DE ARRESTEN KOHLL EN DECKER VAN 1998

· le 11-7-19 à 10:52
Couleur Chapitre Maximum Green
Image Chapitre
Contenu

Arrest Kohll: geen voorafgaande toestemming vereist voor in een andere lidstaat geplande poliklinische zorg

In 1994 wilde Kohll, een Luxemburgs staatsburger, zijn minderjarige dochter laten behandelen door een in Duitsland gevestigde orthodontist en vroeg hij het Luxemburgse ziekenfonds om toestemming. Het ziekenfonds weigerde dit omdat de zorg niet urgent was en kon worden verstrekt in Luxemburg. Kohll, die zich beriep op de vrijheid van dienstverrichting (en niet op verordening nr. 1408/71), was van mening dat hij het recht had om zijn dochter in Duitsland te laten behandelen zonder voorafgaande toestemming, en op terugbetaling van de kosten door zijn ziekenfonds, zij het niet op basis van de tarieven van het land van behandeling (Duitsland) maar op basis van de tarieven die werden gehanteerd voor dit soort behandelingen in het land van verzekering (Luxemburg).

Het Hof van Justitie heeft geoordeeld dat behandeling door een beroepsbeoefenaar in de gezondheidszorg als een dienst moet worden beschouwd. De voorwaarde van voorafgaande toestemming voor de vergoeding van een geplande poliklinische behandeling volgens de in het land van de patiënt gehanteerde tarieven, vormt dan een beperking van het vrij verrichten van diensten, aangezien een dergelijke toestemming verzekerden ontmoedigt om zich te wenden tot zorgaanbieders in een andere lidstaat. Het Hof merkte ook op dat deze regeling niet wordt gerechtvaardigd door het risico van "ernstige aantasting van het financiële evenwicht van het socialezekerheidsstelsel" of door redenen van volksgezondheid (28 april 1998, Kohll, C-158/96).

Arrest Decker: geen voorafgaande toestemming vereist voor de aankoop, in een andere lidstaat, van medische producten of apparaten op medisch voorschrift

Een patiënt kan zich geneesmiddelen of medische hulpmiddelen laten voorschrijven door een in een lidstaat gevestigde arts en besluiten de producten te kopen in een apotheek in een andere lidstaat (door daar fysiek heen te gaan of door een aankoop op afstand te doen). Dit was het geval van Decker, die in 1992 in België een bril kocht op voorschrift van een in Luxemburg gevestigde oogarts. Het Luxemburgse ziekenfonds weigerde de bril te vergoeden omdat die aankoop in het buitenland had plaatsgevonden zonder voorafgaande toestemming.

Het Hof van Justitie heeft geoordeeld dat de weigering om medische producten te vergoeden die zonder voorafgaande toestemming in een andere lidstaat zijn gekocht, een onterechte belemmering vormt van het vrije verkeer van goederen, omdat een dergelijke voorwaarde niet wordt gerechtvaardigd door redenen van volksgezondheid om de kwaliteit te waarborgen van in andere lidstaten verstrekte medische producten. Sindsdien kunnen patiënten zonder voorafgaande toestemming hun medische producten of hulpmiddelen kopen in een andere lidstaat en hun ziekenfonds verzoeken om terugbetaling van de kosten volgens de tarieven die in hun eigen land worden gehanteerd (28 april 1998, Decker, C-120/905).

Document