Language of document : ECLI:EU:C:2015:764

Υπόθεση C‑325/14

SBS Belgium NV

κατά

Belgische Vereniging van Auteurs, Componisten en Uitgevers (SABAM)

(αίτηση του hof van beroep te Brussel

για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως)

«Προδικαστική παραπομπή — Οδηγία 2001/29/ΕΚ — Άρθρο 3, παράγραφος 1 — Παρουσίαση στο κοινό — Έννοια των όρων “παρουσίαση” και “κοινό” — Μετάδοση τηλεοπτικών προγραμμάτων — Μέθοδος της “απευθείας διαβιβάσεως”»

Περίληψη — Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα)
της 19ης Νοεμβρίου 2015

Προσέγγιση των νομοθεσιών — Δικαίωμα του δημιουργού και συγγενικά δικαιώματα — Οδηγία 2001/29 — Εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας — Παρουσίαση στο κοινό — Έννοια — Μετάδοση ραδιοτηλεοπτικώς έργων σε επαγγελματίες, κατόπιν δε διανομή των εν λόγω έργων από τους επαγγελματίες αυτούς στους συνδρομητές τους στο πλαίσιο αυτοτελούς παροχής υπηρεσιών εξ επαχθούς αιτίας — Εμπίπτει

(Οδηγία 2001/29 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 3 § 1)

Το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας, έχει την έννοια ότι ένας ραδιοτηλεοπτικός φορέας δεν προβαίνει σε πράξη παρουσιάσεως στο κοινό, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, όταν μεταδίδει σήματα-φορείς προγραμμάτων αποκλειστικά στους διανομείς σήματος, χωρίς το κοινό να έχει δυνατότητα προσβάσεως στα σήματα αυτά κατά τη διάρκεια και επ’ ευκαιρία της μεταδόσεως αυτής, ενώ στη συνέχεια οι διανομείς αυτοί στέλνουν τα εν λόγω σήματα στους συνδρομητές τους για να μπορέσουν αυτοί να παρακολουθήσουν τα προγράμματα αυτά, εκτός αν η παρέμβαση των διανομέων συνιστά απλό τεχνικό μέσο, πράγμα που εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να εξακριβώσει.

Συγκεκριμένα, η έννοια της παρουσιάσεως στο κοινό, κατά το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29, απαρτίζεται από δύο στοιχεία σωρευτικά, ήτοι από μια πράξη παρουσιάσεως έργου και από την παρουσίαση του έργου αυτού σε κοινό. Όσον αφορά την παρουσίαση στο κοινό, η έννοια «κοινό» αφορά έναν απροσδιόριστο αριθμό αποδεκτών, δυνητικών τηλεθεατών, και προϋποθέτει, περαιτέρω, έναν αρκετά μεγάλο αριθμό προσώπων. Συναφώς, σε μια κατάσταση όπου ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας μεταδίδει τα σήματα-φορείς προγραμμάτων σε μεμονωμένους και συγκεκριμένους διανομείς, χωρίς οι δυνητικοί τηλεθεατές να μπορούν να έχουν πρόσβαση στα σήματα αυτά, τα έργα που μεταδίδονται από τον εν λόγω φορέα, δεν παρουσιάζονται στο κοινό, κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, αλλά σε μεμονωμένους και συγκεκριμένους επαγγελματίες.

Παρά ταύτα, δεν μπορεί να αποκλειστεί εκ των προτέρων ότι σε ορισμένες περιπτώσεις οι συνδρομητές των διανομέων μπορούν να θεωρηθούν το κοινό στο οποίο απευθύνεται η αρχική μετάδοση που πραγματοποιεί ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας. Αυτό συμβαίνει στην περίπτωση που προκύπτει ότι οι συνδρομητές των διανομέων μπορούν να παρακολουθούν τα τηλεοπτικά προγράμματα μετά την παρέμβαση των διανομέων αυτών και που η εκ μέρους επαγγελματία διανομή του ραδιοτηλεοπτικώς μεταδιδόμενου έργου στους συνδρομητές του συνιστά αυτοτελή παροχή υπηρεσίας που αποσκοπεί στην αποκόμιση κέρδους, ήτοι του τιμήματος που καταβάλλεται στον επαγγελματία αυτόν για την πρόσβαση στην επίμαχη παρουσίαση και, ως εκ τούτου, στα προστατευόμενα έργα. Μετάδοση όμως, πραγματοποιούμενη από επαγγελματία υπό τις συνθήκες αυτές, δεν συνιστά απλό τεχνικό μέσο προς εξασφάλιση ή βελτίωση της λήψεως της αρχικής εκπομπής εντός της ζώνης καλύψεως.

(βλ. σκέψεις 15, 21-23, 25, 29-31, 34 και διατακτ.)