Language of document : ECLI:EU:F:2014:272

ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

(πρώτο τμήμα)

12 Δεκεμβρίου 2014

Υπόθεση F‑63/11 RENV

Luigi Macchia

κατά

Ευρωπαϊκής Επιτροπής

«Υπαλληλική υπόθεση — Έκτακτοι υπάλληλοι — Αναπομπή στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης κατόπιν αναιρέσεως — Μη ανανέωση συμβάσεως ορισμένου χρόνου — Εξουσία εκτιμήσεως της Διοικήσεως — Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως — Προσφυγή προδήλως απαράδεκτη και προδήλως αβάσιμη»

Αντικείμενο:      Προσφυγή ασκηθείσα δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ, το οποίο έχει εφαρμογή στη Συνθήκη ΕΚΑΕ βάσει του άρθρου 106α της Συνθήκης αυτής, με την οποία ο L. Macchia ζητεί, μεταξύ άλλων, την ακύρωση της σιωπηρής αποφάσεως περί μη ανανεώσεως της συμβάσεώς του εκτάκτου υπαλλήλου, καθώς και, εφόσον παραστεί ανάγκη, την ακύρωση της αποφάσεως της 22ας Φεβρουαρίου 2011 με την οποία απορρίφθηκε η υποβληθείσα κατά της σιωπηρής αποφάσεως διοικητική ένσταση, και, κατά συνέπεια, δεν έγινε δεκτή η επανατοποθέτησή του στη θέση που κατείχε εντός της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF). Επικουρικώς, ο προσφεύγων ζητεί να υποχρεωθεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε αποκατάσταση της υλικής ζημίας του που ισχυρίζεται ότι υπέστη και, εν πάση περιπτώσει, σε χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που ισχυρίζεται ότι υπέστη, εκτιμώμενη ex aequo et bono σε ποσό 5 000 ευρώ, καθώς και να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Απόφαση:      Η προσφυγή απορρίπτεται ως εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως αβάσιμη. Ο L. Macchia φέρει τα δικαστικά του έξοδα για τις υποθέσεις F‑63/11, T‑368/12 P και F‑63/11 RENV και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τις υποθέσεις F‑63/11 και F‑63/11 RENV. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα για την υπόθεση T‑368/12 P.

Sommaire

Υπάλληλοι — Έκτακτοι υπάλληλοι — Πρόσληψη — Ανανέωση συμβάσεως ορισμένου χρόνου — Εξουσία εκτιμήσεως της Διοικήσεως — Καθήκον αρωγής που υπέχει η Διοίκηση — Συνεκτίμηση των συμφερόντων του ενδιαφερόμενου υπαλλήλου και της υπηρεσίας

(Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού, άρθρα 2, στοιχείο α΄, 8, εδ. 1, και 47, στοιχείο β΄, σημείο i)

Η δυνατότητα ανανεώσεως συμβάσεως εκτάκτου υπαλλήλου αποτελεί μια απλή δυνατότητα η οποία επαφίεται στην εκτίμηση της αρμόδιας αρχής. Tα θεσμικά όργανα διαθέτουν ευρεία εξουσία εκτιμήσεως κατά την οργάνωση των υπηρεσιών τους, ανάλογα με τα καθήκοντα τα οποία τους έχουν ανατεθεί, και, προς εκπλήρωση αυτών, κατά την τοποθέτηση του προσωπικού έχουν στη διάθεσή τους, υπό τον όρο ότι η τοποθέτηση αυτή γίνεται προς το συμφέρον της υπηρεσίας.

Η αρμόδια αρχή, όταν λαμβάνει μια απόφαση σχετικά με την κατάσταση ενός υπαλλήλου, υποχρεούται να συνεκτιμά το σύνολο των στοιχείων τα οποία είναι ικανά να καθορίσουν την απόφασή της, ήτοι όχι μόνον το συμφέρον της υπηρεσίας, αλλά, μεταξύ άλλων, και εκείνο του ενδιαφερόμενου υπαλλήλου. Συγκεκριμένα, αυτό προκύπτει από το καθήκον μέριμνας της Διοικήσεως στο οποίο αποτυπώνεται η ισορροπία των αμοιβαίων δικαιωμάτων και υποχρεώσεων την οποία καθιερώνει ο ΚΥΚ και, κατ’ αναλογίαν, το Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού στις σχέσεις μεταξύ της διοικητικής αρχής και των υπαλλήλων της.

Ωστόσο, λαμβανομένης υπόψη της ευρείας εξουσίας εκτιμήσεως που έχει απονεμηθεί στα θεσμικά όργανα στο πλαίσιο αυτό, ο δικαστικός έλεγχος περιορίζεται στη διαπίστωση της ελλείψεως πρόδηλης πλάνης ή καταχρήσεως εξουσίας.

Συναφώς, μια πλάνη μπορεί να χαρακτηριστεί ως πρόδηλη μόνον εφόσον μπορεί ευχερώς να εντοπιστεί με γνώμονα τα κριτήρια από τα οποία ο νομοθέτης έχει εξαρτήσει την άσκηση εξουσίας λήψεως αποφάσεων.

Οι έκτακτοι υπάλληλοι με σύμβαση ορισμένου χρόνου δεν μπορούν να επικαλεστούν δικαίωμα σταθερής απασχολήσεως το οποίο υποχρεώνει ένα θεσμικό όργανο να εξακριβώσει, προτού αποφασίσει τη μη ανανέωση της συμβάσεως εκτάκτου υπαλλήλου αυτής της κατηγορίας, αν όντως ο ενδιαφερόμενος δεν δύναται να μετατεθεί σε άλλη θέση.

Συνεπώς, η τήρηση του καθήκοντος μέριμνας καθώς και η έννοια του συμφέροντος της υπηρεσίας δεν υποχρεώνουν την αρμόδια για τη σύναψη των συμβάσεων προσλήψεως αρχή, προτού να αποφασίσει τη μη ανανέωση της συμβάσεως εκτάκτου υπαλλήλου, να εξετάσει προηγουμένως τη δυνατότητα μεταθέσεως του ενδιαφερόμενου υπαλλήλου σε άλλη θέση.

(βλ. σκέψεις 40 ως 44 και 46)

Αναφορές:

ΔΕΕ: απόφαση Klinke κατά Δικαστηρίου, C‑298/93 P, EU:C:1994:273, σκέψη 38

ΠΕΚ: αποφάσεις Κυρπίτσης κατά ΕΟΚΕ, T‑13/95, EU:T:1996:50, σκέψη 52· Ποταμιάνος κατά Επιτροπής, T‑160/04, EU:T:2008:438, σκέψη 30· ETF κατά Landgren, T‑404/06 P, EU:T:2009:313, σκέψη 162

ΓΔΕΕ: EMA κατά BU, T‑444/13 P, EU:T:2014:865, σκέψη 28 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία

ΔΔΔΕΕ: απόφαση Canga Fano κατά Συμβουλίου, F‑104/09, EU:F:2011:29, σκέψη 35