CURIA
rss
wyszukiwanie zaawansowane
Prezentacja członków

Marc Jaeger
Marc Jaeger

urodzony w 1954 r.; ukończył studia prawnicze na uniwersytecie Roberta Schumana w Strasburgu; studia w Kolegium Europejskim; przyjęty do palestry w Luksemburgu (1981); attaché de justice, delegat przy prokuratorze generalnym w Luksemburgu (1983); sędzia tribunal d'arrondissement de Luxembourg (luksemburskiego sądu okręgowego) (1984); referendarz w Trybunale Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (1986-1996); przewodniczący Institut universitaire international de Luxembourg (IUIL); sędzia Sądu od dnia 11 lipca 1996 r.; prezes Sądu od dnia 17 września 2007 r.

Marc van der Woude
Marc van der Woude

urodzony w 1960 r.; absolwent prawa (uniwersytet w Groningue, 1983); studia w Kolegium Europejskim (1983-1984); asystent w Kolegium Europejskim (1984-1986); wykładowca na uniwersytecie w Leiden (1986-1987); sprawozdawca w dyrekcji generalnej ds. konkurencji Komisji Wspólnot Europejskich (1987-1989); referendarz w Trybunale Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (1989-1992); koordynator polityczny w dyrekcji generalnej ds. konkurencji Komisji Wspólnot Europejskich (1992-1993); członek służb prawnych Komisji Wspólnot Europejskich (1993-1995); członek palestry w Brukseli od 1995 r.; profesor na Uniwersytecie Erazma z Rotterdamu od 2000 r.; autor licznych publikacji; Sędzia Sądu od dnia 13 września 2010 r.; wiceprezes Sądu od dnia 20 września 2016 r.

Irena Pelikánová
Irena Pelikánová

urodzona w 1949 r.; doktor prawa, asystent w dziedzinie prawa gospodarczego (przed 1989), następnie doktor nauk ścisłych, profesor prawa handlowego (od 1993) na wydziale prawa uniwersytetu Karola w Pradze; członek organu zarządzającego komisji papierów wartościowych (1999-2002); adwokat; członek rady legislacyjnej rządu czeskiego (1998-2004); sędzia Sądu od dnia 12 maja 2004 r.

Miro Prek
Miro Prek

urodzony w 1965 r.; absolwent prawa (1989); członek adwokatury (1994); liczne zadania i funkcje pełnione w administracji publicznej,  głównie w rządowym biurze legislacyjnym (zastępca sekretarza stanu oraz zastępca dyrektora, kierownik departamentu prawa europejskiego i prawa porównawczego) oraz w urzędzie spraw europejskich (podsekretarz stanu); członek zespołu negocjacyjnego ds. układu stowarzyszeniowego (1994-1996) oraz ds. przystąpienia do Unii Europejskiej (1998-2003), obowiązki w zakresie kwestii prawnych; adwokat; obowiązki w zakresie projektów dotyczących dostosowania do prawa wspólnotowego oraz integracji europejskiej, głównie w zachodnich Bałkanach; kierownik wydziału w Trybunale Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (2004-2006); sędzia Sądu od dnia 7 października 2006 r.

Sten Frimodt Nielsen
Sten Frimodt Nielsen

urodzony w 1963 r.; licencjat z prawa na uniwersytecie w Kopenhadze (1988); urzędnik ministerstwa spraw zagranicznych (1988-1991); wykładowca prawa międzynarodowego i prawa europejskiego na uniwersytecie w Kopenhadze (1988-1991); sekretarz ambasady w stałym przedstawicielstwie Danii przy ONZ w Nowym Jorku (1991-1994); urzędnik w służbie prawnej ministerstwa spraw zagranicznych (1994-1995); profesor nadzwyczajny uniwersytetu w Kopenhadze (1995); radca, następnie główny radca w kancelarii premiera (1995-1998); minister radca w stałym przedstawicielstwie Danii przy Unii Europejskiej (1998-2001); radca specjalny w kancelarii premiera do spraw prawnych (2001-2002); dyrektor departamentu i radca prawny w kancelarii premiera (marzec 2002 - lipiec 2004); podsekretarz stanu i radca prawny w kancelarii premiera (sierpień 2004 - sierpień 2007); sędzia Sądu od dnia 17 września 2007 r.

Heikki Kanninen
Heikki Kanninen

urodzony w 1952 r.; absolwent wyższej szkoły handlowej w Helsinkach oraz wydziału prawa uniwersytetu w Helsinkach; referendarz w naczelnym sądzie administracyjnym Finlandii; sekretarz generalny komitetu ds. reformy systemu ochrony prawnej w administracji publicznej; główny administrator w naczelnym sądzie administracyjnym; sekretarz generalny komitetu ds. reformy postępowania sądowo-administracyjnego, radca w departamencie legislacji ministerstwa sprawiedliwości; zastępca sekretarza Sądu EFTA; referendarz w Trybunale Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich; sędzia naczelnego sądu administracyjnego (1998-2005); członek komisji odwoławczej ds. uchodźców; wiceprzewodniczący komitetu ds. rozwoju fińskich organów sądowych; sędzia Sądu do spraw Służby Publicznej od dnia 6 października 2005 r. do dnia 6 października 2009 r.; sędzia Sądu od dnia 7 października 2009 r.; wiceprezes Sądu od dnia 17 września 2013 do 19 września 2016 r.

Dimitrios Gratsias
Dimitrios Gratsias

urodzony w 1957 r.; ukończył prawo na Uniwersytecie Ateńskim (1980); studia podyplomowe w zakresie prawa publicznego na Uniwersytecie Paris I, Panthéon-Sorbonne (1981); świadectwo uniwersyteckiego centrum studiów wspólnotowych i europejskich (Uniwersytet Paris I) (1982 r.); członek Conseil d'État na stanowisku auditeur (1985–1992); członek Conseil d'État na stanowisku maître des requêtes (1992–2005); referendarz w Trybunale Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (1994–1996); członek stowarzyszony szczególnego sądu najwyższego Grecji (1998 i 1999); pracownik Conseil d'État na stanowisku radcy stanu (2005); członek specjalnego sądu do spraw dyscyplinarnych (2006); członek Najwyższej Rady Sądownictwa Administracyjnego (2008); inspektor sądownictwa administracyjnego (2009–2010); sędzia Sądu od dnia 25 października 2010 r.

Guido Berardis
Guido Berardis

urodzony w 1950 r.; absolwent prawa (uniwersytet La Sapienza w Rzymie, 1973), absolwent podyplomowych studiów europejskich w kolegium europejskim (Brugia, 1974–1975); urzędnik Komisji Wspólnot Europejskich (dyrekcja do spraw międzynarodowych w dyrekcji generalnej ds. rolnictwa, 1975–1976); członek służby prawnej Komisji służby prawnej Komisji Wspólnot Europejskich w Luksemburgu (1990–1991); referendarz w gabinecie sędziego G.F. Manciniego w Trybunale Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (1991–1994); doradca prawny w gabinetach członków Komisji Wspólnot Europejskich M. Montiego (1995–1997) i F. Bolkesteina (2000–2002); dyrektor: dyrekcji ds. polityki zamówień publicznych (2002–2003), dyrekcji ds. usług, własności intelektualnej i przemysłowej, środków przekazu i ochrony danych (2003–2005), dyrekcji ds. usług (2005–2011) w dyrekcji generalnej ds. rynku wewnętrznego Komisji Wspólnot Europejskich; główny doradca prawny i dyrektor zespołu ds. sprawiedliwości, wolności i bezpieczeństwa, prawa cywilnego oraz prawa karnego w Służbie Prawnej Komisji Europejskiej (2011–2012); sędzia Sądu od dnia 17 września 2012 r.

Vesna Tomljenović
Vesna Tomljenović

urodzona w 1956 r.; absolwentka uniwersytetu w Rijece (magisterium, 1979) i uniwersytetu w Zagrzebiu (L.L.M., 1984; doktorat z prawa, 1996); asystent (1980-1998), profesor stowarzyszony (2003-2009) i profesor (2009-2013) na wydziale prawa uniwersytetu w Rijece; asystent na wydziale ekonomii uniwersytetu w Rijece (1990-2013); przewodnicząca chorwackiego stowarzyszenia prawa porównawczego (2006-2013); sędzia Sądu od dnia 4 lipca 2013 r.

Anthony Michael Collins
Anthony Michael Collins

Urodzony w 1960 r.; absolwent Trinity College, Dublin (nauki prawne) (1984) i Honourable Society of the King's Inns, Dublin (barrister) (1986); bencher of the Honourable Society of King's Inns (od 2013); barrister (1986-1990 i 1997-2003) i senior counsel (2003-2013) w irlandzkiej palestrze; referendarz w Trybunale Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (1990-1997); dyrektor Irish Centre for European Law (1997-2000) i członek jego zarządu do dnia dzisiejszego; wiceprzewodniczący Council of European National Youth Committees (1979-1981); sekretarz generalny Organising Bureau of European School Student Unions (1977-1984); sekretarz generalny Irish Union of School Students (1977-1979); międzynarodowy wiceprzewodniczący Union of Students in Ireland (1982-1983); członek stałej delegacji Rady Palestr Unii Europejskiej (CCBE) przy Trybunale Sprawiedliwości Unii Europejskiej i Trybunale EFTA (2006-2013); sędzia Sądu od dnia 16 września 2013 r.

Stéphane Gervasoni
Stéphane Gervasoni

urodzony w 1967 r.; absolwent instytutu studiów politycznych w Grenoble (1988) oraz École nationale d'administration (ENA) (1993); członek Conseil d'État na stanowisku auditeur [sędzia sprawozdawca w wydziale postępowań spornych (1993-1997), członek wydziału spraw społecznych (1996-1997)]; członek Conseil d'État na stanowisku maître des requêtes (1996-2008); wykładowca w Institut d'études politiques de Paris (1993-1995); komisarz rządu w specjalnej komisji odwoławczej ds. emerytur (1994-1996); doradca prawny w ministerstwie służby cywilnej oraz w urzędzie miasta Paryża (1995-1997); sekretarz generalny prefektury departamentu Yonne, podprefekt okręgu Auxerre (1997-1999); sekretarz generalny prefektury departamentu Savoie, podprefekt okręgu Chambéry (1999-2001); referendarz w Trybunale Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (2001 -2005); członek rzeczywisty komisji odwoławczej Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego (NATO) (2001-2005); sędzia Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (2005-2011, prezes izby 2008-2011); conseiller d'État, zastępca prezesa ósmej izby wydziału postępowań spornych (2011-2013); członek komisji odwoławczej Europejskiej Agencji Kosmicznej (2011-2013); sędzia Sądu od dnia 16 września 2013 r.

Ingrida Labucka
Ingrida Labucka

urodzona w 1963 r.; ukończyła prawo na uniwersytecie łotewskim (1986); inspektor ministerstwa spraw wewnętrznych na region Kirov i miasto Ryga (1986-1989); sędzia sądu pierwszej instancji w Rydze (1990-1994); adwokat (1994-1998 oraz lipiec 1999 - maj 2000); minister sprawiedliwości (listopad 1998 - lipiec 1999 oraz maj 2000 - październik 2002); członek Międzynarodowego Trybunału Arbitrażowego w Hadze (2001-2004); członek parlamentu (2002-2004); sędzia Sądu od dnia 12 maja 2004 r.

Savvas Papasavvas
Savvas Papasavvas

urodzony w 1969 r.; studia na uniwersytecie w Atenach (Ptychion, 1991); studia trzeciego cyklu na uniwersytecie Paris II (DEA w dziedzinie prawa publicznego, 1992) oraz na uniwersytecie Aix- Marseille III (doktorat z nauk prawnych, 1995); przyjęty do palestry na Cyprze, członek palestry w Nikozji od 1993 r.; wykładowca na uniwersytecie na Cyprze (1997-2002), docent prawa konstytucyjnego od września 2002 r.; pracownik naukowy w europejskim centrum prawa publicznego (2001-2002); sędzia Sądu od dnia 12 maja 2004 r.

Alfred Dittrich
Alfred Dittrich

urodzony w 1950 r.; odbył studia na uniwersytecie erlandzko-norymberskim (1970-1975); Rechtsreferendar w Oberlandsgericht (wyższym sądzie krajowym) w Norymberdze (1975-1978); administrator w federalnym ministerstwie gospodarki (1978-1982); administrator w stałym przedstawicielstwie Republiki Federalnej Niemiec przy Wspólnotach Europejskich (1982); administrator w federalnym ministerstwie gospodarki odpowiedzialny za sprawy związane z prawem wspólnotowym i prawem konkurencji (1983-1992); dyrektor departamentu ds. prawa Unii Europejskiej (1992-2007) w ministerstwie sprawiedliwości; przewodniczący niemieckiej delegacji do grupy roboczej Rady ds. Trybunału Sprawiedliwości; pełnomocnik rządu federalnego w wielu postępowaniach przed Trybunałem Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich; sędzia Sądu od dnia 17 września 2007 r.

Juraj Schwarcz
Juraj Schwarcz

urodzony w 1952 r.; doktor prawa (uniwersytet Komeńskiego w Bratysławie, 1979); radca prawny w przedsiębiorstwie (1975-1990); sekretarz ds. rejestru handlowego przy sądzie rejonowym w Koszycach (1991); sędzia sądu rejonowego w Koszycach (styczeń-październik 1992); sędzia i prezes izby sądu okręgowego w Koszycach (listopad 1992-2009); sędzia delegowany izby handlowej sądu najwyższego Republiki Słowackiej (październik 2004 - wrzesień 2005); prezes kolegium prawa handlowego przy sądzie okręgowym w Koszycach (październik 2005 - wrzesień 2009); członek zewnętrzny wydziału prawa handlowego i gospodarczego uniwersytetu P.J. Šafárika w Koszycach (1997-2009); członek zewnętrzny zespołu wykładowców szkoły sądownictwa (2005-2009); sędzia Sądu od dnia 7 października 2009 r.

Mariyana Kancheva
Mariyana Kancheva

urodzona w 1958 r., absolwentka studiów prawniczych na uniwersytecie w Sofii; studia uzupełniające (tytuł master) w zakresie prawa europejskiego w Institut d’études européennes na Université libre de Bruxelles; specjalizacja w dziedzinie prawa gospodarczego i prawa własności intelektualnej; asesor sądowy w sądzie regionalnym w Sofii (1985 – 1986); doradca prawny (1986 – 1988); adwokat należący do izby adwokackiej w Sofii (1988 – 1992); dyrektor generalna biura obsługującego korpus dyplomatyczny w ministerstwie spraw zagranicznych (1992 – 1994); adwokat w Sofii (1994 – 2011) i Brukseli (2007 – 2011); arbiter w Sofii w sprawach handlowych; udział w tworzeniu aktów prawnych różnego rodzaju jako doradca prawny w parlamencie bułgarskim; sędzia Sądu od dnia 19 września 2011 r.

Eugène Buttigieg
Eugène Buttigieg

urodzony w 1961 r.; doktor prawa uniwersytetu na Malcie; master w dziedzinie prawa europejskiego (uniwersytet w Exeter); doktorat z dziedziny prawa konkurencji (uniwersytet w Londynie); prawnik w ministerstwie sprawiedliwości (1987-1990); główny prawnik w ministerstwie spraw zagranicznych (1990-1994); członek Copyright Board (komisji do spraw praw autorskich) (1994-2005); prawnik weryfikator w ministerstwie sprawiedliwości i samorządu lokalnego (2001-2002); administrator w Malta Resources Authority (urzędzie zarządzania zasobami Malty) (2001-2009); konsultant w dziedzinie prawa europejskiego (od 1994); doradca do spraw prawa konkurencji i konsumentów w ministerstwie finansów, gospodarki i inwestycji (2000-2010); doradca premiera do spraw prawa konkurencji i konsumentów (2010-2011), konsultant w Malta Competition and Consumer Affairs Authority (maltańskim urzędzie do spraw konkurencji i konsumentów) (2012); wykładowca (1994-2001), docent (2001-2006), następnie profesor stowarzyszony (od 2007) i kierownik katedry prawa europejskiego Jeana Monneta (od 2009) na uniwersytecie na Malcie; współzałożyciel i wiceprezes Maltese Association for European Law (maltańskiego stowarzyszenia prawa europejskiego); sędzia Sądu od dnia 8 października 2012 r.

Egidijus Bieliūnas
Egidijus Bieliūnas

urodzony w 1950 r.; absolwent prawa uniwersytetu w Wilnie (1973); doktor prawa (1978), asystent, wykładowca, następnie docent na wydziale prawa uniwersytetu w Wilnie (1977-1992); konsultant w departamencie prawnym Sejmu Republiki Litewskiej (1990-1992); radca w ambasadzie Litwy w Belgii (1992-1994); radca w ambasadzie Litwy we Francji (1994-1996); członek Europejskiej Komisji Praw Człowieka (1996-1999); sędzia sądu najwyższego Litwy (1999-2011); docent w katedrze prawa karnego uniwersytetu w Wilnie (2003-2013); przedstawiciel Republiki Litewskiej we wspólnym organie nadzorczym Eurojust (2004-2011); sędzia trybunału konstytucyjnego Republiki Litewskiej (2011-2013); sędzia Sądu od dnia 16 września 2013 r.

Viktor Kreuschitz
Viktor Kreuschitz

urodzony w 1952 r.; doktor prawa uniwersytetu w Wiedniu (1981); urzędnik urzędu kanclerza federalnego - służby ds. konstytucyjnych (1981-1997); doradca w Służbie Prawnej Komisji Europejskiej (1997-2013); sędzia Sądu od dnia 16 września 2013 r.

Ignacio Ulloa Rubio
Ignacio Ulloa Rubio

urodzony w 1967 r.; dyplom prawa z wyróżnieniem (1985-1990) i studia doktoranckie (1990-1993) na Universidad Complutense w Madrycie; prokurator w Gironie (2000-2003); doradca ds. sądownictwa i praw człowieka Tymczasowej Administracji Koalicyjnej, Bagdad, Irak (2003-2004); sędzia sądu cywilnego pierwszej instancji (2003-2007); następnie sędzia w randze magistrado, , Girona (2008); zastępca szefa zintegrowanej misji Unii Europejskiej w Iraku dotyczącej państwa prawnego, EUJUST LEX w Radzie Unii Europejskiej (2005-2006); referendarz w hiszpańskim trybunale konstytucyjnym (2006-2011 i 2013); sekretarz stanu ds. bezpieczeństwa (2012-2013); ekspert cywilny ds. państwa prawa i reformy sektora bezpieczeństwa Rady Unii Europejskiej (2005-2011); zewnętrzny ekspert ds. praw podstawowych i sądownictwa wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych Komisji Europejskiej (2011-2013); wykładowca i autor licznych publikacji; sędzia Sądu od dnia 16 września 2013 r.

Lauri Madise
Lauri Madise

urodzony w 1974 r.; absolwent wydziału prawa (uniwersytety w Tartu i Poitiers); radca w ministerstwie sprawiedliwości (1995-1999); szef sekretariatu komisji konstytucyjnej parlamentu estońskiego (1999-2000); sędzia sądu apelacyjnego w Tallinie (od 2002); członek komisji egzaminacyjnej przeprowadzającej egzaminy sędziowskie (od 2005); udział w pracach legislacyjnych z zakresu prawa konstytucyjnego i prawa administracyjnego; sędzia Sądu od dnia 23 października 2013 r.

Ian Stewart Forrester
Ian Stewart Forrester

urodzony w 1945 r.; absolwent uniwersytetu w Glasgow (MA 1965, LLB 1967) (historia i literatura angielska, prawo); magister prawa cywilnego, uniwersytet Tulane w Luizjanie (MCL 1969); przyjęty do palestry Szkocji (1972) i do palestry w Nowym Jorku (1977); mianowany Queen’s Counsel (1988); przyjęty do palestry Anglii i Walii (1996) oraz do palestry w Brukseli (1999); praktyka adwokacka w palestrach w Edynburgu, Brukseli, Londynie i Nowym Jorku; profesor zaproszony (1991) i doktor honoris causa(2009) uniwersytetu w Glasgow; bencher Middle Temple (2012); arbiter w Międzynarodowej Izbie Handlowej (ICC), w Międzynarodowym Centrum Rozstrzygania Sporów Inwestycyjnych (ICSID) i w Sportowym Sądzie Arbitrażowym (CAS); autor licznych publikacji; sędzia Sądu od dnia 7 października 2015 r.

Constantinos Iliopoulos
Constantinos Iliopoulos

urodzony w 1948 r.; ukończył na uniwersytecie w Atenach studia prawnicze (1971); oraz studia podyplomowe z zakresu ekonomii (1974); przyjęty do palestry w Atenach (1973); doktor prawa na uniwersytecie w Hamburgu (1984); adwokat (1973-2016); profesor międzynarodowego i europejskiego prawa gospodarczego (2007-2015) oraz profesor na podyplomowych studiach z zakresu międzynarodowego i europejskiego prawa energetycznego (2015-2016) na wydziale prawa Uniwersytetu Trackiego; asystent (1980-1984), wykładowca (1992-2006) i profesor wizytujący (2015) na wydziale prawa uniwersytetu w Hamburgu; członek greckiej komisji ochrony konkurencji (1992-2006); doradca prawny w ministerstwie rozwoju gospodarczego i energii (2007-2009); doradca prawny mianowany przez rząd Republiki Cypru (2002-2003); członek rady administracyjnej centrum międzynarodowego i europejskiego prawa gospodarczego w Salonikach (2005-2011); skarbnik (1987-2000) i sekretarz generalny (2000-2016) greckiego towarzystwa prawa europejskiego; członek założyciel i sekretarz generalny greckiego towarzystwa prawa energetycznego (2012-2016); wiceprzewodniczący niemiecko-greckiego towarzystwa prawniczego (Hamburg) (1987-2016); sekretarz generalny grecko-niemieckiego towarzystwa prawniczego (Ateny) (1990-2016); autor szeregu publikacji; sędzia Sądu od dnia 13 kwietnia 2016 r.

Leopoldo Calvo-Sotelo Ibáñez-Martín
Leopoldo Calvo-Sotelo Ibáñez-Martín

urodzony w 1957 r.; ukończył studia prawnicze na madryckim uniwersytecie Complutense (1979); master w Fletcher School of Law and Diplomacy uniwersytetu w Tufts (USA) (1985); profesor prawa na uniwersytecie CEU San Pablo (1985-1993); doradca prawny Rady Państwa (1983-1996); sekretarz generalny w Center for the Advanced Study in the Social Sciences Fundacji Juana Marcha (1991-1996); podsekretarz w ministerstwie spraw wewnętrznych (1996-2001); doradca prawny w sektorze prywatnym (2001-2003); adwokat (2004-2005); dyrektor studiów podyplomowych z zakresu stosunków międzynarodowych i profesor prawa w Instituto de Empresa (2007-2013); starszy doradca prawny Rady Państwa (2005-2016); sędzia Sądu od dnia 13 kwietnia 2016 r.

Dean Spielmann
Dean Spielmann

urodzony w 1962 r.; dyplom licencjacki prawa na katolickim uniwersytecie w Louvain (1988) oraz Master of Laws na uniwersytecie w Cambridge (1990); asystent na katolickim uniwersytecie w Louvain (1991-1997); członek palestry (avocat au barreau) w Luksemburgu (1989-2004); członek komisji praw człowieka i prawa karnego Rady Adwokatur i Stowarzyszeń Prawniczych Europy (CCBE) (2002-2004); członek unijnej sieci niezależnych ekspertów w dziedzinie praw podstawowych (2002-2004); członek komisji konsultacyjnej ds. praw człowieka w Luksemburgu (2000-2004); sędzia (2004-2015), przewodniczący izby (2011-2012), wiceprzewodniczący (2012), a następnie przewodniczący (2012-2015) Europejskiego Trybunału Praw Człowieka; wykładowca nadzwyczajny na uniwersytecie w Luksemburgu (1996-2006); dydaktyk na uniwersytecie Nancy 2 (1997-2009); członek sekcji nauk etycznych i politycznych w Institut grand-ducal (od 2002 r.); Honorary Fellow w Fitzwilliam na uniwersytecie w Cambridge (od 2013 r.); Honorary Bencher w Gray's Inn w Londynie (od 2013 r.); profesor honorowy w University College na uniwersytecie w Londynie (od 2013 r.); członek komitetów naukowych licznych czasopism prawniczych i autor szeregu publikacji; sędzia Sądu od dnia 13 kwietnia 2016 r.

Virgilijus Valančius
Virgilijus Valančius

urodzony w 1963 r.; ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Wileńskim (1986); doktor prawa (2000); postępowanie habilitacyjne (2008); prokurator (1986-1990); sędzia (1991-1994) i wiceprzewodniczący (1993-1994) sądu okręgowego w Wilnie; sędzia i przewodniczący izby cywilnej (1995-2002) Sądu Apelacyjnego Litwy; sędzia (2002-2013) i przewodniczący (2002-2008) Naczelnego Sądu Administracyjnego Litwy; wykładowca na Uniwersytecie Wileńskim (1997) i na uniwersytecie Michała Römera (1998-2000); profesor nadzwyczajny (2000-2008), kierownik katedry postępowania cywilnego (2002-2006) i profesor (od 2008 r.) na uniwersytecie Michała Römera; przewodniczący Europejskiego Stowarzyszenia Sędziów (AEM) (2006-2008); wiceprzewodniczący Światowej Unii Sędziów (UIM) (2006-2014); członek Rady Konsultacyjnej Sędziów Europejskich (CCJE) (2000-2014); członek rady administracyjnej Stowarzyszenia Rad Stanu oraz Najwyższego Sądownictwa Administracyjnego Unii Europejskiej (ACA-Europe) (2010-2013); członek komitetu konsultacyjnego Akademii Prawa Europejskiego (ERA) (2008-2011); sędzia Sądu od dnia 13 kwietnia 2016 r.

Zoltán Csehi
Zoltán Csehi

urodzony w 1965 r.; ukończył studia prawnicze na budapeszteńskim uniwersytecie Loránd Eötvös (1990), historię sztuki na uniwersytecie w Heidelbergu (1992) i uzyskał na tym uniwersytecie dyplom Master of Laws (1991); doktor prawa (2004); członek palestry w Budapeszcie (1995-2016); profesor nadzwyczajny prawa (1991-2005) i profesor prawa (2005-2016) na uniwersytecie Loránd Eötvös; kierownik katedry prawa gospodarczego (2007-2013), a następnie kierownik katedry prawa prywatnego i gospodarczego oraz profesor (2013-2016) na katolickim uniwersytecie Pétera Pázmány'ego w Budapeszcie; profesor wizytujący na katolickim uniwersytecie w Lyonie (2013-2016); sędzia Stałego Sądu Arbitrażowego przy Giełdzie Budapeszteńskiej oraz rozjemca ad hoc (2004-2016); od dnia 13 kwietnia 2016 r. sędzia Sądu

Nina Półtorak
Nina Półtorak

urodzona w 1971 r.; absolwentka prawa na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie (1995); doktor prawa (2001); doktor habilitowany nauk prawnych (2011); adiunkt (2003-2013), a następnie (od 2013 r.) profesor w katedrze prawa europejskiego na Uniwersytecie Jagiellońskim; dyrektor programu podyplomowych studiów prawa europejskiego na Uniwersytecie Jagiellońskim (2006-2013); Visiting Scholar na uniwersytecie oksfordzkim (1998) oraz Europejskim Instytucie Uniwersyteckim w Florencji (2005); przyjęta do palestry w Krakowie (2000); radca prawny (2000-2012); sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (2012-2016); sędzia delegowany do Naczelnego Sądu Administracyjnego (2014-2016); naczelnik Wydziału Prawa Europejskiego Naczelnego Sądu Administracyjnego (2013-2016); autorka szeregu publikacji; sędzia Sądu od dnia 13 kwietnia 2016 r.

Anna Marcoulli
Anna Marcoulli

urodzona w 1974 r.; ukończyła studia prawnicze na East Anglia University (1995) i uzyskała dyplom Master of Laws na uniwersytecie w Bristolu (1996); przyjęta do palestry na Cyprze (1997); zatrudniona w służbach prawnych Republiki Cypru w dziale prawa europejskiego (1998-2008); oddelegowana do wydziału „Recherche et documentation" Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej jako ekspert narodowy (2005-2007); doradca prawny cypryjskiej prezydencji Rady Unii Europejskiej (2012); członek służb prawnych Komisji Europejskiej (2008-2016); od dnia 13 kwietnia 2016 r. sędzia Sądu

Peter George Xuereb
Peter George Xuereb

urodzony w 1954 r.; ukończył studia prawnicze na uniwersytecie na Malcie (1977), Master of Laws uniwersytetu w Londynie (1979); doktor prawa (uniwersytet w Cambridge, 1982); radca prawny w sektorze prywatnym, następnie w parlamencie Malty (1993–2016); profesor i kierownik wydziału prawa europejskiego i prawa porównawczego na uniwersytecie na Malcie (1993–2016); prezes maltańskiego stowarzyszenia prawa europejskiego; autor licznych publikacji; sędzia Sądu od dnia 8 czerwca 2016 r.

Fredrik Schalin
Fredrik Schalin

urodzony w 1964 r.; ukończył studia prawnicze na uniwersytecie w Sztokholmie (1991) i na Uniwersytecie Paris I, Panthéon-Sorbonne (1990 i 1994); przyjęty do palestry w Sztokholmie (2008); referendarz w sądzie pierwszej instancji w Södertälje i w sądzie apelacyjnym Svea (1991–1993 i 1994–1995); sędzia w sądach pierwszej instancji Gotlandi i Norrtälje (1995–1996); sędzia sądu apelacyjnego Svea (1996–1997); zastępca sekretarza komisji parlamentarnej ministerstwa finansów (1997–1998); radca prawny do spraw europejskich w ministerstwie spraw zagranicznych (1999); referendarz w Trybunale Sprawiedliwości Unii Europejskiej (1998 i 1999–2006); prawnik, następnie adwokat (2006–2008); sędzia (2009–2016) i prezes izby (2012–2015) sądu pierwszej instancji w Södertörn; wykładowca na uniwersytecie w Sztokholmie (2006–2008); wykładowca w akademii sądów szwedzkich (2011–2016); sędzia Sądu od dnia 8 czerwca 2016 r.

Inga Reine
Inga Reine

urodzona w 1975 r.; ukończyła studia prawnicze na Uniwersytecie Łotewskim (1996); master European Inter-University Centre for Human Rights and Democratisation (EIUC) (Włochy, 1998); prawnik w łotewskim urzędzie ds. praw człowieka (1995–1999); radca Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE) [misja w Kosowie (1999–2002) i misja w Czarnogórze (2002–2003)]; prawnik w ministerstwie spraw zagranicznych i przedstawiciel rządu w instytucjach międzynarodowych zajmujących się prawami człowieka (2003–2012); kierownik wydziału (2012–2015) oraz radca prawny (2012–2016) w stałym przedstawicielstwie Łotwy przy Unii Europejskiej; członek Komitetu Zarządzającego ds. Praw Człowieka (CDDH) Rady Europy (2003–2012); sędzia Sądu od dnia 8 czerwca 2016 r.

Ezio Perillo
Ezio Perillo

urodzony w 1950 r.; doktor prawa i członek izby adwokackiej w Padwie; asystent a następnie samodzielny pracownik naukowy w dziedzinie prawa cywilnego i porównawczego na wydziale prawa uniwersytetu w Padwie (1977–1982); wykładowca prawa wspólnotowego w Kolegium Europejskim w Parmie (1990–1998) oraz na wydziałach prawa uniwersytetu w Padwie (1985–1987), w Macerata (1991–1994), w Neapolu (1995) i na uniwersytecie w Mediolanie (2000–2001); członek komitetu naukowego „Master in European integration" na uniwersytecie w Padwie; urzędnik w Trybunale Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich, dyrekcja biblioteki, badań i dokumentacji (1982–1984); referendarz w Trybunale Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w gabinecie rzecznika generalnego G.F. Manciniego (1984–1988); radca prawny sekretarza generalnego Parlamentu Europejskiego, Enrico Vinci (1988–1993); kierownik wydziału służby prawnej Parlamentu Europejskiego (1995–1999); dyrektor do spraw legislacyjnych i koncyliacji, stosunków z innymi instytucjami oraz parlamentami krajowymi Parlamentu Europejskiego (1999–2004); dyrektor do spraw stosunków zewnętrznych Parlamentu Europejskiego (2004–2006); dyrektor do spraw legislacyjnych w strukturach służby prawnej Parlamentu Europejskiego (2006–2011); autor licznych publikacji z dziedziny włoskiego prawa cywilnego oraz prawa Unii Europejskiej; sędzia Sądu do Spraw Służby Publicznej od dnia 6 października 2011 r. do 31 sierpnia 2016 r.; sędzia Sądu od dnia 19 września 2016 r.

René Barents
René Barents

urodzony w 1951 r.; licencjat z prawa, licencjat nadzwyczajny z ekonomii (uniwersytet Erazma w Rotterdamie, 1973); doktor nauk prawnych (uniwersytet w Utrechcie, 1981); pracownik naukowy w dziedzinie prawa europejskiego i międzynarodowego prawa gospodarczego (1973–1974); docent prawa europejskiego i prawa gospodarczego w Instytucie Europa na uniwersytecie w Utrechcie (1974–1979) i na uniwersytecie w Lejdzie (1979–1981); referendarz w Trybunale Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (1981–1986), kierownik wydziału praw regulaminowych w Trybunale Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (1986–1987); członek służby prawnej w Komisji Wspólnot Europejskich (1987–1991); referendarz w Trybunale Sprawiedliwości (1991–2000); kierownik wydziału (2000–2009), następnie dyrektor Dyrekcji Badań i Dokumentacji Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (2009–2011); profesor (1988–2003) i profesor honorowy (od 2003 r.) prawa europejskiego na uniwersytecie w Maastricht; doradca w sądzie apelacyjnym w 's-Hertogenbosch (1993–2011); członek Królewskiej Akademii Nauk w Niderlandach (od 1993 r.); liczne publikacje z dziedziny prawa europejskiego; sędzia Sądu do spraw Służby Publicznej od 6 października 2011 r. do 31 sierpnia 2016 roku; sędzia Sądu od dnia 19 września 2016 r.

Ricardo da Silva Passos
Ricardo da Silva Passos

urodzony w 1953 r.; studia prawnicze na uniwersytecie klasycznym w Lizbonie (1975); studia podyplomowe (diplôme d’études approfondies) na uniwersytecie w Strasburgu (1978); Master of Laws na uniwersytecie Harvarda (1984); zastępca prokuratora republiki w sądzie pierwszej instancji w Cascais (1975–1976); prawnik w sekretariacie Europejskiej Komisji Praw Człowieka (1978–1986); referendarz w Trybunale Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (1986–1987); kierownik wydziału w sekretariacie komisji prawnej i praw obywateli Parlamentu Europejskiego (1988–1999); członek sekretariatu Konwentu w Sprawie Przyszłości Europy (2002–2003); kierownik wydziału w służbie prawnej Parlamentu Europejskiego (1999–2010); dyrektor do spraw instytucjonalnych i parlamentarnych w służbie prawnej Parlamentu Europejskiego (2010–2016); sędzia Sądu od dnia 19 września 2016 r

Paul Nihoul
Paul Nihoul

urodzony w 1963 r.; studia prawnicze na uniwersytecie katolickim w Louvain (1988); Master of Laws na uniwersytecie Harvarda (1989); doktor prawa (1998); studia w dziedzinie filologii (1984) i filozofii (1984) na uniwersytecie katolickim w Louvain; referendarz w Trybunale Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (1991–1995); pracownik naukowy na uniwersytecie katolickim w Louvain (1995–1999); profesor na uniwersytecie w Groningen (1999–2001), następnie na uniwersytecie katolickim w Louvain (2001–2016); profesor zaproszony na wielu uniwersytetach, w szczególności na uniwersytecie Paris-Dauphine (2013–2016); prezes Academic Society for Competition Law (2013–2016); redaktor naczelny szeregu czasopism prawniczych; sędzia Sądu od dnia 19 września 2016 r.

Barna Berke
Barna Berke

urodzony w 1966 r.; studia prawnicze na uniwersytecie Loránda Eötvösa w Budapeszcie (1990); Master of Laws na uniwersytecie w Sztokholmie (1995); adwokat w palestrze w Budapeszcie; doradca prawny przy parlamencie węgierskim w procesie akcesyjnym Węgier do Unii Europejskiej (1994–1996 et 2002–2004); referendarz w gabinecie prezesa węgierskiego trybunału konstytucyjnego (1997–2000); wiceprezes urzędu konkurencji, następnie prezes rady konkurencji (2000–2002); arbiter w stałym trybunale arbitrażowym rynków finansowych i kapitałowych (2008–2014); wykładowca (1990–1994); docent (1995–1999), następnie docent nadzwyczajny (2003–2016) na uniwersytecie Loránda Eötvösa w Budapeszcie; sekretarz stanu do spraw europejskiej i międzynarodowej współpracy sądowniczej w ministerstwie sprawiedliwości (2014–2016); sędzia Sądu od dnia 19 września 2016 r.

Jesper Svenningsen
Jesper Svenningsen

urodzony w 1966 r.; studia prawnicze (Candidatus juris), uniwersytet w Aarhus (1989); aplikant adwokacki przy doradcy prawnym rządu duńskiego (1989–1991); referendarz w Trybunale Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w gabinecie rzecznika generalnego C. Gulmanna (1991–1993); adwokat wpisany na listę adwokatów w Danii (1993); adwokat przy doradcy prawnym rządu duńskiego (1993–1995); wykładowca prawa europejskiego na uniwersytecie w Kopenhadze; docent w luksemburskiej antenie Europejskiego Instytutu Administracji Publicznej (EIAP) (1995–1997), adwokat wpisany na listę adwokatów w Brukseli (1997), docent a następnie sprawujący funkcję dyrektora EIAP, Luksemburg (1997–1999); administrator w służbie prawnej Urzędu Nadzoru Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu EFTA (1999–2000); urzędnik w Trybunale Sprawiedliwości (2000–2013); referendarz w Trybunale Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w gabinecie sędziego C. Gulmanna (2003–2006), a następnie w gabinecie sędziego L. Baya Larsena (2006–2013); sędzia Sądu do spraw Służby Publicznej od 07 października 2013 do 31 sierpnia 2016; sędzia Sądu od dnia 19 września 2016 r.

Ulf Öberg
Ulf Öberg

urodzony w 1966 r.; studia prawnicze na uniwersytecie w Sztokholmie (1991); studia w zakresie tłumaczenia prawniczego francusko-angielskiego na uniwersytecie Paris II, Panthéon-Assas (1991); wyższe studia specjalistyczne na uniwersytecie Paris I, Panthéon-Sorbonne (1992); studia w instytucie nauk politycznych w Paryżu (1993); pracownik naukowy szwedzkiej krajowej agencji badań nad bezpieczeństwem (1992 i 1994); udział w programie kształcenia urzędników szwedzkich (1993–1994); doradca prawny do spraw europejskich w ministerstwie spraw zagranicznych (1994–1995); referendarz w Trybunale Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (1995–2000); wykładowca na uniwersytecie w Sztokholmie (2000–2016); prawnik (2001–2006), następnie adwokat (2006–2016); sędzia Sądu od dnia 19 września 2016 r.

Octavia Spineanu-Matei
Octavia Spineanu-Matei

urodzona w 1967 r.; licencjackie studia prawnicze na uniwersytecie Alexandru Ioan Cuza w Iasi (1990); doktor prawa (1999); sędzia sądu sektora 4 w Bukareszcie (1991–1996); sędzia (1996–1999) i prezes wydziału (1997–1999) w sądzie w Bukareszcie; sędzia (1999–2005) i prezes wydziału (1999–2003) sądu apelacyjnego w Bukareszcie; członek rozszerzonej izby odwoławczej Europejskiego Urzędu Patentowego (2006–2016); twórca, a następnie dyrektor krajowego instytutu sądownictwa (2011–2016); sędzia najwyższego sądu kasacyjnego i sprawiedliwości Rumunii (2006–2016); członek rady naukowej krajowego instytutu sądownictwa i zarządu krajowej szkoły sekretarzy sądowych (2011–2016); członek zarządu szkoły doktoranckiej uniwersytetu w Bukareszcie (2012–2016); sędzia Sądu od dnia 19 września 2016 r.

Maria José Costeira
Maria José Costeira

urodzona w 1967 r.; studia prawnicze na uniwersytecie w Coimbrze (1991); studia podyplomowe z prawa własności intelektualnej na uniwersytecie w Lizbonie (2001); aplikacja adwokacka (1991–1992); referendarz sądowy (1992–1995); sędzia sądów pierwszej instancji (1995–1997); sędzia sądu gospodarczego w Lizbonie (1999–2016); sędzia sądu apelacyjnego w Coimbrze (2016); nauczyciel prawa w szeregu portugalskich uniwersytetów i w krajowej szkole sądownictwa; sekretarz generalny (2012–2015) następnie przewodniczący (2015–2016) stowarzyszenia sędziów portugalskich; sędzia Sądu od dnia 19 września 2016 r.

Jan M. Passer
Jan M. Passer

urodzony w 1974 r.; studia prawnicze na Uniwersytecie Karola w Pradze (1997) Master of Laws na uniwersytecie w Sztokholmie (2000); doktor prawa (2007); wykładowca prawa Unii Europejskiej na Uniwersytecie Karola w Pradze (2001–2003) i akademii sprawiedliwości Republiki Czeskiej (2001–2016); referendarz sądowy w sądzie dla miasta Pragi (1997–2001); sędzia w sądzie okręgowym Praga 2 (2001–2005); sędzia naczelnego sądu administracyjnego Republiki Czeskiej (2005–2016); wykładowca na wydziale prawa uniwersytetu Masaryka w Brnie (2006–2016) i uniwersytetu Palackiego w Ołomuńcu (2014–2016); współpracownik prawny w ministerstwie sprawiedliwości (2010–2016); sędzia Sądu od dnia 19 września 2016 r.

Krystyna Kowalik-Bańczyk
Krystyna Kowalik-Bańczyk

urodzona w 1976 r.; studia prawnicze na uniwersytecie w Gdańsku (1999); studia podyplomowe (diplôme d’études approfondies) na Uniwersytecie Nauk Społecznych w Tuluzie (2000); Master of Laws w dziedzinie prawa Kolegium Europejskiego (2002); doktor prawa (2004); wykładowca prawa Unii Europejskiej na Politechnice Gdańskiej (2010–2016); docent (2006–2014), następnie profesor nadzwyczajny (2014–2016) w Instytucie Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk; współwydawca i autor publikacji szeregu czasopism prawniczych; autor licznych publikacji; sędzia Sądu od dnia 19 września 2016 r.

Alexander Kornezov
Alexander Kornezov

urodzony w 1978 r.; ukończył studia prawnicze na uniwersytecie Świętego Klemensa Ochrydzkiego w Sofii (2002) i uzyskał dyplom LL.M prawa europejskiego w Kolegium Europejskim w Brugii (2004); doktor prawa (2008); członek palestry (avocat au barreau) w Brukseli (2004–2006); docent prawa procesowego Unii Europejskiej na sofijskich uniwersytetach Gospodarki Krajowej i Międzynarodowej (2008–2012) oraz Świętego Klemensa Ochrydzkiego (2010–2013); profesor nadzwyczajny prawa europejskiego i międzynarodowego prawa prywatnego w Bułgarskiej Akademii Nauk (od 2014 r.); wykładowca wizytujący na uniwersytecie w Cambridge i na Katholieke Universiteit Leuven; referendarz w Trybunale Sprawiedliwości Unii Europejskiej (2007–2016); założyciel i członek zarządu bułgarskiego towarzystwa prawa europejskiego; kierownik redakcyjny poświęconego prawu europejskiemu czasopisma Evropeiski praven pregled; autor szeregu publikacji z dziedziny prawa europejskiego; od 13 kwietnia do 31 sierpnia 2016 roku sędzia Sądu do spraw Służby Publicznej; sędzia Sądu od dnia 19 września 2016 r.

Colm Mac Eochaidh
Colm Mac Eochaidh

Urodzony w 1963 r.; absolwent prawa University College Dublin, National University of Ireland (1984); barrister przy Honorable Society of King’s Inns Dublin (1987); prawnik do spraw europejskich w Law Society, Chancery Lane w Londynie (1988-1990); przedstawiciel Law Society of England and Wales oraz Law Society of Scotland w Brukseli (1990-1993); barrister (1993-2009) senior counsel (2009-2012); wykładowca prawa konkurencji w Honorable Society of King’s Inns Dublin (1993-1999); wykładowca w EU-China Law School (2008-2012); sędzia (2012-2017) oraz prezes izby do spraw imigracyjnych i azylowych (2014-2017) w High Court (Irlandia); sędzia Sądu od dnia 8 czerwca 2017 r.

Emmanuel Coulon
Emmanuel Coulon

urodzony w 1968 r.; studia prawnicze (uniwersytet Panthéon-Assas, Paryż); studia w dziedzinie zarządzania (uniwersytet Paris-Dauphine); Kolegium Europejskie (1992); egzaminy wstępne do regionalnego centrum kształcenia w zawodzie adwokata w Paryżu; świadectwo członkostwa w palestrze w Brukseli; praktyka w zawodzie adwokata w Brukseli; laureat ogólnego konkursu Komisji Wspólnot Europejskich; referendarz w Sądzie Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich (gabinet prezesa A. Saggia w latach 1996-1998; gabinet prezesa B. Vesterdorfa w latach 1998-2002); szef gabinetu prezesa Sądu Pierwszej Instancji (2003-2005); sekretarz Sądu od dnia 6 października 2005 r.

.