Language of document : ECLI:EU:C:2013:521

Sprawa C‑426/11

Mark Alemo-Herron i in.

przeciwko

Parkwood Leisure Ltd

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court of the United Kingdom)

Przejęcie przedsiębiorstw – Dyrektywa 2001/23 – Ochrona praw pracowniczych – Układ zbiorowy znajdujący zastosowanie do zbywającego oraz pracownika w momencie przejęcia

Streszczenie – Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 18 lipca 2013 r.

1.        Polityka społeczna – Zbliżanie ustawodawstw – Przejęcia przedsiębiorstw – Ochrona praw pracowniczych – Dyrektywa 2001/23 – Prawa i obowiązki w rozumieniu art. 3 – Indywidualna umowa o pracę odwołująca się do układu zbiorowego znajdującego zastosowanie do zbywającego oraz pracownika w momencie przejęcia – Możliwość powołania się wobec przejmującego na klauzule dynamiczne odsyłające do układów zbiorowych wynegocjowanych i przyjętych po dniu przejęcia przedsiębiorstwa – Przejmujący niemający możliwości uczestniczenia w procesie negocjowania takich układów – Niedopuszczalność

(dyrektywa Rady 2001/23, art. 3)

2.        Polityka społeczna – Zbliżanie ustawodawstw – Przejęcia przedsiębiorstw – Ochrona praw pracowniczych – Dyrektywa 2001/23 – Indywidualna umowa o pracę odwołująca się do układu zbiorowego znajdującego zastosowanie do zbywającego oraz pracownika w momencie przejęcia – Możliwość powołania się wobec przejmującego na klauzule dynamiczne odsyłające do układów zbiorowych wynegocjowanych i przyjętych po dniu przejęcia przedsiębiorstwa – Przejmujący niemający możliwości uczestniczenia w procesie negocjowania takich układów – Ograniczenie prawa przejmującego do swobody przedsiębiorczości – Naruszenie samej istoty prawa do swobody przedsiębiorczości – Niedopuszczalność

(Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 16; dyrektywa 2001/23 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 3)

1.        Artykuł 3 dyrektywy 2001/23 w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do ochrony praw pracowniczych w przypadku przejęcia przedsiębiorstw, zakładów lub części przedsiębiorstw lub zakładów należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie wprowadzeniu przez państwo członkowskie uregulowania, zgodnie z którym, w razie przejęcia przedsiębiorstwa, wobec przejmującego można powoływać się na klauzule dynamiczne odsyłające do układów zbiorowych wynegocjowanych i przyjętych po dniu przejęcia, jeżeli przejmujący nie miał możliwości uczestniczenia w procesie negocjowania takich układów zbiorowych zawartych po dniu przejęcia.

W istocie ta dyrektywa odnosząca się do ochrony praw pracowniczych nie ma na celu wyłącznie ochrony interesów pracowników przy przejęciu przedsiębiorstwa, lecz powinna zapewnić wyważenie z jednej strony słusznych interesów pracowników, a z drugiej strony – słusznych interesów przejmującego. Przy przejęciu przedsiębiorstwa z sektora publicznego do sektora prywatnego dynamiczna klauzula odsyłająca do układów zbiorowych wynegocjowanych i przyjętych po dniu przejęcia danego przedsiębiorstwa, mających regulować ewolucję stosunków pracy w sektorze publicznym, może znacząco ograniczyć zakres swobody koniecznej dla wprowadzenia przez prywatnego przejmującego rzeczonych dostosowań i zmian. Tego rodzaju klauzula może zatem naruszać słuszną równowagę między interesami przejmującego jako pracodawcy oraz interesami pracowników.

(por. pkt 25, 27–29, 37; sentencja)

2.        W odniesieniu do art. 3 dyrektywy 2001/23 w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do ochrony praw pracowniczych w przypadku przejęcia przedsiębiorstw, zakładów lub części przedsiębiorstw lub zakładów i na podstawie art. 16 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, przejmujący powinien mieć możliwość skutecznego powołania się na swoje interesy w toku procesu zmierzającego do zawarcia umowy, w którym uczestniczy, oraz negocjowania elementów mających decydujący wpływ na warunki pracy jego pracowników. Dynamiczna klauzula odsyłająca do układów zbiorowych wynegocjowanych i przyjętych po dniu przejęcia przedsiębiorstwa, która pozbawia przejmującego możliwości skutecznego powołania się na swoje interesy w toku procesu zmierzającego do zawarcia umowy, oraz negocjowania elementów mających decydujący wpływ na warunki pracy jego pracowników, ogranicza swobodę umów w przypadku tego przejmującego i może naruszyć samą istotę jego prawa do swobody przedsiębiorczości, o którym mowa w art. 16 karty.

(por. pkt 28, 33–35)