Language of document : ECLI:EU:T:2021:363

Sprawa T187/20

Davide Groppi Srl

przeciwko

Urzędowi Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej

 Wyrok Sądu (druga izba) z dnia 16 czerwca 2021 r.

Wzór wspólnotowy – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru – Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający lampę stołową – Wcześniejszy wzór wspólnotowy – Podstawa unieważnienia – Brak indywidualnego charakteru – Artykuł 6 rozporządzenia (WE) nr 6/2002

1.      Wzory wspólnotowe – Podstawy unieważnienia – Brak indywidualnego charakteru – Wzór niewywołujący u poinformowanego użytkownika innego całościowego wrażenia niż to wywierane przez wcześniejszy wzór – Całościowa ocena wszystkich elementów przedstawionych we wcześniejszym wzorze

[rozporządzenie Rady nr 6/2002, art. 6, art. 25 ust. 1 lit. b)]

(zob. pkt 17, 48–50)

2.      Wzory wspólnotowe – Podstawy unieważnienia – Brak indywidualnego charakteru – Wzór niewywołujący u poinformowanego użytkownika innego całościowego wrażenia niż to wywierane przez wcześniejszy wzór – Unieważnienie prawa do wcześniejszego wzoru – Brak wpływu

[rozporządzenie Rady nr 6/2002, motyw 14, art. 6, art. 25 ust. 1 lit. b)]

(zob. pkt 20–27)

3.      Wzory wspólnotowe – Zgłoszenie do rejestracji – Warunki – Wskazanie produktów

(rozporządzenia Rady nr 6/2002, art. 6)

(zob. pkt 31)

4.      Wzory wspólnotowe – Podstawy unieważnienia – Brak indywidualnego charakteru – Wzór niewywołujący u poinformowanego użytkownika innego całościowego wrażenia niż to wywierane przez wcześniejszy wzór – Wcześniejszy wzór mający być zawarty lub zastosowany w innym produkcie – Brak wpływu

[rozporządzenie Rady nr 6/2002, art. 6, art. 25 ust. 1 lit. b)]

(zob. pkt 34, 35)

5.      Wzory wspólnotowe – Podstawy unieważnienia – Brak indywidualnego charakteru – Wzór niewywołujący u poinformowanego użytkownika innego całościowego wrażenia niż to wywierane przez wcześniejszy wzór – Poinformowany użytkownik – Pojęcie

[rozporządzenie Rady nr 6/2002, art. 6 ust. 1, art. 25 ust. 1 lit. b)]

(zob. pkt 36, 37)

6.      Wzory wspólnotowe – Podstawy unieważnienia – Brak indywidualnego charakteru – Wzór niewywołujący u poinformowanego użytkownika innego całościowego wrażenia niż to wywierane przez wcześniejszy wzór – Przedstawienie lampy stołowej

[rozporządzenie Rady nr 6/2002, art. 6, art. 25 ust. 1 lit. b)]

(zob. pkt 38, 42, 51–55)

7.      Wzory wspólnotowe – Podstawy unieważnienia – Brak indywidualnego charakteru – Wzór niewywołujący u poinformowanego użytkownika innego całościowego wrażenia niż to wywierane przez wcześniejszy wzór – Kryteria oceny – Swoboda twórcy

[rozporządzenie Rady nr 6/2002, art. 6, art. 25 ust. 1 lit. b)]

(zob. pkt 39–41)

Streszczenie

W dniu 16 lipca 2014 r. Davide Groppi Srl, skarżąca, dokonała w Urzędzie Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) zgłoszenia do rejestracji wzoru wspólnotowego przedstawiającego lampę stołową. Po zarejestrowaniu wzoru Viabizzuno Srl złożyła wniosek o unieważnienie prawa do wzoru, na poparcie którego to wniosku powołała się na art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 6/2002(1) w związku z art. 6 tego rozporządzenia(2), odnosząc się do wcześniejszego wzoru z dnia 22 września 2011 r. Prawo do tego wcześniejszego wzoru zostało unieważnione w dniu 30 października 2018 r. W dniu 22 listopada 2018 r. Wydział Unieważnień unieważnił prawo do wzoru Davide Groppi ze względu na to, że nie ma on indywidualnego charakteru w rozumieniu art. 6 rozporządzenia nr 6/2002. Izba Odwoławcza potwierdziła tę decyzję i uznała, że okoliczność, iż prawo do wcześniejszego wzoru zostało unieważnione, pozbawiona jest znaczenia, ponieważ istotna jest jedynie kwestia, czy wzór ten został ujawniony.

Sąd, do którego wniesiona została skarga o stwierdzenie nieważności, oddalił skargę Davide Groppi. Po raz pierwszy podkreślił on brak skutków unieważnienia, w trakcie postępowania administracyjnego, prawa do wcześniejszego wzoru podniesionego na poparcie opartego na art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 6/2002 żądania unieważnienia prawa do wzoru. Ponadto sprecyzował granice roli, jaką odgrywa charakter produktów, w których wzór jest zawarty, przy badaniu podstawy unieważnienia opartej na tymże przepisie.

Ocena Sądu

W pierwszej kolejności Sąd podkreślił, że okoliczność, iż prawo do wcześniejszego wzoru zostało unieważnione, pozbawiona jest znaczenia, jeżeli wzór ten został ujawniony W istocie stwierdził on, że art. 25 ust. 1 lit. a) i b) rozporządzenia nr 6/2002 ma uniemożliwiać rejestrację wzorów niespełniających wymogów uzasadniających objęcie ich ochroną, a w szczególności wymogu dotyczącego ich „indywidualnego charakteru”, w rozumieniu art. 6 tego rozporządzenia, nie zaś chronić wcześniejszy wzór. W tym względzie przypomniał, że podstawy nieważności zawarte we wspomnianym artykule nie wpisują się w logikę ochrony wcześniejszego prawa, oferowanej wyłącznie podmiotowi tego prawa, którego to prawa unieważnienie czyniłoby bezprzedmiotowym postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru wspólnotowego, lecz mogą, co do zasady, być podnoszone przez każdego. Co się tyczy w szczególności oceny indywidualnego charakteru wzoru na podstawie art. 25 ust. 1 lit. b) i art. 6 rozporządzenia nr 6/2002, Sąd podkreślił, że z motywu 14 tegoż rozporządzenia wynika, iż ocena ta powinna być uzależniona od faktu, czy ogólne wrażenie wywoływane u poinformowanego użytkownika dokonującego oglądu danego wzoru różni się wyraźnie od wrażenia wywołanego u tego użytkownika związanego z istniejącym dorobkiem wzorniczym. Wyjaśnił bowiem, że jedyna funkcja wcześniejszego wzoru polega na ujawnieniu stanu wcześniejszego wzornictwa, odpowiadającego dorobkowi wzorniczemu związanemu z danym produktem, który był dostępny w dniu dokonania zgłoszenia danego wzoru. Zatem Sąd uznał, że istotna jest jedynie okoliczność, że wcześniejszy wzór był przedmiotem ujawnienia, a nie zakres ochrony przyznanej wspomnianemu wzorowi, który wynikałby z ważności jego rejestracji.

W drugiej kolejności, stwierdziwszy, że rejestracja zakwestionowanego wzoru odnosi się ogólnie do lamp, Sąd przypomniał, że chociaż określenie sektora produktów stanowi istotne ustalenie w ramach określania poinformowanego użytkownika i poziomu jego uwagi, zakresu swobody twórcy przy opracowywaniu wzoru oraz, ewentualnie, przy porównywaniu całościowego wrażenia wywoływanego u tego poinformowanego użytkownika, nie może ono jednak oznaczać, że produkty, których dotyczą rozpatrywane wzory, są podobne lub należą do tego samego sektora. W tym względzie wskazał on, że omawiany przepis nie zawiera żadnego wymogu podobieństwa produktów i że uzależnienie ochrony wzoru od charakteru produktu prowadziłoby do ograniczenia jej wyłącznie do wzorów należących do określonego sektora.


1      Zgodnie z art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002 z dnia 12 grudnia 2011 r. w sprawie wzorów wspólnotowych (Dz.U. 2002, L 3, s. 1), ze zmianami, prawo do wzoru wspólnotowego może zostać unieważnione wyłącznie w przypadku, gdy wzór nie spełnia wymogów ustanowionych w art. 4–9.


2      Zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia nr 6/2002, zatytułowanym „Indywidualny charakter”, wzór wspólnotowy jest uznany za posiadający indywidualny charakter, jeśli całościowe wrażenie, jakie wywołuje na poinformowanym użytkowniku, różni się od wrażenia, jakie wywołuje u tego użytkownika wzór, który został udostępniony publicznie przed datą dokonania zgłoszenia wzoru do rejestracji, od której wzór ma być chroniony, lub – jeśli zastrzeżono pierwszeństwo – przed datą pierwszeństwa. Ponadto art. 6 ust. 2 uściśla, że przy ocenie indywidualnego charakteru bierze się pod uwagę stopień swobody twórcy przy opracowywaniu wzoru.