα να καθορίσουν τον τρόπο με τον οποίον θα συνεκτιμήσουν τον ασυνήθιστα υψηλό φόρτο εργασίας και να αποφασίσουν, ενδεχομένως, να μην εφαρμόσουν κατά τρόπο ελαστικότερο τα κριτήρια αξιολογήσεως, πλην όμως δεν επιτρέπεται να αγνοήσουν εντελώς τον εν λόγω φόρτο εργασίας, από τις δε εκτιμήσεις που περιλαμβάνονται στην έκθεση αξιολογήσεως πρέπει να προκύπτει, έστω εμμέσως, ότι τα πρόσωπα που την κατάρτισαν έλαβαν το στοιχείο αυτό υπόψη τους.

Μεταξύ των αντίξοων συνθηκών και δυσχερειών που πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους οι βαθμολογητές κατά την αξιολόγηση της αποδόσεως του υπαλλήλου ή της συμπεριφοράς του στην υπηρεσία περιλαμβάνονται η έλλειψη προσωπικού και η αύξηση του φόρτου εργασίας που η έλλειψη αυτή συνεπάγεται για τους ενδιαφερομένους υπαλλήλους.

Η σώρευση καθηκόντων συνεπάγεται εξ ορισμού προδήλως αυξημένο φόρτο εργασίας για τον υπάλληλο και, συνεπώς, απαιτείται σχετική μνεία στην έκθεση αξιολογήσεως.

(βλ. σκέψεις 52 και 53)

Παραπομπή:

ΓΔΕΕ: 31 Ιανουαρίου 2007, T‑236/05, Aldershoff κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2007, σ. Ι‑Α‑2‑13 και ΙΙ‑Α‑2‑75, σκέψη 85

5.      Η γενική εκτίμηση πρέπει να αντικατοπτρίζει τις αναλυτικές εκτιμήσεις που περιλαμβάνονται στην έκθεση αξιολογήσεως.

Το να γίνει δεκτό ότι η σημαντική βελτίωση των αναλυτικών εκτιμήσεων δεν οδηγεί οπωσδήποτε σε μεταβολή των γενικών εκτιμήσεων, δηλαδή των εκτιμήσεων που λαμβάνονται ιδιαίτερα υπόψη κατά τις προαγωγές, θα ερχόταν σε αντίθεση με την απαίτηση για συνοχή μεταξύ των δύο αυτών κατηγοριών εκτιμήσεων.

(βλ. σκέψεις 55 και 57)

Παραπομπή:

ΓΔΕΕ: 7 Μαρτίου 2007, T‑110/04, Sequeira Wandschneider κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2007, σ. Ι‑Α‑2‑73 και ΙΙ‑Α‑2‑533, σκέψη 110 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία

6.      Πάσχει πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως η έκθεση αξιολογήσεως η οποία περιέχει ανακρίβεια όσον αφορά τον χρόνο εργασίας που αφιέρωσε ο ενδιαφερόμενος υπάλληλος σε κάθε μία από τις θέσεις για τις οποίες αξιολογείται με την εν λόγω έκθεση, δεν περιέχει καμία αναφορά στον φόρτο εργασίας του υπαλλήλου και δεν συμβαδίζει με τις αρχικές εκδοχές της εν λόγω εκθέσεως.

(βλ. σκέψη 58)

7.      Η ακύρωση διοικητικής πράξεως προσβληθείσας από υπάλληλο μπορεί να συνιστά αυτή καθαυτήν πρόσφορη και, καταρχήν, επαρκή ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που τυχόν υπέστη ο υπάλληλος, εκτός αν η παράνομη διοικητική πράξη εμπεριέχει εκτίμηση των ικανοτήτων ή της συμπεριφοράς του υπαλλήλου δυνάμενη να τον βλάψει.

(βλ. σκέψη 64)

Παραπομπή:

ΓΔΕΕ: 12 Δεκεμβρίου 2000, T‑223/99, Dejaiffe κατά ΓΕΕΑ, Συλλογή Υπ.Υπ. 2000, σ. I‑A‑277 και II‑1267, σκέψη 91 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία