Language of document :

Προσφυγή της 29ης Ιουνίου 2015 – ΔΕΗ κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-352/15)

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα : Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού ΑΕ (ΔΕΗ) (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωποι : E. Μπουρτζάλας, D. Waelbroeck, Χ. Ταγαράς, Χ. Συνοδινός και Ε. Σαλακά, δικηγόροι)

Καθής : Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την από 25η Μαρτίου 2015 και υπ’αριθμόν C(2015)1942 τελικό απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην υπόθεση SA.38101, κατά το μέτρο που αυτή κρίνει ότι δεν χορηγήθηκε κρατική ενίσχυση στην Αλουμίνιον και, συνεπώς, η Επιτροπή δεν οφείλει να κινήσει την επίσημη διαδικασία έρευνας που προβλέπεται στο άρθρο 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ˙

να ακυρώσει την από 25η Μαρτίου 2015 και υπ’αριθμόν C(2015)1942 τελικό απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην υπόθεση SA.34991, κατά το μέτρο που αυτή κρίνει ότι η καταγγελία της ΔΕΗ που αφορά την κρατική ενίσχυση που θεσπίζεται με βάση το σκεπτικό της Απόφασης 346/2012 της ΡΑΕ, κατέστη άνευ αντικειμένου ως αποτέλεσμα της απόφασης 1/2013 του διαιτητικού δικαστηρίου· και

να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα έξοδα της ΔΕΗ.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα προβάλλει έξι λόγους ακύρωσης.

Ο πρώτος λόγος αντλείται από την παραβίαση ουσιώδους τύπου της διαδικασίας, καθώς η προσβαλλόμενη πράξη δεν πληροί τις διαδικαστικές προϋποθέσεις που απαιτούνται για την υιοθέτηση μιας τέτοιας απόφασης.

Ο δεύτερος λόγος αντλείται από έλλειψη επαρκούς αιτιολογίας, αντιφατικότητα και παραβίαση της υποχρέωσης εξέτασης όλων των συναφών νομικών και πραγματικών στοιχείων ως προς την κρίση ότι το Συνυποσχετικό Διαιτησίας όριζε «σαφείς και αντικειμενικές παραμέτρους» που «περιόριζαν τη διακριτική ευχέρεια των διαιτητών» και είχαν ως «λογική συνέπεια» την τελικώς καθορισθείσα τιμή ηλεκτρικής ενέργειας.

Ο τρίτος λόγος αντλείται από την πρόδηλη πλάνη περί το δίκαιο κατά την ερμηνεία και εφαρμογή της αρχής του συνετού ιδιώτη επενδυτή και των άρθρων 107, παράγραφοι 1 και 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, όσον αφορά στην κρίση ότι η τιμή ηλεκτρικής ενέργειας που όρισε η απόφαση του διαιτητικού δικαστηρίου αποτελεί «λογική συνέπεια των ορθώς ορισθεισών παραμέτρων στο Συνυποσχετικό Διαιτησίας».Ο τέταρτος λόγος αντλείται από την πρόδηλη πλάνη περί το δίκαιο κατά την ερμηνεία και εφαρμογή των άρθρων 107 και 108 ΣΛΕΕ όσον αφορά στην κρίση ότι η Επιτροπή δεν όφειλε να προβεί σε περίπλοκες οικονομικές εκτιμήσεις και πρόδηλη πλάνη περί το δίκαιο και πρόδηλο σφάλμα εκτίμησης ως προς τα πραγματικά περιστατικά κατά το μέτρο που η Επιτροπή παρέλειψε να εξετάσει κρίσιμα ζητήματα για τη διαπίστωση ή μη κρατικής ενίσχυσης.Ο πέμπτος λόγος αντλείται από την πρόδηλη πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή των άρθρων 107, παράγραφος 1, και 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, και πρόδηλο σφάλμα εκτίμησης ως προς τα πραγματικά περιστατικά όσον αφορά στην εφαρμογή της αρχής του συνετού ιδιώτη επενδυτή της οικονομίας της αγοράς.Ο έκτος λόγος αντλείται από την πρόδηλη πλάνη περί το δίκαιο κατά την ερμηνεία και εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, παραβίαση της υποχρέωσης επαρκούς αιτιολογίας και πρόδηλο σφάλμα εκτίμησης ως προς τα πραγματικά περιστατικά όσον αφορά στην απόφαση της Επιτροπής να μην ερευνήσει περαιτέρω την εκ μέρους της ΔΕΗ καταγγε

λία του 2012 σύμφωνα με το άρθρο 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, με βάση την κρίση της ότι αυτή «κατέστη άνευ αντικειμένου» κατόπιν της έκδοσης της απόφασης 1/2013 του διαιτητικού δικαστηρίου.

____________