Language of document : ECLI:EU:F:2012:9

WYROK SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ UNII EUROPEJSKIEJ
(pierwsza izba)

z dnia 8 lutego 2012 r.

Sprawa F‑23/11

AY

przeciwko

Radzie Unii Europejskiej

Służba publiczna – Urzędnicy – Awans – Postępowanie w sprawie awansu (2010) – Porównanie osiągnięć – Nieuwzględnienie dalszego kształcenia zawodowego i certyfikacji – Naruszenie prawa

Przedmiot:      Skarga wniesiona na podstawie art. 270 TFUE, znajdującego zastosowanie do traktatu EWEA na mocy jego art. 106a, w której AY żąda w szczególności stwierdzenia nieważności decyzji Rady, nieprzyznającej mu awansu do grupy zaszeregowania AST 9 w postępowaniu w sprawie awansu (2010) oraz odszkodowania za rzekomo poniesioną szkodę.

Orzeczenie:      Stwierdza się nieważność decyzji Rady, w drodze której odmówiła ona awansowania skarżącego do grupy zaszeregowania AST 9 w postępowaniu w sprawie awansu (2010). Umarza się postępowanie w przedmiocie żądań przedstawionych pomocniczo przez skarżącego. W pozostałym zakresie żądania skargi zostają oddalone. Rada zostaje obciążona całością kosztów postępowania.

Streszczenie

1.      Urzędnicy – Awans – Porównanie osiągnięć – Obowiązek spoczywający na organie powołującym – Ciężar dowodu

(regulamin pracowniczy, art. 45)

2.      Urzędnicy – Awans – Kandydaci mający prawo do ubiegania się o awans – Urzędnicy, którzy przeszli egzaminy w procedurze certyfikacji – Prawo do awansu – Brak

(regulamin pracowniczy, art. 45, 45a)

3.      Urzędnicy – Awans – Porównanie osiągnięć – Uznanie administracyjne – Informacje, jakie mogą zostać uwzględnione – Przejście egzaminów w procedurze certyfikacji

(regulamin pracowniczy, art. 24a, 43, art. 45 ust. 1, art. 45a)

4.      Urzędnicy – Skarga – Skarga o odszkodowanie lub zadośćuczynienie – Stwierdzenie nieważności niezgodnego z prawem zaskarżonego aktu – Stosowne zadośćuczynienie za krzywdę – Granice

(regulamin pracowniczy, art. 91)

1.      W obliczu zbioru wystarczająco spójnych poszlak na potwierdzenie argumentacji nieawansowanego urzędnika, dotyczącego braku rzeczywistego porównania kandydatur, to instytucja powinna dostarczyć dowodu w postaci obiektywnych informacji mogących podlegać kontroli sądu, że przestrzegała przyznanych w art. 45 regulaminu pracowniczego urzędnikom mogącym ubiegać się o awans gwarancji i przeprowadziła takie porównanie.

(zob. pkt 25)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑25/90 Schönherr przeciwko KES, 30 stycznia 1992 r., pkt 25

2.      Sam fakt, że urzędnik z grupy funkcyjnej AST został wytypowany do odbycia programu szkoleń i przeszedł egzaminy w procedurze certyfikacji, o których mowa w art. 45a regulaminu pracowniczego, w celu uzyskania dostępu do grupy funkcyjnej AD, nie nadaje mu sam w sobie żadnych praw do awansu do wyższej grupy zaszeregowania w grupie funkcyjnej AST ani nawet żadnego automatycznego pierwszeństwa.

(zob. pkt 26)

3.      Organ powołujący nie może, nie naruszając przy tym art. 45 ust. 1 regulaminu pracowniczego, nie brać wcale pod uwagę certyfikacji urzędników przy porównaniu osiągnięć w ramach postępowania w sprawie awansu.

Po pierwsze, certyfikacja urzędników z grupy funkcyjnej AST zalicza się bowiem z definicji do dalszego kształcenia zawodowego danych urzędników w rozumieniu art. 24a regulaminu pracowniczego. Po drugie, rzeczony organ powinien zgodnie z art. 24a regulaminu pracowniczego brać pod uwagę dalsze kształcenie zawodowe urzędnika przy awansowaniu go w ramach kariery zawodowej. Obowiązek ten wyraża się w szczególności w treści sprawozdań z oceny, dotyczących kwalifikacji, wydajności i zachowania w ramach służby, sporządzanych zgodnie z art. 43 regulaminu pracowniczego. Po trzecie, awans jest jednym z elementów przebiegu kariery zawodowej urzędnika. Tym samym w ramach postępowania w sprawie awansu organ powołujący jest obowiązany brać pod uwagę dalsze kształcenie zawodowe urzędników mających prawo do ubiegania się o awans, jako część składową osiągnięć urzędników. Osiągnięcia te ukazuje w szczególności sprawozdanie z oceny, będące jednym z trzech elementów, o których mowa jest wprost w art. 45 ust. 1 regulaminu pracowniczego, które należy brać pod uwagę przy porównywaniu osiągnięć do celów awansowania.

W związku z tym organ powołujący nie może nie brać pod uwagę w ramach porównania osiągnięć mogących ubiegać się o awans urzędników okoliczności, że jeden z urzędników został wytypowany do wzięcia udziału w programie szkoleń w celu certyfikacji i zdał egzaminy zaświadczające o tym, że przeszedł to szkolenie z pomyślnym wynikiem. Ten obowiązek jest tym bardziej istotny w ramach programu szkolenia dla urzędników z grupy funkcyjnej AST dającego możliwość otrzymania powołania na stanowisko z grupy funkcyjnej AD, gdyż udział w tym programie szkoleń jest zastrzeżony wyłącznie, zgodnie z warunkami określonymi w art. 45a regulaminu pracowniczego, a w szczególności z jego ust. 2 akapit pierwszy, dla urzędników z grupy funkcyjnej AST „wytypowanych” na podstawie ich sprawozdań z oceny oraz ich poziomu wykształcenia i szkolenia, z uwzględnieniem potrzeb służb.

(zob. pkt 27–32)

4.      Stwierdzenie nieważności niezgodnego z prawem aktu administracji może samo w sobie stanowić stosowne i co do zasady wystarczające zadośćuczynienie za krzywdę, jakiej mógł doznać urzędnik.

Jednakże stwierdzenie nieważności takiego aktu nie może stanowić pełnego zadośćuczynienia za krzywdę, w przypadku gdy akt ten zawiera ocenę umiejętności zainteresowanego lub jego zachowania, która mogłaby wyrządzić mu krzywdę, gdy jest ono pozbawione jakiejkolwiek skuteczności lub gdy popełnione naruszenie prawa jest szczególnie poważne.

(zob. pkt 41, 42)

Odesłanie:

Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F‑98/07 Petrilli przeciwko Komisji, 14 lipca 2011 r., pkt 28 i przytoczone tam orzecznictwo