Language of document : ECLI:EU:C:2013:676

Zaak C‑95/12

Europese Commissie

tegen

Bondsrepubliek Duitsland

„Niet-nakoming – Arrest van het Hof waarbij niet-nakoming is vastgesteld – Nationale regeling waarin voor bepaalde besluiten van aandeelhouders van Volkswagen AG een blokkeringsminderheid van 20 % is vastgelegd”

Samenvatting – Arrest van het Hof (Grote kamer) van 22 oktober 2013

1.        Beroep wegens niet-nakoming – Arrest van Hof waarin niet-nakoming wordt vastgesteld – Niet-nakoming van verplichting om arrest uit te voeren – Bijzondere gerechtelijke procedure om uitvoering van arresten van het Hof af te dwingen – Behandeling van niet-nakoming die het Hof op grond van artikel 258 VWEU heeft vastgesteld

(Art. 258 VWEU)

2.        Beroep wegens niet-nakoming – Arrest van Hof waarin niet-nakoming wordt vastgesteld – Gevolgen – Verplichtingen van in gebreke gebleven lidstaat – Uitvoering van arrest – Niet-nakoming die voortvloeit uit combinatie van twee nationale bepalingen – Intrekking van een van die bepalingen door de lidstaat – Intrekking die volstaat voor volledige uitvoering van dat arrest

(Art. 260, lid 1, VWEU)

1.        Zie de tekst van de beslissing.

(cf. punt 23)

2.        Artikel 260, lid 1, VWEU bepaalt dat indien het Hof van Justitie vaststelt dat een lidstaat een van de krachtens de Verdragen op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, deze lidstaat gehouden is de maatregelen te nemen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest van het Hof.

Het dictum van het arrest van 23 oktober 2007, Commissie/Duitsland, in zaak C‑112/05 is van bijzonder belang wat het voorwerp van de door het Hof vastgestelde niet-nakoming betreft, aangezien het Hof in dat arrest heeft vastgesteld dat de niet-nakoming voortvloeit uit de combinatie van twee nationale bepalingen en niet uit elke bepaling op zich beschouwd. Die conclusie vindt steun in de motivering van het arrest, in het licht waarvan het dictum moet worden begrepen. Bijgevolg volstaat de intrekking of de wijziging van een van die bepalingen om dat arrest volledig uit te voeren.

(cf. punten 33, 35‑37,39, 40)